PlusAnalyse

Opdracht van Oranje voor het WK: probeer ook eens de nul te houden

De reeks van vier duels in de Nations League is voorbij en het is duidelijk: aanvallend zit er muziek in de speelwijze die Louis van Gaal aan het inslijpen is. Maar dinsdag tegen Wales (3-2) bleek weer dat er defensief nog kopzorgen zijn. In WK-jaar 2022 hield Oranje nog niet één keer de nul.

Maarten Wijffels
Jordan Teze tijdens de wedstrijd in De Kuip tegen Wales dinsdagavond, die Oranje uiteindelijk met 3-2 won. Beeld Pro Shots / Stanley Gontha
Jordan Teze tijdens de wedstrijd in De Kuip tegen Wales dinsdagavond, die Oranje uiteindelijk met 3-2 won.Beeld Pro Shots / Stanley Gontha


Er waren dinsdagavond 26 minuten gespeeld in de Kuip toen een rij boven de perstribune een supporter zich niet kon bedwingen. De man begon luidop te roepen om Justin Bijlow. Het was zijn reactie op de goal die Oranje zojuist had geïncasseerd tegen Wales. Een schot dat niet onhoudbaar leek voor keeper Jasper Cillessen, na een joekel van een fout daarvoor van verdediger Jordan Teze.

Het past wel in het diffuse beeld dat de nu voorbije juni-interlands hebben opgeleverd over de staat van Oranje. Vier duels in de Nations League; ze brachten Nederland een vracht aan punten en doelpunten en de conclusie dat er aanvallend muziek zit in de nieuwe speelwijze die Louis van Gaal aan het inslijpen is. Maar er is ook een achilleshiel: defensief zijn er nog kopzorgen. Zes tegengoals tegen België, Polen en twee keer Wales. En in maart maakten Duitsland en Denemarken er samen drie. Het betekent dat Oranje in het WK-jaar 2022 voorlopig nog niet één keer de nul hield.

Plus en min

Louis van Gaal benoemde de plus en de min zelf al daags voor Wales. “Het hangt samen met hoe offensief we spelen, altijd met veel druk vooruit. Hoe doelpunten erin gaan, is in mijn ogen logisch. Maar het aantal tegengoals is wel te veel en moet omlaag, en we hebben ook een probleem met de keepers,” zei hij.

In december noemde Van Gaal in een interview het grootste verbeterpunt voor Oranje dat spelers minder onnodig balverlies moesten lijden in de opbouw met gevaarlijke counters tot gevolg. Drie in plaats van twee centrale verdedigers opstellen moest ook gaan helpen bij het inbouwen van extra zekerheid in de omschakeling.

Maar gisteren gebeurde dus precies wat er niet mocht. Jordan Teze was na 26 minuten doorgeschoven naar het middenveld om zich aanspeelbaar te maken. Dat eist Van Gaal ook van zijn verdedigers. De PSV’er kreeg de bal, had die na een korte dribbel prima door kunnen passen, maar Teze bleef te lang treuzelen en raakte ’m kwijt. Meteen speelde Wales de bal diep en letterlijk met één pass stond het in het hart van Oranjes defensie één tegen één.

Geen Van Dijk

Ook tegen Polen zag je die één-tegen-één-situaties ontstaan, terwijl Nederland eigenlijk dus in overtal had moeten zijn. Misschien is het geen toeval dat in beide interlands Virgil van Dijk ontbrak als leider en organisator van de defensie. Zoals de aanvoerder van Oranje ook een missing link was vorig jaar zomer bij het mislukte EK. Maar om het alleen aan hem op te hangen is te makkelijk, het past niet in het denken van Van Gaal en ook niet in het beeld dat Oranje een keur aan toppers heeft centraal achterin.

“We spelen met drie verdedigers en niet met vijf,” zocht Matthijs de Ligt daags voor Wales een andere verklaring. “De twee buitenste centrale verdedigers worden geacht de hele zijkant te bespelen. Dat brengt soms wat risico met zich mee, maar het is wel een speelwijze waarin wij ons als spelers heel lekker voelen.”

Na een paar intensieve weken bij elkaar in Zeist gaan de internationals nu op vakantie. Na een junimaand waarin drie van hun vier interlands heel aantrekkelijk waren als kijkspel voor het publiek. Maar bij het WK moet Oranje straks óók professioneel saai kunnen zijn. Om dat te bereiken is er nog werk te doen.