PlusTen Slotte

Mino Raiola (1967-2022) maakte van zijn spelers schatrijke sterren, maar vergat ook zichzelf niet

De groten der aarde in de voetballerij staan doorgaans op het veld. Een van dé uitzonderingen was de zaterdag overleden zaakwaarnemer Mino Raiola, een man die voor de beste spelers ter wereld levenslange financiële zekerheid uit het vuur kon slepen en op veel plekken in het voetbal buitengewoon machtig en geliefd was.

Rik Elfrink
Mino Raiola was al geruime tijd ziek.  Beeld NurPhoto via Getty Images
Mino Raiola was al geruime tijd ziek.Beeld NurPhoto via Getty Images

Het Italiaans-Nederlandse talenwonder kon ook een kreng zijn, in een beroepsgroep die zich na het Bosman-arrest van 1996 in een beperkt aantal gevallen nogal exorbitant kon verrijken. Een ongelooflijk kreng soms, tot hij voor zijn cliënten de exacte hoeveelheid miljoenen en andere emolumenten kreeg die ze wilden. Daarna was Raiola weer innemend en iemand met menselijke trekken. Hij was ook een man die kleinere en middelgrote clubs niet altijd het vel over de oren trok. Soms zag hij ineens af van zijn commissie om een transfer mogelijk te maken, tot verrassing van een clubbestuurder of speler.

Bij het sluiten van vooral de grote transfers vergat hij zichzelf niet, want er vloeiden monstrueuze bedragen naar zijn bankrekeningen. Het leidde soms tot grote externe verontwaardiging, maar daar trok hij zich geen bal van aan en zijn commissies en percentages bleven voor hem de maatstaf.

Mino Raiola in 2010, bij een transfer van Zlatan Ibrahimovic.  Beeld AP
Mino Raiola in 2010, bij een transfer van Zlatan Ibrahimovic.Beeld AP

Transparant

Zijn vermogen werd vorig jaar door Quote geschat op 200 miljoen euro, waarmee hij 262 andere Nederlanders boven zich moest dulden op de ranglijst van meest vermogende landgenoten. Raiola was wel volkomen transparant over zijn verdiensten, zo gaven betrouwbare bronnen in de voetballerij altijd aan. Wie een overeenkomst met hem sloot, wist exact wat er naar de bekendste spelersbegeleider ter wereld zou gaan. “Noem mij geen makelaar,” zei hij ooit. “Ik help spelers en mijn belang is dat het met hen goed gaat.”

Een megalomaan? Wie met hem sprak, kon soms aan dat woord denken. Als hij aan een barretje in Eindhoven vertelde dat het hem niets kon schelen dat hij kort daarvoor een ongekend hoge verkeersboete had gekregen en misschien zijn rijbewijs kwijt zou zijn, leek het soms alsof hij vond dat hij boven de wet stond. Wie hem daadwerkelijk megalomaan vond, moest in ieder geval constateren dat hij ook menselijke trekken had. Het vertrek van een van zijn talenten, Mohamed Ihattaren, deed hem afgelopen jaar bijvoorbeeld pijn. Hij vond het hoorbaar vervelend dat hij en zijn team adviseurs en assistenten er niet in waren geslaagd de carrière van het bij PSV gevallen talent vlot te trekken.

Mino Raiola liet zich niet snel iets gelegen liggen aan het oordeel van anderen over hem.  Beeld Mino Raiola 1967-2022 thumb
Mino Raiola liet zich niet snel iets gelegen liggen aan het oordeel van anderen over hem.Beeld Mino Raiola 1967-2022 thumb

Vloek in de bestuurskamers

De zaakwaarnemer die maar 54 jaar werd, werkte bij zijn zakelijke band met spelers nooit met contracten. Wie wilde gaan lopen, kon na een financiële vereffening naar het gat van de timmerman. Wie met hem samen bleef optrekken, had aan hem een dominante adviseur die clubs kon maken en breken. Menig vloek was in bestuurskamers te horen op het moment dat spelers hun contract niet wilden verlengen, op instigatie van Raiola. Niet alle carrières van de door hem begeleide voetballers zijn daardoor sportief volledig tot wasdom gekomen, maar er waren ook voltreffers. In Nederland wist hij naast De Ligt bijvoorbeeld Donyell Malen, Myron Boadu, Denzel Dumfries en Calvin Stengs naar mooie buitenlandse clubs 'weg te brengen’.

