PlusAchtergrond

In Italië begint het schooljaar in grote chaos

Italianen gaan er prat op dat ze buitengewoon creatief zijn en dat ze daardoor, wanneer het moeilijk wordt, meesters in het vinden van oplossingen zijn. Maar af en toe zullen ze het wel helemaal zat zijn dat er voor de zo-veel-ste keer een beroep op hun improvisatievermogen wordt gedaan. Zoals nu.

Pauline Valkenet
null Beeld AFP
Beeld AFP

Na een sluiting van ruim zes maanden gaan maandag de scholen weer open. Het nieuwe schooljaar voor 8,5 miljoen Italiaantjes blijkt een organisatorische nachtmerrie. Omdat de leerlingen een meter afstand moeten houden, mogen ze niet samen in hun klassieke tweepersoons schoolbank zitten. De speciale coronacommissaris heeft 2,4 miljoen eenpersoonsbankjes besteld, maar deed dat te laat, waardoor er nu nog maar ongeveer 200.000 zijn geleverd. De rest komt pas in oktober.

Schoolleiders klagen ook over ruimtegebrek en over hoe ze noodgedwongen groepen naar buiten verkassen – hopende dat het weer nog lang mooi blijft.

In het Italiaanse onderwijs zijn dagelijks elf miljoen mondkapjes nodig. Maar de distributie daarvan verloopt eveneens verre van strak. Virologen, regiogouverneurs en de minister van Onderwijs waren gisteren nog bits aan het discussiëren over wie elke ochtend de temperatuur van de kinderen moet meten: schoolpersoneel of ouders? Om nog maar te zwijgen over het tekort aan leerkrachten.

Wat de zaken verder compliceert, is dat komend weekeinde een landelijk referendum wordt gehouden, tegelijkertijd met een reeks regionale en gemeenteraadsverkiezingen. Veel schoolgebouwen dienen daarbij als stembureau en moeten dan worden omgetoverd, en na het stemmen ontsmet.

Zenuwinzinking

Duizenden burgemeesters – doodsbenauwd voor nieuwe virushaarden – hebben de startdatum voor de schoolopening in hun gemeente daarom doorgeschoven naar 24 september. Sommigen namen dat besluit pas ergens eind vorige week en bezorgden ouders een zenuwinzinking.

Het is een zooitje. De Italianen drijven in zo’n geval graag de spot met zichzelf. Op WhatsApp gaat een filmpje rond van een man die (doet alsof hij) met zijn vrouw belt. Hun gesprek gaat ongeveer zo: “Amore, onze oudste heeft elke dag een ander rooster. Voor de middelste is het eenvoudiger: zijn school blijft dicht. Een probleem? Ben je gek, ik hoef toch niet te werken.”

“En op de school van onze jongste moet vanwege het afstand houden één groep door de hoofdingang naar binnen, een andere door de achteringang, de derde groep met parachutes op het dak landen en de vierde via een tunnel naar binnen kruipen.”

“Wat zeg je? Nu begrijp je waarom de Italianen zo weinig kinderen krijgen? Wat doe je dramatisch. Het is allemaal zo makkelijk!”

Meer over