Mathieu van der Poel in actie tijdens Paris-Roubaix, oktober 2021.

PlusAchtergrond

Mathieu van der Poel verstaat als geen ander de kunst van de comeback

Mathieu van der Poel in actie tijdens Paris-Roubaix, oktober 2021.Beeld BELGA

Het is de meest besproken rug van het peloton: die van Mathieu van der Poel. De pijn is nog altijd niet volledig weg, maar er is goed nieuws. MVDP is terug op de fiets, traint weer en dan is zijn eerste wedstrijd nooit ver weg.

Daan Hakkenberg

Het was dik vier maanden geleden dat ze met zwarte gezichten in de finale van Parijs-Roubaix iedereen naar het puntje van de stoel dirigeerden. Maar deze keer geen modder en kasseien voor Florian Vermeersch en Mathieu van der Poel. Vorige week reden ze zij aan zij onder de Spaanse zon. Na een kilometer of 50 draaide Vermeersch af. Van der Poel plakte er nog 80 kilometer extra aan vast en kwam zo uit op iets meer dan 130.

Die derde plek in Parijs-Roubaix van begin oktober was eigenlijk het laatste wapenfeit van Van der Poel. Zijn tweede plek in de veldrit van Dendermonde op tweede kerstdag – de enige wedstrijd die hij uitreed in zijn gemankeerde crossseizoen – is niet meer dan een statistiek. Rugproblemen noopte Van der Poel tot een acute stop en wekenlang deed de meest besproken Nederlandse wielrenner van de laatste jaren niets. De fiets en Van der Poel zijn doorgaans onafscheidelijk, nu was elke pedaalslag er een te veel.

Eerst even over zijn rug. De problemen zijn niet nieuw. Mei vorig jaar, na zijn eerste mountainbikewedstrijd, had Van der Poel het al over rugklachten. Die weet hij toen aan de overstap van wegfiets naar mountainbike. Na zijn val op de Olympische Spelen was de pijn terug, moest hij noodgedwongen wedstrijden schrappen en laste hij een pauze in. Net als na zijn meest recente, kortstondige comeback van afgelopen december. Ondertussen lijkt niemand exact te weten wat het probleem is. Een zwelling aan de tussenwervelschijf, zo klonk het. Een hernia wellicht. De realiteit is weerbarstiger: het is onduidelijk wat de exacte oorzaak is.

Aan gedegen onderzoek ligt het niet, vertelt zijn coach en ploegmanager Christoph Roodhooft. Een compleet team van – medisch – specialisten ontfermt zich over de rug van Van der Poel. Ondanks alle onderzoeken, scans en behandelingen is de oorzaak en zodoende de bijbehorende oplossing nog niet aan het licht gekomen.

“Dat klopt, het is niet duidelijk. De meningen zijn daar ook wat verdeeld over geweest,” vertelt Roodhooft. “Met de ploeg hebben we er denk ik het juiste in gedaan door er met een aantal specialisten naar te kijken. Sommigen staan dichtbij, anderen juist wat verder af. Zo wordt het van verschillende kanten bekeken en ook gezocht naar wat een goede oplossing is. Het is duidelijk waar de pijnsymptomen vandaan komen en waardoor die getriggerd worden. Door rust en behandelingen is inmiddels een duidelijke afname van de pijn. Die is niet weg, maar wel beduidend minder.”

Zodoende fietst Van der Poel nu al ruim een week in Spanje. Na een voorzichtig begin in België maakt hij nu kilometers in de buurt van de badplaats Denia. De trainingsarbeid is inmiddels opgeschroefd naar tochten van 150 kilometer, minimaal vier uur per dag. Eigenlijk doet Van der Poel nu wat al zijn concurrenten in de trainingskampen hebben gedaan: met duurtrainingen de basis leggen voor het seizoen dat komen gaat.

Rust

Roodhooft: “Wat Mathieu nu doet, is wat anderen in december en januari hebben gedaan. Vooral trainen en rusten. Er is vooruitgang geboekt met zijn blessure, al is die rug nog altijd niet optimaal. Maar hij kan fietsen, traint wat en dat is positief. Hij zit in het hotel waar we altijd zitten met de mannen- en vrouwenploeg. Het is daar 23 graden, er is een goede fitness en er is begeleiding. Het is daar aangenamer weer dan in België. Ook dat draagt bij aan het herstel. Hij zit daar goed nu. Ik schat dat hij er nog wel een week of twee blijft. In België zijn alle collega’s weg of al bezig met wedstrijden.”

Van der Poel mag dan nog aan de kant staan, het wielerseizoen is inmiddels begonnen zonder hem. Zijn concurrenten draaien warm in Oman of de Algarve, in de Arabische Emiraten of Andalusië. Van der Poel zelf houdt zich stil. Af en toe een bericht op Instagram of Strava, waar hij zijn trainingstochten publiceert.

En dat is exact wat Roodhooft voorstaat: rust en niets anders dan rust. “Het liefst willen wij complete rust rond hem. Iedereen wil altijd van alles oppoken, maar dat brengt ons niets. Laat hem rustig genezen, dat is het belangrijkste.”

Wedstrijdfit

Maar een renner als Van der Poel raakt nou eenmaal niet zo snel in de vergetelheid. Wanneer hij op een fiets stapt, dient zich vanzelf de vraag aan: ‘Wanneer keert hij terug in het peloton?’. Het lijdt geen twijfel dat concurrenten als Julian Alaphilippe, Wout van Aert en Tom Pidcock een streepje voor hebben gezien hun probleemloze winter. Maar Van der Poel verstaat als geen ander de kunst van de comeback.

Al vaker heeft hij bewezen binnen no time wedstrijdfit te kunnen zijn. Zie zijn terugkeer na de val op de Olympische Spelen. Na een korte trainingsperiode reed hij in september drie kleine wedstrijden in België, stond daarna aan de start bij het WK en kleurde een week later de finale van Parijs-Roubaix. Ook nu zal hij een paar wedstrijden nodig hebben om naar zijn topvorm toe te groeien.

Inmiddels mogen de wielerliefhebber die in oktober op het puntje van hun stoel zaten de hoop koesteren dat Vermeersch en Van der Poel elkaar binnenkort opnieuw treffen. Anderhalve maand na hun trainingsrit onder de Spaanse zon in de Ronde van Vlaanderen en twee weken later in Parijs-Roubaix.

Meer over