Met dank aan James Bond

LONDEN - Wonderen bestaan. Gelukkig maar. Het demasqué van Justine Henin op het centre court van Wimbledon was ontluisterend. Marion Bartoli kleedde haar in de derde set van de halve finale helemaal uit en zorgde voor een onwaarschijnlijke stunt: 1-6, 7-5, 6-1.Een ronde eerder al had Bartoli tijdens een regenpauze de sleutel gevonden om Michaella Krajicek te kloppen, net zoals ze bij de laatste zestien tegen Jelena Jankovic had laten zien. Gisteren bekeek ze anderhalve set lang hoe ze Henin bij haar kladden kon pakken.

Toen ze het raadsel had opgelost was er geen houden meer aan. Het was ineens de omgekeerde wereld. Niet Bartoli werd met haar gebrekkige voetenwerk van hot naar her gestuurd, maar Henin veranderde in het opgejaagde wild. De Française dicteerde, pakte elke tweede service - en soms eerste - aan, sloeg dropshots waar nodig en winners langs de lijn als de situatie daar om vroeg.

Henin snapte er niets meer van. Als ze al een keer in goede positie kwam, vertrok een afzwaaier van haar racket.

Bartoli vond haar inspiratie dit keer in een toeschouwer op de tribune. Acteur Pierce Brosnan was in Engeland voor een bruiloft en plakte er een dagje Wimbledon aan. ''Hij is mijn favoriete acteur,'' lachte Bartoli. ''En ik speelde zo slecht, terwijl hij keek. Ik moest iets doen. Dan maar voor hem, dacht ik. Hij is zo'n mooie man, dus heb ik me maar op hem gefocust.''

Henin kwam maar met één doel naar Londen: het ophalen van haar enige ontbrekende grandslamtitel. De beste tennisster ter wereld, tweevoudig finalist op Wimbledon, zal nooit gedacht hebben dat de nummer 19 van de wereld haar kon stoppen. Een fitte Serena Williams in de kwartfinales, oké. Venus Williams in de finale, ook niet onmogelijk. Maar Bartoli, aan wie ze in Eastbourne slechts vier games moest afstaan? Dat nooit. ''Ik weet nog steeds niet wat er gebeurd is,'' zei Henin. ''Alleen dat zij vandaag de beste was. Ze kon haar ogen dichtdoen en toch ongelooflijk tennis spelen. Ik moet wachten op een nieuwe kans in de toekomst.''

Wie Bartoli buiten de baan ziet, gelooft niet dat ze professioneel tennisster is. Op de baan houdt ze zich tussen de punten door onledig met eindeloos gespring en het droog oefenen van haar slagen. Ze lijkt verre van afgetraind en is zeker niet snel, wat toch een voorwaarde is voor grastennis.

En toch speelt de 22-jarige Française vandaag tegen Venus Williams, die voor de zesde keer in de belangrijkste tennisfinale ter wereld staat. ''Ik zal er klaar voor zijn,'' zei Bartoli. ''Ik heb de nummer 1 van de wereld verslagen op het centre court en ik heb helemaal niets te verliezen.''

Als klein meisje was het racket voor Bartoli bijna te zwaar om op te pakken. Toen ze Monica Seles zag tennissen op Roland Garros besloot ze ook om haar forehand dubbelhandig te gaan slaan. Seles won alle grandslamtoernooien minimaal twee keer, maar ze stond op Wimbledon steeds met lege handen.

Bartoli voegt een nieuw hoofdstuk toe aan het succes van het Franse tennis, dat gisteren nog eens verder onderstreept werd door de zege in de kwartfinales van Richard Gasquet op Andy Roddick. Maar waar Gasquet altijd werd ondersteund door de tennisbond, doet Bartoli het op zichzelf. Ze perfectioneerde haar wonderlijke techniek op een gebrekkige binnenbaan, met een muur op een meter achter de baseline. ''Zo werd ik gedwongen om de bal heel vroeg te raken.''

Het loonde, blijkt nu, maar ze blijft op gespannen voet met de bond staan. Bartoli werd deze week opnieuw niet geselecteerd voor het Franse Fedcupteam, omdat ze haar vader als coach wil. Vader Walter is een arts die zijn praktijk opgaf om fulltime haar coach te zijn. ''Hij was erbij toen ik zestien jaar geleden mijn eerste bal sloeg en hij is er nog. Hij is een goede arts, een goede coach en een heel goede vader. Daar ga ik niets aan veranderen.''

© Het Parool, 07-07-2007

Meer over