Plus

Na spectaculaire winst in Rosmalen moet Van Rijthoven nu dealen met torenhoge verwachtingen: ‘Dit is de ultieme test’

Na een hectische week is de rust een beetje teruggekeerd voor Tim van Rijthoven. Met Wimbledon voor de boeg staat de winnaar van het grastoernooi van Rosmalen voor een volgende grote uitdaging: omgaan met de hoge verwachtingen die zijn topprestatie met zich mee brengt.

Marijn Abbenhuijs
Tennisser Tim Van Rijthoven na zijn zege in de finale van het ATP-toernooi Libema Open in Rosmalen.   Beeld Sander Koning/ANP
Tennisser Tim Van Rijthoven na zijn zege in de finale van het ATP-toernooi Libema Open in Rosmalen.Beeld Sander Koning/ANP

In één klap was hij beroemd. Toen Tim van Rijthoven ruim een week geleden het ATP-toernooi van Rosmalen won, stond de 25-jarige tennisser ineens in het middelpunt van de belangstelling. Hij kreeg 250 punten voor de wereldranglijst, een plekje in de talkshow van Humberto Tan en een wildcard van de Wimbledon-organisatie: zijn leven stond op zijn kop.

“Het was hectisch, maar ook heel leuk allemaal,” zegt hij over zijn plotselinge doorbraak. “Toen ik bij Humberto aan tafel zat, had ik een moment waarop ik dacht: wat doe ik hier? Ik hoor hier niet te zijn, ik zie dit altijd op tv, vanaf de bank.” Maar één dag na zijn sensationele zege in Rosmalen zat hij bij de talkshowhost aan tafel. Het was het enige mediaoptreden dat hij die dag deed, ondanks een enorme berg aanvragen.

xxx

Van Rijthoven: “Je bent ineens wereldnieuws. Ik werd voortdurend gebeld door onbekende nummers, kreeg mails, Whatsapp-berichtjes. Het was zoveel dat ik het eventjes allemaal uit handen moest geven. Ik heb een mediamanager ingeschakeld om het allemaal goed te regelen. Het was één grote warboel.”

Maar nu de ergste storm weer is gaan liggen, wordt zijn tennisleven er niet makkelijker op. Van Rijthoven staat nu voor de grootste uitdaging van zijn leven. Want zijn topprestatie in Rosmalen, waar hij met Taylor Fritz, Félix Auger-Aliassime en Daniil Medvedev drie spelers uit de mondiale top 15 versloeg, veroorzaakt een enorm verwachtingspatroon. Vanaf de rand van de top 200 van de wereldranglijst is hij ineens naar een plek net buiten de top 100 gestegen.

“Ik snap dat mensen nu anders naar me kijken,” zegt Van Rijthoven. “Aan de andere kant: als je weet hoe topsport in elkaar steekt, snap je ook dat elke wedstrijd anders is. Mensen moeten niet vergeten dat ik in de eerste ronde in Rosmalen pas in twee tiebreaks van de nummer 430 van de wereld won. Dat was een heel pittige wedstrijd. Dat geeft wat mij betreft aan dat ik echt niet standaard van spelers uit de top 100 zal blijven winnen.”

Maar zelf wordt hij binnenkort ook een speler uit de top 100. Normaal gesproken zelfs zonder te spelen, want de komende maanden heeft Van Rijthoven niet al te veel punten te verdedigen. Hij slaat daarmee een paar stappen over in zijn ontwikkeling, want het doel voor dit jaar was aanvankelijk een plek bij de beste 130 tennissers.

“Ik vind het eigenlijk niet eens zo fijn om nu zo’n grote stap te zetten, want de mensen gaan nu veel meer van me verwachten. Kijk naar Tallon Griekspoor, die zich door de challengers heeft gevochten, daar veel toernooien heeft gewonnen en zich daarna bij de ATP-spelers heeft gevoegd: dat is in mijn ogen een beter traject om te bewandelen dan als je daar in één keer staat.”

Jong ventje

Het verwachtingspatroon speelt daarbij volgens hem de grootste rol. Het is iets waar hij eerder mee geworsteld heeft. Van Rijthoven stond in zijn jeugd te boek als een groot talent, een tennisser van wie alle kenners verwachtten dat hij het ver zou schoppen. Dat werkte verlammend. “Tussen mijn 16de en mijn 19de vond ik het heel moeilijk om met de druk om te gaan,” geeft hij toe.

“Er kwam veel bij kijken. Ik werd gesteund door een managementbureau, kreeg heel veel geld van een kledingmerk en een racketsponsor. Op een gegeven moment weet je als jong ventje niet meer waar je het zoeken moet. Je speelt dan eigenlijk vooral voor anderen. Als je verliest, voel je je slecht voor iemand anders. Nu probeer ik op de baan te staan zonder het gevoel dat anderen iets van me verwachten.”

Het is hem dus al eens gelukt om een zware last op zijn schouders van zich af te schudden. Dat moet hem vertrouwen geven in de periode die nu voor hem ligt. “Dit is natuurlijk de ultieme test. We gaan zien of het me lukt om de juiste instelling te behouden nu het verwachtingspatroon weer groeit. Ik hoop het in ieder geval wel.”

Meer over