Bredere belangstelling voor sport

PSV werkte veel met Raiola en de directie van de Eindhovense club voelde zich nooit belazerd door hem. Hij liet spelers als Ola Toivonen en Luciano Narsingh niet transfervrij vertrekken, terwijl daar wel vrees voor was. Directeur Toon Gerbrands van PSV leerde ook zijn zachte kant kennen en constateerde twintig jaar geleden al dat hij een veel bredere belangstelling voor sport had dan voetbal alleen. Ook van volleybal kon hij enorm genieten en dat was een sport waarin Gerbrands ook in de absolute top werkte. Tot verrassing van de PSV-topman ging het bij hun eerste zakelijke afspraak vrijwel alleen over die andere sport, die qua exposure zoveel kleiner is dan het spel waarin de voeten een hoofdrol spelen.

Mino Raiola bij de tv-camera's, niet altijd een geslaagde combinatie.  Beeld AFP
Mino Raiola bij de tv-camera's, niet altijd een geslaagde combinatie.Beeld AFP

Italiaanse restaurant

De begeleiding van de sterren in de grootste sport van Europa gaat momenteel een stuk verder dan begin jaren negentig, toen hij bij Rob Jansen zijn eerste schreden in het vak zette. Destijds nog als vertaler, maar al snel kwam ‘de pizzaboer’ op eigen benen te staan. In het Italiaanse restaurant van zijn ouders (in Haarlem) had hij naar eigen zeggen een schat aan ervaring opgedaan en de basis voor zijn latere zakelijke loopbaan gelegd. Hij was geknipt voor het vak van zaakwaarnemer, waarvoor sluwheid, hardheid en ook een bepaalde charme nodig zijn om overeind te blijven. Dat laatste was voor hem bij lange na niet genoeg. Hij wilde de beste zijn. “Dat is geil,” zo vertelde hij begin 2020 in een van zijn weinige grotere interviews, in voetbalblad VI.

De drive van Raiola was niet wat de buitenwereld van hem vond, hoewel hij niet vies was van wat aandacht. De media kregen er regelmatig van langs, maar zorgden er ook voor dat binnen de voetballerij bij spelers en bestuurders een fascinatie voor de man bestond. Hij liet zich simpelweg nergens iets aan gelegen liggen en bepaalde zijn eigen agenda. Wie hem als journalist belde om een nieuwtje te checken, had een enkele keer geluk. Tegenover iets te opdringerige journalisten was hij keihard. Had hij geen tijd, dan liet hij de telefoon niet altijd rinkelen. Soms nam hij op, vertelde hij zonder te luisteren in zes woorden dat hij geen tijd had en hing hij weer op.

‘Primeur’

Drie keer was ook in het geval van zaakwaarnemer Mino Raiola scheepsrecht, zou je wat oneerbiedig kunnen zeggen. De nieuwswaarde van zijn overlijden was volgens sommige journalisten zo groot dat ze hun ‘primeur’ tot twee keer toe niet goed checkten. Hij was al geruime tijd ziek. Naar buiten toonde hij zich donderdag via zijn Twitterprofiel nog ontstemd over het bericht, maar van binnen moet hij een klein beetje genoten hebben van de aandacht die hij kreeg. Zaterdag kon hij niet meer reageren. Mino Raiola bleek opnieuw menselijk en dus ook gewoon sterfelijk.

Meer over