PlusAchtergrond

Met nog één rit te gaan voelde Kjeld Nuis de bui al hangen

Kjeld Nuis is de grote verliezer van de 1000 meter op het olympisch kwalificatietoernooi. De regerend olympisch kampioen zal zijn titel in Peking niet kunnen verdedigen. ‘Ik voel de bui al hangen.’

Lisette van der Geest
Kjeld Nuis rijdt teleurgesteld uit, nadat Hein Otterspeer hem heeft verslagen.


 Beeld Erik Pasman / Pro Shots
Kjeld Nuis rijdt teleurgesteld uit, nadat Hein Otterspeer hem heeft verslagen.Beeld Erik Pasman / Pro Shots

Er vloog woensdagavond een boze wolk door Thialf. Genadeloos noodweer dat stopte, precies boven het hoofd van Kjeld Nuis, de regerend olympisch kampioen op de 1000 meter. Daarna barstte de wolk open. In alle hevigheid. En knalde er een schaatsjasje tegen het ijs.

‘Een boze wolk’, zo noemde Nuis (32) de gedachte dat hij kon verliezen. Een boze wolk; dat moment waarop de stress en onzekerheid in aanloop naar het olympisch kwalificatietoernooi (OKT) even de overhand kregen. Deze gedachtes mogen overwaaien, dacht hij dan. Om plaats te maken voor opklaring. Als hij maar gewoon zou blijven accepteren dat hij maar een mens is, dat het ook mis kan gaan. Bleef beseffen dat hij vooral niet moest vechten tegen de onvermijdelijke spanning.

Angst voor controleverlies

Hij gaat al geruime tijd mee. Verzamelde zo veel ervaring. Er gingen OKT’s mis, liefst twee op rij. Hij ontwikkelde een klein trauma; angst voor controleverlies zoals het krijgen van een verkoudheid, terwijl er ook in het leven van een topsporter zaken oncontroleerbaar zijn. Maar Nuis krabbelde op, werkte het trauma weg en leerde zijn lessen over boze wolken die langs kunnen vliegen. Hij ging domineren, ook op de allerbelangrijkste momenten. Hij plaatste zich voor de Winterspelen vier jaar geleden, won tweemaal goud, en eindigde ook dit voorseizoen meermaals op het internationale podium op de 1000 meter.

Toen was het woensdagavond en kwam zijn vierde OKT. Het moment van de spannendste afstand van het toernooi. Van de deelnemers aan de vooraf als ‘slachtpartij’ bestempelde wedstrijd was Nuis met zijn palmares onbetwist degene met de grootste overwinningen op zijn naam. Vier grote namen, slechts drie olympische startplekken. En alle vier potentiële olympische kampioenen. Kai Verbij, de regerend wereldkampioen. Thomas Krol, man in vorm. Ploeggenoot Hein Otterspeer, op zijn 33ste bezig aan zijn beste seizoen ooit. En Nuis, de regerend olympisch kampioen. Allemaal reden ze dit seizoen al op het podium bij de wereldbekerwedstrijden.

Even na half acht ’s avonds vloog de boze wolk naar binnen. Zei Nuis tegen Otterspeer, die naast hem zat uit te hijgen op het bankje: “Als het zo doorgaat, ga ik het niet halen.” Ze hadden net gereden, waren nummer twee en drie achter Krol. En Verbij was in de laatste rit net de 600-meter doorkomst gepasseerd en zat daar rond de tijd van Nuis. “Ik voel de bui al hangen,” zei Nuis. Otterspeer, met zijn tweede plek vrijwel zeker van zijn eigen plaatsing, probeerde hoop te houden. “Maat, je weet het niet,” zei hij. “Ik hoop dat het lukt.”

Juniorentijd

Ze kennen elkaar sinds hun juniorentijd, toen ze samen schaatsten in het gewest van Zuid-Holland. Ze ontwikkelden een vriendschap, die het afgelopen jaar weer verstevigde toen Otterspeer overstapte van Jumbo-Visma naar Reggeborgh. In de woorden van Otterspeer: “Dit jaar is heel intens samen, we zijn niet weg te slaan van elkaars zijde.”

Zo was het ook woensdagavond. Toen winst en verlies letterlijk en figuurlijk naast elkaar zaten, aldus Otterspeer na afloop. “Er kwam een kreet uit, hij reed weg. Ik voelde ondertussen de opluchting dat ik het wel gehaald had. Tegelijkertijd snapte ik zijn gevoel als geen ander. Ik weet hoe het is. Superhard.”

Alleen op een fiets

Een half uur later zat Nuis alleen op een fiets, op de tweede ring van het schaatsstadion waar de rijders van Reggeborgh al vier dagen lang hun kamp opslaan. Het is een gelegenheidslocatie, nu het publiek afwezig is. Een kille betonnen ruimte die nu nog even extra naar voelt. Nuis heeft nog een afstand, net als Krol. Op de 1500 meter is hij regerend kampioen. Maar het is ook de afstand waarop hij dit seizoen vooralsnog teleurstellend in de achterhoede rijdt.

Nuis schudde zijn hoofd toen de perswoordvoerder van de schaatsbond langsliep en voorzichtig vroeg of hij nog beschikbaar was voor commentaar. De tranen liepen nog steeds. “Ik kan niet,” zei hij. De boze wolk waaide vanavond niet zo snel over. De wolk is realiteit. “Maar ik ga mijn best doen er morgen te staan.”

Wüst opgelucht na olympisch ticket 1500 meter

Voor de ervaren Ireen Wüst overheerste toch de opluchting dat het opnieuw was gelukt om zich te plaatsen voor de Olympische Spelen op ‘haar’ 1500 meter. “Ik kwam gisteren tot het besef dat het toch wel zonde zou zijn als ik geen 1500 meter zou kunnen rijden op de Spelen”, zei de 35-jarige schaatsster van Reggeborgh, nadat ze op het olympisch kwalificatietoernooi (OKT) achter Antoinette de Jong als tweede was geëindigd.

Op de afgelopen vier Spelen won Wüst steeds een medaille op de 1500 meter, met goud in Vancouver in 2010 en in Pyeongchang in 2018. “Ik ga voor de vijfde keer naar de Spelen en mag daar proberen mijn titel te prolongeren”, was Wüst opgetogen.

Meer over