Plus

Max Verstappen en het wonder van Abu Dhabi

In de allerlaatste ronde van het seizoen kreeg Max Verstappen gisteren alsnog een kans om een aanval te plaatsen op de snellere Lewis Hamilton. Met verse banden passeerde hij zijn rivaal en reed naar de WK-titel. ‘Dit was insane!’

Rik Spekenbrink
Na de eerste vreugde-uitbarstingen komen Jos en Max Verstappen even tot zichzelf in de box van Red Bull. Later zei Max: ‘Alles schoot daar door mijn hoofd. Hoe ik heel Europa ben doorgereden met mijn vader en hoe we hebben toegewerkt naar dit doel.’ Beeld Getty Images
Na de eerste vreugde-uitbarstingen komen Jos en Max Verstappen even tot zichzelf in de box van Red Bull. Later zei Max: ‘Alles schoot daar door mijn hoofd. Hoe ik heel Europa ben doorgereden met mijn vader en hoe we hebben toegewerkt naar dit doel.’Beeld Getty Images

Even leek de belangrijkste grand prix van dit seizoen te eindigen met een anticlimax. Tuffend achter de safetycar telde Lewis Hamilton de rondjes af, deze middag was hij tot dusver ongrijpbaar geweest voor de concurrentie. Maar natuurlijk kreeg dit idiote Formule 1-seizoen een passend slot met alsnog een ultieme sprint van 5281 meter, man tegen man, wiel tegen wiel. Inzet: de wereldtitel.

Op het moment dat de wedstrijdleiding duidelijk maakte dat het WK zou worden beslist in één laatste raceronde, wist Jos Verstappen genoeg. “Hij gaat er óf voorbij of letterlijk overheen. Dan weten we hoe Max is.”

Een uur na de race is Verstappen senior weer zichzelf. De kampioenstrui is ingewisseld voor een kampioensshirt, de condens op het flesje verraadt hoe koud het biertje in zijn hand is. Uitgebreid vertelt hij over de reis die vader en zoon de afgelopen 24 jaar hebben gemaakt. En hoeveel voldoening alle opofferingen nu geven.

Mercedes was sneller

Maar wat was het stil geweest, in dat kleine kamertje in het teamgebouw van Red Bull in Abu Dhabi. Verstappen zat er lange tijd in zijn uppie, kijkend naar de televisie, naar de belangrijkste race uit zijn leven en dat van zijn zoon. Na een rondje of vijf had hij de garage verlaten, hij had genoeg gezien. Mercedes was sneller. Er was een wonder nodig om nog aan de wereldtitel te komen.

Het wonder kwam en luisterde naar de naam Nicholas Latifi. Over een paar jaar is de Canadees het antwoord op een quizvraag. Zijn crash zette de strijd om de wereldtitel voor de zoveelste keer dit seizoen op de kop en nu definitief. Latifi’s wrak was precies op tijd weggetakeld om nog één ronde te kunnen racen – een ronde waarin Hamilton werd onttroond en geen racehistorie schreef met een achtste wereldtitel. Met de kramp in zijn rechterbeen trapte Verstappen zijn Red Bull nog één keer op de staart en passeerde zijn aartsrivaal.

Jos Verstappen had staan springen en schreeuwen, daar in dat hok, maar de mooiste emotie kwam even later in de garage. Geknield, tegenover de kersverse kampioen. “Dat was even heel fijn,” zei Jos. “Hier hebben we het voor gedaan, al die tijd, samen in een busje, honderdduizend kilometer. Wat hier gebeurt, is een jongensdroom. En dan op deze manier. Een betere film verzin je niet.”

Nooit een moment rust

Max Verstappen had de afgelopen weken vaak gezegd dat een eerste of tweede plek zijn leven niet zou veranderen, maar vader Jos had, zo zei hij na de huldiging, zijn zoon nog nooit zo emotioneel gezien. Die verloor bijna zijn stem na de finish, huilde tranen van geluk en sprak een liefdesverklaring uit richting zijn team.

Insane, noemde hij de race keer op keer: krankzinnig. “Dat het zich op deze manier ontvouwde, past bij dit totaal maffe jaar. Ik was inderdaad erg emotioneel. Alles schoot door mijn hoofd. Hoe ik heel Europa ben doorgereden met mijn vader en we hebben toegewerkt naar dit doel. In de hoop ooit in de Formule 1 te komen, op het podium te staan, het volkslied te horen. En uiteraard wereldkampioen te worden, maar dat is zo moeilijk. Over het gehele seizoen waren we niet het snelste team. Daarom moest het eigenlijk altijd perfect zijn, er was nooit een rondje om uit te rusten. Elk detail telde. Dat het is gelukt, is ongelooflijk. Ik heb nu het allerhoogste bereikt. Vanaf dit moment is alles bonus.”

Zo gespannen als zijn vader was, zo kalm was Max Verstappen tijdens de race. Zelfs toen de missie onmogelijk leek, omdat de achterblijvers achter de safetycar nog tussen hemzelf en Hamilton reden, bleef hij geconcentreerdh. Jos Verstappen: “Hij heeft zo veel vertrouwen in zichzelf en zijn omgeving. Mercedes heeft dit jaar echt geprobeerd hem van zijn stuk te brengen, maar dat lukt bij hem gewoon niet. Hij blijft overal rustig onder. Hoe meer er werd geschreven, hoe meer speldenprikken, des te sterker hij werd.”

“Eén drankje,” zei Verstappen lachend te gaan nemen op de mijlpaal. Terwijl de BN’ers uit alle hoeken en gaten tevoorschijn kwamen om het historische sportmoment mee te vieren, bogen de stewards zich nog over twee protesten van Mercedes. Dat was gezien de intense afgelopen maanden niet verrassend, maar haalde toch enige glans af van het schitterende seizoen en de waanzinnige ontknoping. In het kamp van Verstappen was het feest er niet minder om. De volgens velen beste coureur aller tijden was verslagen, op spectaculaire wijze. Mooier kon het niet.

Meer over