PlusInterview

Maria Verschoor voelt zich eindelijk vrij: ‘Je kunt jezelf ook te veel druk opleggen, doodknijpen’

Op haar eerste WK steekt hockeyster Maria Verschoor (28) in uitstekende vorm. Ze voelt zich vrij op een toernooi dat bol staat van de emoties. Dinsdagavond (19.00 uur) speelt ze met het Nederlands team de kwartfinale tegen België. “Ja, ik zit lekker in mijn vel.”

Wout Fassbender
Maria Verschoor was bijna obsessief in haar sportbeleving en zocht daarom hulp bij een mentale coach. Beeld Bart Scheulderman/Pro Shots
Maria Verschoor was bijna obsessief in haar sportbeleving en zocht daarom hulp bij een mentale coach.Beeld Bart Scheulderman/Pro Shots

Net als voor veel teamgenoten is dit WK hockey voor Maria Verschoor een toernooi met emoties. Pien Sanders was ontroerd, Eva de Goede pinkte een traantje weg en ook Verschoor werd geraakt tijdens het volkslied voor het openingsduel met Ierland. “Na alles wat er is gebeurd, sta je daar wel met z’n allen. Dát maakte mij gewoon emotioneel,” vertelt de 28-jarige spits in het spelershotel in Amsterdam.

Interim-bondscoach Jamilon Mülders kan zich de emoties voorstellen, zegt hij. “Dat is een heel menselijke reactie. Dit zijn topatleten, die superlief zijn en hun emoties durven laten zien. Daar mogen ze trots op zijn.” En dat zijn niet alleen emoties in de vorm van tranen, maar ook van blijdschap. Bij een doelpunt, bijvoorbeeld, dan juichen ze uitbundig samen, ook bij de goals die Verschoor tegen Ierland en Duitsland maakte.

Er viel een last van haar schouders toen Mülders per mail zijn WK-selectie bekendmaakte. Al rekende Verschoor zich nog niet rijk op maandag 7 juni. “Ik heb vaak gedacht: zit er dan een smetje op het WK voor mij? Mag ik dat toernooi dan niet spelen?” vertelt ze met enige opluchting in haar stem.

Oogkleppen zijn afgegaan

Ze kon al twee Olympische Spelen, vier EK’s en diverse Champions Trophy’s en Hockey World Leagues afstrepen, maar had nog geen wereldkampioenschap gespeeld. “Ik was vooral blij toen ik tegen Ierland op het veld stond. Een WK spelen, is echt niet vanzelfsprekend. Daar ben ik heel dankbaar voor en dat zie je ook terug op het veld.”

In haar beginjaren bij Oranje, inmiddels negen jaar geleden, was Verschoor bijna obsessief met de sport bezig. Haar drang om op eindtoernooien te staan zorgde voor oogkleppen, maar die gingen na een gesprek met een mental coach af.

“Ik had altijd het idee dat je er álles aan moest doen om 100 procent te kunnen geven. Dat de prestaties minder zouden worden als je dat niet zou doen. Het gesprek met de mental coach was een eyeopener voor mij,” zegt Verschoor nu, jaren later. “Hij vertelde dat het ook goed is om, bijvoorbeeld, een keer een avondje een drankje te doen in de stad als je daar energie van krijgt.”

Verschoor knijpt haar hand stevig dicht en gaat verder: “Je kunt jezelf ook te veel druk opleggen, doodknijpen.” Ze opent haar hand langzaam, alsof het zand tussen haar vingers glipt. “Ik heb geleerd om meer los te laten, want ik ben niet alleen een topsporter, maar ook een mens die heel veel andere leuke dingen in het leven heeft die aandacht verdienen. Daar krijg ik energie van en daardoor kan ik goed zijn als topsporter. Daar heb ik een betere balans in gevonden.”

Twijfels onder Annan

De 166-voudig international voelt zich vrij. Al kan ze moeilijk uitleggen waardoor dat komt. Heeft het vertrek van de vorige bondscoach Alyson Annan daarmee te maken? “Je wordt wat ouder en er is veel veranderd natuurlijk.” Onder Annan heeft Verschoor weleens twijfels en stress gevoeld, erkent ze. “Ik heb me niet altijd fijn gevoeld in die cultuur. We werken hard om dat te veranderen en dat voelt goed.”

Is zij de hockeyster met de flinke bos krullen, zoals NRC schetste, die ‘een smalende opmerking’ kreeg bij het plaatsen van een prominente foto op sociale media? “Ik dacht: gaat dit over mij? Maar ik heb niet aan dat verhaal meegewerkt en verder wil ik hier niet op ingaan. We willen een WK winnen. Daar wil ik me op focussen.”

Die terughoudendheid begrijpt interim-bondscoach Mülders volkomen. “Op bepaalde momenten geef je dingen in je leven een plek. Dan volgt acceptatie en laat je het achter je. Voor iedereen was het een uitdagende tijd.” Nu staan Oranje drie potentiële uitdagingen te wachten: eerst België en dan misschien wel een halve finale en finale in Terrassa, waar de Nederlandse vrouwen jagen op hun achtste wereldtitel.

Meer over