‘Titel van de veerkracht’ voor hockeysters op WK na zege op Argentinië

Met een verstoorde voorbereiding en zonder topvorm kwam het voor de hockeysters aan op karakter. De derde wereldtitel op rij staat symbool voor veerkracht, zeiden de speelsters na de overtuigende zege (3-1) op rivaal Argentinië in het Catalaanse Terrassa.

Rik Spekenbrink
Felice Albers (NED) krijgt de felicitatie's na het scoren van 3-0  tijdens de finale tussen Nederland en Argentinie op het WK hockey.  Beeld ANP
Felice Albers (NED) krijgt de felicitatie's na het scoren van 3-0 tijdens de finale tussen Nederland en Argentinie op het WK hockey.Beeld ANP

“Het is misschien de zoveelste titel. Maar de eerste keer op deze manier,” zei Frédérique Matla. Met ‘deze manier’ bedoelde de spits dat er hard gewerkt is en nog steeds wordt gewerkt aan een gezonde prestatiecultuur bij Oranje, waar veel meer oog is voor het fysieke en mentale welzijn van iedereen. Dat proces leidde dit jaar af van het hockey, maar ging dus niet ten koste van de prestatie. Matla: “We mogen ontzettend trots zijn op elkaar, de manier waarop we hier naartoe hebben gewerkt. Het was een lang seizoen, er is veel gebeurd, maar we hebben veerkracht getoond.”

Vanzelf ging het niet, dit WK. De poulefase verliep moeizaam, in de kwartfinale (2-1 tegen België) en halve finale (1-0 tegen Australië) was de marge minimaal. Dat Nederland niet op honderd procent hoeft te zijn om tegen veel landen alsnog te winnen, is al een paar decennia duidelijk. Maar in de finale wachtte gisteravond Argentinië, die andere grote hockeynatie bij de vrouwen.

Nederland weet inmiddels wat het kan verwachten tegen ‘Las Leonas’. Sinds 2008 speelden ze veel belangrijke wedstrijden tegen elkaar. De ploeg doet haar bijnaam eer aan. Er wordt een enorme berg passie en energie in het spel gestoken. De speelsters zoeken het randje op of gaan eroverheen. Maar ze kunnen, als ze het hoofd koel houden, ook goed hockeyen.

Messcherp in de finale

Nederland had, zoals vaker, het beste spel voor de finale bewaard. Een minuut of zes was Argentinië dominant, maar die storm ging snel liggen en de rest van de eerste helft was het Oranje dat de klok sloeg. Maria Verschoor scoorde vroeg in het tweede kwart, nadat de Argentijnse goalie Belén Succi een strafcorner slecht verwerkte. Matla maakte er even later 2-0 van, toen ze een knappe pass van Laurien Leurink met de backhand het doel in joeg. Achterin elimineerde Nederland met uitstekend verdedigend werk elke Argentijnse poging tot een aanval. De ploeg was messcherp, het aantal intercepties was niet te tellen.

Met een prachtige goal besliste Oranje de finale al in het derde kwart. De aanval begon helemaal achterin met tiki-takapassjes tussen Verschoor en Eva de Goede. Zij speelde Freeke Moes in, die doortikte op Felice Albers en de spits rondde af.

Precies op het moment dat de duizenden fanatieke ‘Spaanse Argentijnen’ op de volle tribunes in Terrassa het geloof leken te verliezen, tekende strafcornerspecialiste Agustina Gorzelany voor 3-1. Maar Nederland bleef keurig overeind en voltooide de trilogie aan wereldtitels.

Het was een waardig afscheid voor middenvelder Marloes Keetels, die per gisteren topsporter-af is. En voor Jamilon Mülders, die een half jaar lang behalve interim-bondscoach ook een soort crisismanager was. Voor iedereen die bij de ploeg betrokken is was het een zwaar jaar. Daarom is deze prijs voor de meeste speelsters waardevoller dan al dat andere verzamelde goud van de afgelopen jaren.

‘Spelen in deze sfeer was een cadeautje’

“Dit zijn zeker de puntjes op de i,” zei interimbondscoach Jamilon Mülders na de zege van 3-1 op Argentinië voor de camera van Ziggo Sport. “Het was een droomfinale en voor iedereen was duidelijk dat het in het begin hard zou worden. De eerste zes tot acht minuten was het overleven en daarna hebben we top gehockeyd en het heel zakelijk gedaan.”

Na het verstrijken van de tijd kwamen er veel emoties los en zeker ook bij Mülders, voor wie het zijn laatste wedstrijd als bondscoach was. De coach was zijn tranen niet de baas en ging zelfs op zijn knieën langs de zijlijn.

Paul van Ass vervangt Mülders . ‘Het boek is nu dicht, ik ben nog één minuut bondscoach,’ grapte hij vlak voor middernacht. Mülders verving Alyson Annan nadat er was geconstateerd dat er jarenlang geen goed klimaat heerste bij de ploeg en had een half jaar om Oranje voor te bereiden op het WK.

“In januari en februari waren we dood,” aldus de coach. “Ik ben zo trots op dit team en hoe we het allemaal hebben gedaan dit jaar. En het spelen in deze sfeer was een cadeautje voor iedereen.”

Eva de Goede leek het WK te missen, maar ze was er na een zware knieblessure toch gewoon bij. De 33-jarige routinier wilde nog weinig loslaten over haar toekomstplannen. “Ik heb heel veel tijd gehad om na te denken wat ik ging doen,” doelde ze op haar revalidatie. “Maar ik weet het nog steeds niet. Ik ga nu vooral genieten van het feit dat ik hier stond. Ik heb weer onwijs genoten en vind het zo knap van ons.”

Voor Marloes Keetels (29) was het het sowieso haar laatste WK. “Als ik het had mogen uitschrijven, dan was dit het scenario geweest. Het hebben een moeilijk jaar gehad, maar we hebben het geflikt. Ik ben heel trots op de manier waarop we elkaar als team hebben vastgepakt. Ik denk dat dit de mooiste wereldtitel is.”

Argentijnse Jimena Cedres (L) en Renee Laarhoven (R) in actie tijdens de finale in Tarrassa, Barcelona, 17 juli 2022. Beeld ALEJANDRO GARCIA / ANP / EPA
Argentijnse Jimena Cedres (L) en Renee Laarhoven (R) in actie tijdens de finale in Tarrassa, Barcelona, 17 juli 2022.Beeld ALEJANDRO GARCIA / ANP / EPA