PlusAchtergrond

Hij spreekt dan wel geen Nederlands meer, Jeremie Frimpong zal in het grote Oranje spelen

Jeremie Frimpong (20) werd geboren in de Bijlmer, doorliep de jeugdopleiding van Manchester City en maakt nu furore bij Bayer Leverkusen én Jong Oranje. Het verhaal van een rechtsback die geen Nederlands spreekt, maar droomt van Oranje.

Jeremie Frimpong, hier in duel met Alexandre Jankewitz, was donderdag een van de lichtpuntjes in het duel met Jong Zwitserland (2-2). Beeld Getty Images
Jeremie Frimpong, hier in duel met Alexandre Jankewitz, was donderdag een van de lichtpuntjes in het duel met Jong Zwitserland (2-2).Beeld Getty Images

In de patio van het spelershotel van Jong Oranje in de Zeister bossen discussiëren Frimpong en Ian Maatsen over het resultaat in hun laatste onderlinge ontmoeting als jeugdspelers van respectievelijk Manchester City en Chelsea. De rechtsback probeert in het Engels door te dringen bij de linksback. Frimpong is de enige speler van Jong Oranje die de Nederlandse taal niet machtig is. De voetbaltermen heeft hij redelijk onder de knie. De rest zal, met hulp van zijn oudste zus Nana, snel genoeg volgen, verwacht hij.

Dertien jaar geleden sprak hij juist wel Nederlands en geen woord Engels, toen hij als 7-jarige uit Amsterdam met zijn ouders en drie broers en drie zussen naar Engeland verhuisde. Van de jaren ervoor herinnert hij zich weinig. Ja, dat hij in flatgebouw Eeftink woonde in de Bijlmer. “Dat bestaat niet meer, hebben neven me verteld.”

Pas in Manchester ging de kleine Frimpong bij een amateurclub voetballen. Dat duurde niet lang. Tot en met de gewonnen finale van een jeugdtoernooi, waar tal van scouts een kijkje namen, om precies te zijn. “Stoke City, Bolton Wanderers, Liverpool en Manchester City,” somt hij op. “Ik ging zes weken op stage bij Manchester City, omdat die club niet ver lag en mijn ouders nog geen auto reden.” Dagelijks stapte hij, geflankeerd door zus, broer of moeder, in de bus naar de Etihad Campus. Niet zonder resultaat. “Ik was jong en alleen, maar ik wilde voetballer worden dus ik had geen keus.”

Jongere lichting

Tot zijn teleurstelling moest Frimpong met regelmaat met een iets jongere lichting meedoen. Om zijn vertrouwen op te vijzelen, vermoedt hij nu. “Vaak scoorde ik en keerde ik met met een goed gevoel terug bij mijn team. In mijn laatste jaren moest ik juist vaak met een oudere groep meedoen.”

Tot augustus 2019. Bij een oefenduel van de beloftenteams viel het oog van Neill Lennon, hoofdtrainer van Celtic, op de kleine back. Lennon belde met Frimpong, die een stap naar de nummer één van Schotland, waar hij sneller kon doorbreken dan bij de Engelse gigant, wel zag zitten. Wel zag hij enorm op tegen het afscheid. “We waren allemaal hechte vrienden. Ik zag mijn teamgenoten als familie.”

Op Deadline Day meldde Frimpong zich zoals gewoonlijk bij City voor de training, toen zijn coach hem tegenhield. “Je weet wel waarom?” Frimpong keek hem verbaasd aan. “Je gaat een transfer maken.” Frimpong weer: “Naar welke club dan?” Eenmaal weer binnen zag hij dat zijn Instagram­account was ontploft door een overstap naar Celtic. “Ik sprak mijn zaakwaarnemer weinig. Ik wist van de interesse, maar niet van een akkoord. Weet je wat gek was? Ik heb dus geen afscheid kunnen nemen.”

Frimpong haastte zich naar huis, pakte wat spullen en reed in drie uur naar Glasgow voor de medische keuring. De bliksemtransfer, die aanvankelijk ook eenzame avonden – in vergelijking met de drukte in huize Frimpong in Manchester – tot gevolg had, bleek het allemaal waard. Een jaar later vond de kleine, goedlachse verdediger zich op een volgepakt Celtic Park terug als basisspeler en winnaar van twee bekers en de Schotse landstitel. “Dat was misschien wel het mooiste van mijn loopbaan tot nu toe.”

Nederlands elftal

De opmars van Frimpong bleef in Duitsland niet onopgemerkt. In zijn tweede seizoen kreeg hij ingefluisterd dat de volgende stap, naar een topcompetitie, dichtbij was. In de winterstop ging het plots hard. Na voorstellen over en weer bereikte de Schotse kampioen een akkoord met Bayer Leverkusen: 11 miljoen euro. “Ik dacht: wow, van niks ben ik ineens zoveel waard. En natuurlijk, ik hoopte en dacht op een dag in een grote competitie te spelen, maar zo snel...”

Met de al snel ontslagen coach Peter Bosz werkte hij te kort, zegt hij. Inmiddels raast hij als vaste kracht over de rechterflank in de Bundesliga. Dat doet de Frimpong ook voor Jong Oranje. Hij was een van de lichtpunten in de EK-kwalificatieduels met Jong Moldavië (3-0) en Jong Zwitserland (2-2). Daarom ook wordt hij al in verband gebracht met het grote Oranje.

Maar waar gaat de voorkeur van de Engelstalige back met Ghanese roots, die in de winterstop ook familie in Accra wil bezoeken, naar uit? “Voor Nederland. Waarom? Omdat ik Nederlander ben. Ik ben in Amsterdam geboren, dus dit is mijn land. En als je voor de jeugdteams van je land speelt, wil je ook het eerste elftal bereiken en daar prijzen mee winnen.”

Meer over