Nieuws

Novak Djokovic verslaat gefrustreerde Kyrgios en pakt zevende Wimbledontitel

Het was waarschijnlijk zijn laatste kans om dit jaar een grand slam te winnen, en Novak Djokovic sloeg toe. Hij won zijn zevende Wimbledontitel en deed zo wat terug in de strijd met Rafael Nadal. Bovendien poetste hij zijn imago weer wat op.

Rik Spekenbrink
Novak Djokovic heeft zijn 21ste grandslamtitel gewonnen. Beeld AFP
Novak Djokovic heeft zijn 21ste grandslamtitel gewonnen.Beeld AFP

Als de populariteit van Novak Djokovic zou worden gemeten in een lijndiagram, gaat die de laatste jaren van piek naar dal en terug. Tegenover elke indrukwekkende zege staat een publicitaire uitglijder: de geraakte lijnrechter in New York, het zelf georganiseerde corona spread event in de Balkan, de sensationele deportatie uit Australië....

Had hij op Wimbledon deze weken net weer wat sympathie herwonnen, was daar de zaak van ‘de bidon’. In zijn halve finale tegen Cameron Norrie inhaleerde Djokovic uit een fles in plaats van eruit te drinken. Wat zat er in die bidon, was de logische vraag. Maar dat ging niemand wat aan. Vraagtekens alom. Twee jaar geleden vertelde Djokovic dat hij gelooft dat de moleculen in water te beïnvloeden zijn door positieve gedachten. Was het ‘speciaal water’ wat hij daar snoof, of iets minder onschuldigs?

Zijn erelijst is, afgezet tegen zijn populariteit, onevenredig lang. Ook in de Wimbledonfinale kreeg hij pas écht waardering na het laatste punt, toen het publiek ook niet anders meer kon. Het is de prijs die Djokovic betaalt voor het tennissen in het tijdperk van de geliefde supersterren Rafael Nadal en Roger Federer. Maar ook voor een aantal stommiteiten van zichzelf.

Liefde en erkenning

Jarenlang hunkerde Djokovic naar liefde en erkenning. Tot hij besefte dat hij de populariteitswedstrijd nooit zou kunnen winnen. Nu tellen voor hem, naast de oprechte passie voor de sport, vooral de cijfers. Hij wil de belangrijkste recordlijsten aanvoeren. Djokovic zag dit jaar Nadal zowel de Australian Open als Roland Garros winnen, op 22 grandslamtitels komen en zo afstand nemen van ‘twintigers’ Federer en hemzelf. Vooral de Australian Open deed pijn, omdat Djokovic het land werd uitgezet omdat hij op ondeugdelijke wijze had geprobeerd zonder vaccinatie binnen te komen. Een week lang beheerste hij het wereldnieuws, zijn reputatie kreeg een enorme knauw.

In Parijs verloor hij van Nadal – dat overkomt de beste – en omdat hij eind augustus volgens de huidige regels ook niet naar de Verenigde Staten mag – want ongevaccineerd – bleef Wimbledon over als enige hoofdprijs voor dit jaar. De druk was daarom niet te onderschatten. Hij móést aansluiting vinden bij Nadal. De Spanjaard kan bij de US Open uitlopen naar 23, en wie weet in Melbourne komende winter naar 24. Of Djokovic Australië dan wel in mag, is namelijk ook onzeker.

Djokovic trof gisteren Nick Kyrgios, de totaal onvoorspelbare en ongrijpbare Australiër van wie hij in hun twee enige onderlinge duels kansloos had verloren. Maar op het Centre Court is Djokovic een niet te kraken noot. Negen jaar geleden verloor hij er voor het laatst een partij. Zijn tegenstander kan nog zo goed zijn, het publiek nog zo vijandig, er hangt een aura van onoverwinnelijkheid rond zijn persoon.

Mentale marathon

De Serviër bleef ijzig kalm, ook toen hij in de eerste set werd overklast. Djokovic weet dat een finale vooral een mentale marathon is. Al vroeg in de tweede set hoorde en zag hij Kyrgios op dat vlak onderuit gaan. Hij schreeuwde het uit, vooral tegen zijn eigen players box. De Australiër stond onder hoogspanning, moest ontladen en deed dat richting de mensen die hem als het goed is het meest dierbaar zijn. Van binnen zal Djokovic hebben geglimlacht.

Het was goedbeschouwd zijn verdienste. Djokovic speelde vanaf de tweede set zó perfect dat hij de druk volledig aan de andere kant van het net legde. Drie kansen kreeg Kyrgios nog om het spannend in te maken. In de tweede en derde set gaf hij op cruciale momenten een 40-0 voorsprong nonchalant weg en in de beslissende tiebreak waren vijf van de zeven punten die hij verloor eigen fouten. Op 0-0 begon hij met een dubbele fout, klaagde steen en been en toen wist Djokovic al dat hij Kyrgios in de tas had. Zelf afgedwongen dus. “Hij is een beetje een god, als ik eerlijk ben,” loofde Kyrgios de winnaar. “Zo slecht was ik vandaag niet.”

Maar Djokovic had de totale controle. Na het traditionele hapje van het gras sprak hij mooie woorden over zijn liefde voor Wimbledon. “Elke trofee voelt specialer en betekenisvoller.” Het publiek joelde voor de zevenvoudig kampioen. Maar nog altijd met enige reserve. Van blinde adoratie voor Djokovic gaat het zelfs in Londen nooit komen.

Meer over