PlusInterview

Uitgebluste Vivianne Miedema na onrustig EK met Oranje: ‘Ik heb mij heel slecht gevoeld’

Aanvoerster Vivianne Miedema baalde flink van de nederlaag op het EK tegen Frankrijk en de hectische weken die eraan voorafgingen. ‘Ik heb me gewoon echt heel slecht gevoeld.’

Lisette van der Geest
Vivianne Miedema tijdens de kwartfinale tegen Frankrijk. Beeld Jon Super/AP
Vivianne Miedema tijdens de kwartfinale tegen Frankrijk.Beeld Jon Super/AP

Er is weinig onduidelijk aan het hoofd van Vivianne Miedema, zo’n uur na de wedstrijd. Sombere blik. Vochtige ogen. Ze baalt. Even staren naar de grond, dan weer omhoog, om het gesprek te beginnen met: “Ja, ik ben gewoon leeg. Ik wil naar huis.”

Ze had zich er zoveel meer van voorgesteld: een EK in het land waar ze sinds 2017, sinds ze uitkomt voor Arsenal, woont. Als regerend kampioen bovendien. Met haar 26 jaar misschien wel in de vorm van haar leven. Al is Nederland niet dé topfavoriet van Europa, zij weet: er liggen altijd kansen. Maar nu, na het verlies in de kwartfinale van Frankrijk (0-1), moet ze uiteindelijk na een zucht zeggen: “Weet je, mijn hele toernooi was gewoon kut. Ik kan er ook niet omheen, ik kan het niet anders zeggen.”

Miedema is de laatste van de Oranje-internationals die langskomt deze avond. De laatste op weg naar de bus. Ze was ook de laatste die dit toernooi wegviel en weer aanhaakte. Slechts twee wedstrijden speelde ze dit EK: de Nederlandse opening, en het Nederlandse slot, de avond waarop de regerend kampioen het toernooi moet verlaten. Terug naar huis.

Coronabesmetting

Zo’n twee weken geleden maakte ze zich op voor het aanvoerderschap, als vervanger van de geblesseerde Sari van Veenendaal. Om uiteindelijk een dag voor de tweede poulewedstrijd positief te testen op corona. Het gevolg: negen dagen opsluiting op haar kamer – al wist Miedema dat toen nog niet. Inclusief een eenzame viering van haar 26ste verjaardag.

Afgelopen dinsdagavond testte ze negatief. Woensdag sloot ze weer bij de selectie aan. Drie gezamenlijke trainingen, dat was alles waarop ze het zaterdagavond in het New York Stadium van Rotherham moest doen. De aanvoerdersband nu daadwerkelijk om haar arm. Ze speelde de eerste helft, de tweede, ze stond er in de verlenging. “Ehm. Ik weet niet hoe ik vandaag 120 minuten op het veld heb gestaan,” zegt ze dan ook na afloop.

Tijdens haar quarantaineperiode kwam er weinig informatie over Miedema naar buiten. Hoe ziek ze was, hoeveel ze eventueel kon trainen: het bleef onbekend. Vanaf haar terugkeer bij het nationale team gold hetzelfde. Bondscoach Mark Parsons hield het op de dag van haar rentree bij de selectie vaag en zei dat ze last had gehad van ‘wat klachten’, op een toon alsof het meeviel. Om direct toe te voegen: “Maar het was niet mijn lijf waar dit om ging.”

Nu zegt Miedema: “Ik heb me gewoon echt heel slecht gevoeld. Anders was ik natuurlijk ten eerste zeker niet gaan testen én had ik eerder terug kunnen zijn. Ik heb natuurlijk gewoon negen dagen op mijn kamer gezeten. Ik heb drie keer meegetraind. En uiteindelijk is het hele EK klote verlopen voor mezelf. Ik heb vandaag alles proberen te geven voor het team. Dat het voetballend misschien niet altijd het beste was, nou ja, volgens mij eh, moeten we daar met twee vingers voor onze ogen langs kijken. En mag ik heel erg trots zijn dat ik in ieder geval iets aan het team heb kunnen geven. Maar het is nu gewoon balen.”

‘De Fransen domineerden’

Dat het ‘heel moeilijk’ zou worden zaterdag, had ze ingecalculeerd. “Frankrijk is gewoon een heel goede ploeg. Jammer dat je uiteindelijk net tekortkomt.” De Fransen domineerden de wedstrijd. Maar lange tijd maakten ze het niet af en dat kwam deels door spectaculaire reddingen van keeper Daphne van Domselaar en Stefanie van der Gragt.

“Ik weet niet hoe Steef en Daphne de bal eruit hebben gehaald...”, zegt Miedema. En: “Ik weet niet hoe, maar Steef heeft de bal volgens mij wel 100.000 keer van de lijn gehaald. Daphne heeft geweldig gekeept. Ja, dan hoop je dat je een momentje krijgt en dat krijgen we net niet helemaal. Ja, dan is het gewoon zonde dat je via de penalty uiteindelijk eruit vliegt.”

Dat is het positieve punt dat ze overhoudt, na een EK dat voor een van Nederlands beste voetbalsters, zo niet de beste, vooral waardeloos werd. “Ik ben trots op die jonge meiden. Ik denk dat we met heel veel goede moed en hoop richting de toekomst mogen kijken.”

Vlak voordat ze haar route naar de teambus op de parkeerplaats in Rotherham vervolgt: “Volgens mij moeten we allemaal naar huis toe en bijkomen.”