PlusAchtergrond

Stress zal niet meer hetzelfde zijn voor gouden Schouten: ‘Op naar meer’

Nu Irene Schouten de gigantische druk voor de 3000 meter heeft weerstaan en zichzelf olympisch kampioen mag noemen, zegt ze haar toernooi al geslaagd te vinden. De last die van haar schouders viel maakt de weg vrij voor een unieke Winterspelen met nog drie kansen op goud.

Pim Bijl
Irene Schouten met haar gouden medaille die ze zaterdag won op de 3000 meter: de eerste van de vier olympische onderdelen waaraan ze meedoet.  Beeld AFP
Irene Schouten met haar gouden medaille die ze zaterdag won op de 3000 meter: de eerste van de vier olympische onderdelen waaraan ze meedoet.Beeld AFP

Op zaterdagmiddag liggend op haar bed in het olympisch dorp in Peking zag ze het even niet meer zitten, wanhopig en gespannen naar de klok kijkend, wachtend op de 3000 meter waar zoveel lading op stond. Op zaterdagavond werd ze olympisch kampioen, ondanks een spanning die ze nog nooit had gevoeld. Ze knuffelde haar trainers en kwam pas later aan het bellen van haar vriend en ouders toe. Een dag later kreeg ze haar gouden medaille uitgereikt. En op maandag gaat de knop alweer om.

En zo schieten de emoties van Schouten elke dag van hoog naar laag, van hot naar her. Ze heeft met zichzelf een bepaalde volgorde voor dit toernooi afgesproken: focussen, presteren, vervolgens zichzelf even de tijd gunnen om te genieten en dan de volgende dag de aandacht verleggen naar de volgende afstand, in dit geval de 5000 meter van donderdag. Aan de ploegenachtervolging en de massastart zegt ze nu nog niet te denken. “Een voor een. Dat is de beste aanpak.”

Opgeklopte verwachtingen

Nu de eerste van haar vier onderdelen meteen goud heeft opgeleverd, lijkt de weg vrij voor meer succes. Wie de 3000 meter wint, na een meeslepende strijd tegen de Italiaanse Francesca Lollobrigida en op een lastige, wisselende ijsvloer in de National Speed Skating Oval bovendien, heeft ook op de 5 een streep voor. De vorm van deze winter, de beste uit haar leven op de langebaan, heeft ze ook nu, op het belangrijkste toernooi. Van haar eerste rit in Peking droop de technische flexibiliteit en grote inhoud.

En ze weerstond vooral ook de immense druk. Er moet een last van haar schouders zijn gevallen nu het gelukt is. “Ik mag mij olympisch kampioen noemen. Dat is een droom en pakt niemand mij meer af,” zei Schouten, trots.

De opgeklopte verwachtingen door pers en publiek waren niet mals. Voorbeschouwingen waarin rekening met goud in meervoud werd gehouden. Zij als beoogde koningin van de 24ste Winterspelen. Een logisch gevolg van haar prestaties deze winter. Ongeslagen op de lange afstanden, vaak een klasse apart. Zelfs ritten die ze als verre van perfect beschouwde won ze. Zelf dacht ze ’s middags, smekend dat het snel avond zou worden zodat ze haar adrenaline kwijt kon: “Misschien was het niet zo handig het hele voorseizoen zo te rijden.”

Maar te midden van de chaos in haar hoofd bezweek Schouten niet. Met 3.56,13 reed ze het twintig jaar oude olympisch record van Claudia Pechstein uit de boeken en sprak daarna in een mix van blijdschap en opluchting. Wie goed naar haar tegenstanders luistert, hoort niet veel vertrouwen dat ze Schouten de volgende keer wel gaan verslaan.

Rel uitpraten

De Italiaanse Francesca Lollobrigida was na de loting naar eigen zeggen ‘fucking happy’ dat ze tegen Schouten mocht rijden. “Want zij is gewoon de beste. Als ik dicht bij Irene zou blijven, was het goed.” Zij sprak van zilver met een gouden randje. De nummer 3, de Canadese Isabelle Weidemann, had zich in al haar nervositeit afgevraagd hoe het met de wolkenkrabberhoge favoriete zou zijn. “Ik heb veel aan haar moeten denken. En mezelf moed ingesproken. Als zij met die spanning moet omgaan, moet ik zeker met mijn zenuwen kunnen omgaan.”

De gedachten van Schouten gingen terug naar het verleden. Eindeloos praatte coach Jillert Anema op haar in. Telkens de boodschap: ze was zoveel beter dan ze zelf dacht. “Pas begin vorig jaar dacht ik dat zelf ook,” zegt Schouten (29) later over de vlucht die haar carrière op de langebaan sindsdien heeft genomen. “Toen viel het op zijn plek.” Behalve Anema kreeg Arjan Samplonius, de coach die haar technisch zoveel bij leerde, de complimenten.

De drie waren door een recente aflevering van de videoserie van DPG Media onderdeel van een rel die na aankomst in Peking met andere hoofdrolspelers als Ireen Wüst en bondscoach Jan Coopmans uitgepraat moest worden. Waar ze eerder deze week nog beweerde dat het haar niet veel deed, geeft ze nu toe dat het lastig was. “Ik kijk of lees niets, maar familie en vrienden sturen je toch dingen en dan zie je de titels… Ik heb er de eerste dagen wel aan gedacht, maar ik heb het goed van me af kunnen zetten.”

Stressvrij wordt haar toernooi uiteraard niet. Maar gevoelsmatig heeft ze het ergste wel gehad. Ze noemt haar toernooi al geslaagd, met de titel op de eerste schaatsdag. Het kan alleen maar beter, mooier en grootser worden. Donderdag volgt alweer een nieuwe kans met de 5000 meter, beseft ze. “Op naar meer.”

Meer over