PlusAchtergrond

Kan Bol uitzonderlijke McLaughlin ooit verslaan? ‘Ik blijf gewoon mijn eigen ding doen’

Met zilver op de 400 meter horden tijdens de wereld­kampioenschappen atletiek heeft Femke Bol alweer een topprestatie geleverd. Maar het vooruitzicht van het altijd tegen de uitzonderlijke Sydney McLaughlin te moeten opboksen, dreigt. Is de kloof te dichten?

Pim Bijl
Femke Bol (rechts) heeft het nakijken in de WK-finale van de 400 meter horden. Beeld ROBIN VAN LONKHUIJSEN/ANP
Femke Bol (rechts) heeft het nakijken in de WK-finale van de 400 meter horden.Beeld ROBIN VAN LONKHUIJSEN/ANP

Als zelfs de 22-jarige Femke Bol met het haar kenmerkende enthousiasme superlatieven tekort lijkt te komen om een prestatie te beschrijven, kan men gerust stellen dat er iets bijzonders aan de hand is. En dat is dan ook het geval: de Amerikaanse Sydney McLaughlin verbeterde op het WK atletiek in Eugene in de Amerikaanse staat Oregon op sensationele wijze haar eigen wereldrecord op de 400 meter horden naar 50,68 seconden.

Ongekend, niet normaal, supergaaf. Bol struikelde over de superlatieven om de nieuwe mondiale toptijd van de Amerikaanse te benadrukken. Trots was ze meteen al op haar eigen race in 52,27. “Zilver is alles wat ik er dit keer uit kon halen.”

Al gauw ging het ook over de toekomst. Goud lijkt immers ver weg met het vooruitzicht op een carrière lang strijden tegen het unieke talent McLaughlin, die 200 dagen ouder is. Van de 50,68 van McLaughlin kan Bol alleen maar dromen. “Dat moet ik nog maar zien te halen. Misschien lukt het mij ooit, misschien niet.” Volgens haar coach Laurent Meuwly bokst Bol op tegen een talent dat ‘maar één keer per generatie voorbijkomt’.

Zakt de moed daarvan niet in haar schoenen? Nee, beweert Bol. “Je wil allemaal goud, maar als iemand 50,6 loopt... Als ik nu niet blij ga zijn met zilver omdat iemand zo’n tijd loopt dan ga ik mijn eigen prestatie omlaag halen. En ik ben hier echt heel trots op en vind het gewoon supergaaf dat zij zo hard rent.”

Stormachtige ontwikkeling

Drie jaar geleden was Bol bij haar WK-debuut nog dolblij met een persoonlijk record van 55,32 seconden. De finale haalde ze niet. Dalilah Muhammad werd wereldkampioen door haar wereldrecord van 52,20 naar 52,16 aan te scherpen. McLaughlin werd kort daarachter tweede.

Bol heeft zich stormachtig ontwikkeld. Ze loopt in de finale nu ruim drie seconden harder dan destijds in Doha, eindigend voor Muhammad, de kampioen van toen. Enig probleem: McLaughlin blijft ook maar verbeteren. Het verschil tussen de twee, en daarmee het goud, is groter geworden dan in Tokio, waar Bol brons haalde in 52,03.

Een diepere analyse toont dat Bol in elk deel van de race werd overklast door McLaughlin. Al na 100 meter lag Bol 0,40 seconden achter, na 200 meter 0,72 seconden, na 300 meter 1,22 seconden, en het verdict op de streep: 1,59 seconden.

Klasse apart

McLaughlin is dan ook nu al een fenomeen in de atletiek. Op 17-jarige leeftijd was ze er al bij op de Spelen in Rio de Janeiro, als jongste Amerikaanse deelnemer in haar sport sinds 1972. Sinds vrijdag is ze na de Ethiopische loper Kenenisa Bekele ook de jongste atleet ooit als eigenaar van olympisch goud, een wereldtitel en een wereldrecord. Nummer 3 op die ranglijst: sprintgrootheid Usain Bolt.

Aan de top komen is één, daar blijven twee. Hoewel McLaughlin ook buiten de baan stabiel oogt, is een klasse apart blijven geen garantie. Bol is vastberaden het de Amerikaanse moeilijker te maken. Maar ‘het probleem McLaughlin’ lost zich wellicht ook vanzelf op. Juist door haar dominantie.

Bob Kersee fantaseerde al hardop over een overstap van zijn pupil naar de 400 meter. De coach, die in het verleden ook zijn vrouw Jackie Joyner-Kersee naar olympisch goud begeleidde, acht McLaughlin in staat het 37 jaar oude wereldrecord van Marita Koch te verbeteren. Die 47,60 wordt toegeschreven aan het systematische dopinggebruik onder Oost-Duitse atleten in die tijd, maar komt gevoelsmatig inderdaad dichterbij als McLaughlin zich toelegt op de 400 meter.

Overstap

Na het seizoen gaat McLaughlin met haar coach praten. “We moeten beslissen of de 400 meter horden nog altijd het onderdeel is dat ik wil doen, omdat ik er al zoveel in heb bereikt, of dat we iets nieuws zoeken.” Die laatste zin suggereert een overstap naar de 400 meter, maar dat is veel te voorbarig, stelt ze. “Het zou kunnen, maar alles is mogelijk.”

De keus kan uiteraard ook vallen op het willen prolongeren van haar titels, op de WK in Boedapest (volgend jaar) en op de Spelen in Parijs (2024). Daar moet Bol dus voorlopig ook van uitgaan. “Ik doe gewoon mijn ding,” zegt Bol. Ze kan opnieuw terugkijken op een uitstekend toernooi.

Zilver met de 4x400 meter gemengde estafette op dag één en zilver op de 400 meter horden in een wereldrecordrace. “Ik train om het beste uit mezelf te halen. Dat heeft mij ineens bij de wereldtop gebracht en dat blijf ik ook gewoon doen.”

Meer over