PlusReportage

Tekort aan strandwachten in Italië: de plons in zee staat onder druk

Italië kampt met een tekort aan strandwachten. Er is te weinig aanwas door de coronapandemie en door natuurlijk verloop riskeren strandtenten niet open te kunnen.

Angelo van Schaik
Op de bijna 5000 kilometer strand die Italië rijk is, is momenteel een tekort van bijna 4000 strandwachten. Beeld Angelo van Schaik
Op de bijna 5000 kilometer strand die Italië rijk is, is momenteel een tekort van bijna 4000 strandwachten.Beeld Angelo van Schaik

Het is hoogseizoen in Santa Severa, een badplaats op zo’n 60 kilometer ten noorden van Rome. Het is maandagochtend, en zeker de helft van de blauwwitte bedjes van strandtent ‘Il Marinaio’ ligt vol. Aan de waterrand, exact halverwege de rijen strandbedjes, staat het rode torentje van de strandwacht.

“Dat is Pierpaolo, mijn zoon,” wijst strandtenteigenaar Rosetta Angela Righetto naar de gebruinde man met zonnebril en het rode poloshirt. Van ongeveer anderhalve meter boven het strand houdt hij het stuk zee voor hem nauwgezet in de gaten. “Hij doet het werk samen met mijn man. Wij hebben geluk.”

Tussen de 30 en 40 procent van de Italiaanse strandtenthouders heeft minder geluk. Op de bijna 5000 kilometer strand die Italië rijk is, is een tekort van bijna 4000 strandwachten. Volgens de Italiaanse wet moet van 15 mei tot en met 15 september om de honderd meter een getrainde badmeester het strand en de zee van ’s ochtends zeven tot ’s avonds zeven uur in de gaten houden.

Dat geldt zowel voor de publieke stranden – daar is de veiligheid in handen van de gemeente – als voor de privé-stranden. Een gemiddelde strandtent heeft dus twee strandwachten nodig om de hele dag te coveren. “Het strand van de collega’s hiernaast is 120 meter. Die zijn verplicht permanent twee strandwachten te hebben,” zegt Rosetta Angela Righetto. En per dag dus vier.

Controles

Geen strandwacht betekent geen strandtent en de controles zijn streng. “Als je geen bagnino hebt dan riskeer je een boete van maximaal 3000 euro,” vertelt Il Marinaio-eigenaar Righetto. “Bij drie overtredingen wordt je bedrijf gesloten.”

Om strandwacht te worden moet je een verplichte cursus volgen bij de Italiaanse zwembond. “Die cursus duurt drie maanden,” vertelt strandwacht Pierpaolo Tamburini, zoon van eigenaar Righetto. “Onder toezicht van instructeurs krijg je trainingen in zwembaden van de bond en na drie maanden moet je examen doen, zowel in het zwembad als op open zee.”

Vanwege de coronapandemie hebben die cursussen twee jaar lang stil gelegen. In 2021 en 2022 heeft bijna niemand zijn brevet gehaald. “De pandemie heeft echt een gat geslagen in de aanwas van nieuwe strandwachten,” doet Marzia Marzoli, voorzitter van de vereniging van strandtenthouders in de regio Lazio, haar beklag aan de telefoon.

Daarnaast is de animo om de hele dag het strand in de gaten te houden drastisch gedaald, constateert Marzoli. Veel aspirant-baywatchers waren bang dat strandtenten vanwege corona opnieuw niet open zouden gaan en besloten ander werk te gaan doen. “Vóór de pandemie hadden we de strandwachten voor het uitzoeken,” vertelt Marzoli. “Vaak studenten die in de zomermaanden een bijbaantje zochten, die zijn nu grotendeels verdwenen.”

Lichamelijk zwaar beroep

Badmeester is een fysiek zwaar beroep en dus is het natuurlijk verloop groot. Oudere strandwachters houden er vaak al voor hun zestigste mee op. “Aan het begin van het seizoen kwamen we zo’n duizend strandwachters te kort in heel Lazio,” zegt Marzoli. De kust van de centraal Italiaanse regio is ruim 250 kilometer lang en heeft bijna zeshonderd strandtenten. “Dat is ongeveer het landelijke gemiddelde.”

Al in het voorjaar luidde de landelijke vereniging van strandtenthouders de noodklok. Vóór de pandemie werd elk jaar het dubbele aantal benodigde strandwachten opgeleid, om in geval van nood mensen achter de hand te hebben. Nu is de reservebank zo goed als leeg. Om herhaling te voorkomen heeft de landelijke vereniging van strandtenthouders de politiek aangespoord de opleidingen tot strandwacht te stimuleren. “Dit veiligheidssysteem is een kroonjuweel van Italië,” zegt voorzitter Marzia Marzoli. “Maar het moet wel onderhouden worden.”

Op dit moment zijn met kunst- en vliegwerk alle rode torentjes in Italië bezet; oudere strandwachten is gesmeekt of ze toch nog een jaartje langer wilden blijven. Een aantal strandtenten blijft noodgedwongen een paar dagen per week dicht, weer anderen hebben in allerijl cursussen georganiseerd.

Ziekte of ander ongemak van een strandwacht kan de veiligheid van badgasten op het spel zetten. “Het is een rustig seizoen, maar toch heb ik dit jaar al vier keer moeten ingrijpen, gelukkig zonder ernstige gevolgen,” vertelt badmeester Tamburini. “Die veiligheid moet wel gegarandeerd kunnen worden.”