PlusAchtergrond

Mathieu van der Poel is ook in Italië de grote ster van de show

Mathieu van der Poel is terug in het peloton. In de bescheiden etappewedstrijd Settimana Coppi e Bartali werkt hij aan zijn comeback die zaterdag met een derde plek in Milaan-San Remo al spectaculair begon. Een reportage in zijn spoor in Italië.

Daniël Dwarswaard
Mathieu van der Poel werd bij zijn comeback in het peloton derde in Milaan-San Remo. Beeld Getty Images
Mathieu van der Poel werd bij zijn comeback in het peloton derde in Milaan-San Remo.Beeld Getty Images


De chauffeur heeft de ploegbus van Alpecin-Fenix ‘s ochtends al even het plein langs de Adriatische kust opgedraaid, als Van der Poel een kwartiertje later uitstapt om zich klaar te maken voor de eerste etappe. De organisator van de bescheiden Settimana Coppi e Bartali drentelt dan al een tijdje rond onder een aangenaam zonnetje.

Hij stapt op Van der Poel af. Met de vuist van zijn rechterarm naar voren. Een ‘boks’ voor de grote ster van de show. Hij bedankt Van der Poel dat hij juist hier zijn kilometers komt maken om in de beste vorm aan de Vlaamse wielerkoersen te beginnen. Van der Poel beantwoordt met zijn linkervuist en een begeleidend ‘oh, no problem’.

Ruim vier uur later tikt Van der Poel een watertje achterover, dan een blikje Aquarius. Hij is diep gegaan in de eerste etappe van de wielerweek die vernoemd is naar twee Italiaanse wielergrootheden. De klimmetjes zijn pittig in de regio Emilia-Romagna. Met een vierde plek, Mauro Schmid wint de etappe, is Van der Poel best tevreden. Vooral omdat hij zich onderweg goed voelt. “Ze reden echt heel rap op de klimmetjes, maar ik was goed mee,” zegt Van der Poel voordat hij een jongen gelukkig maakt met zijn handtekening op de stang van een mountainbike. “Ik ben blij met het gevoel.”

Smartphones in de lucht

Aan de start staan ook Chris Froome, Geraint Thomas en Vincenzo Nibali, allemaal oud-Tourwinnaars. Met zijn drieën zelfs goed voor winst van twaalf grote rondes. Maar de Italianen die hier in Riccione komen kijken, klonteren toch echt samen rond Van der Poel. De smartphones gaan de lucht in, Van der Poel poseert geduldig en vriendelijk.

Het kustplaatsje is in ruste. De meeste restaurants zijn dicht, de speeltuinen op het strand leeg. Net als de tientallen hotels langs de boulevard. Het is wachten op de zomer. Van der Poel rust niet. Nee, hij is pas net begonnen. Het ging maandenlang over zijn zere rug. Nu praat hij over zijn plannen om de Giro én Tour te rijden. En hij praat over winnen. Want Van der Poel koerst om te winnen. Altijd. Overal. Ook in deze kleine vijfdaagse ronde die niet eens live op televisie. Wel een samenvatting om zeven uur, zegt iemand van de organisatie trots.

Zaterdag was hij al zichtbaar opgelucht. Die eerste grote test in Milaan-San Remo slaagt glansrijk. Ja, door de derde plek in de langste klassieker van allemaal. Maar vooral omdat hij na al die maanden eens niet te veel aan die rug dacht. Ook in Riccione heeft hij geen klachten. Je merkt het aan alles: hij wil heel snel, heel veel rijden. Plannen maken dus. Koersen.

Ongeduldig, noemt hij het in San Remo nog. Nu komt hij daar desgevraagd op terug. Want: neemt hij geen risico’s? Hij noemt zichzelf na de podiumceremonie in San Remo ‘oud’, dus die derde plaats voelt als een gemiste kans. Maar er komen juist nog zoveel belangrijke jaren aan voor de 27-jarige Van der Poel. “Maar ik neem met deze rentree geen risico’s,” zegt hij zelf. “Dat hebben de specialisten verzekerd. Het kan niet verergeren. Maar natuurlijk: we moeten goed opletten dat het niet de foute kant op gaat.”

Mindset

Van der Poel is een veelvraat. Hij wil veel. Hij kan veel. Op de weg, in het veld, op de mountainbike. En dat gaat ook niet veranderen, zegt Christoph Roodhooft, begeleider van Van der Poel en ploegbaas van Alpecin later voor het hotel. “De coureur Mathieu van der Poel gaat niet veranderen na de rugproblemen. Ook de mindset niet en ook de multifunctionaliteit niet. Dit jaar zijn er geen Olympische Spelen, dus zal hij minder mountainbiken. Maar ieder jaar hebben we de planning aangepast aan de belangrijke doelen. Dat zullen we blijven doen.”

En nee, Van der Poel heeft zich ook geen andere positie op de fiets laten aanmeten om de rug te ontlasten. Is er dan eigenlijk wel iets veranderd nadat Van der Poel eind december na een veldrit in Zolder maanden geen wedstrijd reed? Zijn laatste koers op de weg was zelfs in oktober met Parijs-Roubaix.

Hij was thuis wat vaker chagrijnig, vertelt hij dit weekend. De laatste weken in Spanje vindt hij op trainingskamp, gesteund door een voldaan gevoel na zware trainingen, snel het plezier terug. Of zoals Roodhooft zegt: “Misschien is het mentaal wel eens goed geweest om er even uit te zijn geweest. Om te voelen: ik fiets nog heel graag.”

Hij straalt precies dat in ieder geval weer uit. Zo bezien net op tijd voor de grote koersen die komen. De Ronde van Vlaanderen, Amstel Gold Race en Parijs-Roubaix. Reken maar dat hij de komende dagen in Italië ook nog een ritje wil winnen. Want ja, Mathieu van der Poel is nu eenmaal terug.

Meer over