PlusRecensie

HBO-serie Winning Time is omstreden monument voor de Los Angeles Lakers van de jaren 80

Laker Magic Johnson (paars shirt) en Larry Bird (Boston Celtics) vechten om een rebound, rechts Kareem Abdul-Jabbar. Beeld Getty Images
Laker Magic Johnson (paars shirt) en Larry Bird (Boston Celtics) vechten om een rebound, rechts Kareem Abdul-Jabbar.Beeld Getty Images

Voor het legendarische basketbalteam van de Los Angeles Lakers uit de jaren tachtig, met Magic Johnson in de gelederen, wordt in de dramaserie Winning Time van HBO Max een heus televisiemonument opgericht. Maar niet alle betrokkenen zijn blij met de expliciete aanpak.

Ab Zagt

Van gebrek aan respect en bewondering voor de Los Angeles Lakers kunnen de makers van Winning Time: The Rise of the Lakers Dynasty niet worden beschuldigd. Het team dat destijds een ongekende spectaculaire vorm van basketbal in de NBA introduceerde, gaf de sport volgens producent Max Borenstein een ongekende impuls.

“Voordat de Lakers in de jaren 80 van speelstijl veranderden en Magic Johnson als sterspeler aantrokken, werden de wedstrijden van de NBA op de Amerikaanse televisie heel beroerd bekeken. Bowlen en golf trokken meer publiek. De herboren Lakers brachten show en spektakel in de arena en werden een hot item.”

De man die hiervoor verantwoordelijk was, is zakenman Jerry Buss, een kleurrijke playboy die kans zag het ingedutte Lakersteam nieuwe impulsen te geven. De serie van HBO Max volgt hem op de voet als hij met riskante investeringen een nieuw basketbalimperium opbouwt – de Lakers wonnen in de eighties vijf NBA-kampioenschappen. John C. Reilly (bekend van Boogie Nights en Stan & Ollie), die hem in de serie speelt: “Jerry was een flamboyant type, had heel jonge vriendinnen, deed zaken op een gewaagde manier, was misschien maniakaal, maar had wel een visie die hij wist waar te maken.”

Buss (1933-2013), wiens dochter Jeanie nu de club runt, was de man die supertalent Earvin ‘Magic’ Johnson naar de Lakers wist te lokken. De toenmalige trainer zag dat niet zitten, aangezien hij al een ster in zijn team had, Kareem Abdul-Jabbar, die tijdens zijn NBA-carrière een nog steeds niet geëvenaard recordaantal van 38.387 punten zou scoren. Aanvankelijk boterde het ook niet tussen de twee tegengestelde teamleden. Magic was een charismatische clown in de kleedkamer, terwijl Abdul-Jabbar een bloedserieuze intellectueel was die ook mediteerde.

Sky hook

Grootste uitdaging van de makers van Winning Time was het vinden van acteurs om beide topspelers te spelen. Voor Kareem, lengte: 2.18 meter, viel de keuze op Solomon Hughes, die wedstrijdervaring had opgedaan in het showteam van de Harlem Globetrotters en ook boven de twee meter uitsteekt. “Kareem had een speciale manier van scoren met zijn beroemde sky hook,” vertelt hij. Ik heb maandenlang geoefend om dat onder de knie te krijgen. Mijn doel was om tijdens elke training meer dan honderd punten met zijn speciale techniek te scoren. Driepunters waren niet nodig, want daar deed Kareem niet aan. Gelukkig hoefde ik geen verhoogde schoenen aan te trekken zoals andere acteurs.”

Veeleisender was de rol van Quincy Isaiah, die Magic Johnson moest vertolken. “Ik moest me het leplazarus trainen om zijn speelstijl onder de knie te krijgen. Maar veel ingewikkelder vond ik het spelen van zijn karakter. Magic had een unieke persoonlijkheid, maar werd aanvankelijk door Kareem als loopjongen gebruikt. Op trainingskampen moest hij hem elke ochtend een verse krant bezorgen en een glas sinaasappelsap dat nooit naar zijn zin was. Pas later ontstond er wederzijds respect.”

Hiv-besmetting

Nog voor HBO Max één aflevering van Winning Time had uitgezonden, bleek dat niet iedereen van de geportretteerden op de dramaserie zat te wachten. Magic Johnson liet in een interview weten dat hij niet ging kijken. Geruchten dat er veel seks in de serie voorkomt – Johnson moest zijn carrière voortijdig beëindigen vanwege een hiv-besmetting – deden al snel de ronde.

Producent Borenstein: “Ik kan Magic wel enigszins begrijpen. Ik zou het ook niet prettig vinden als mijn privéleven breed in een televisieserie zou worden uitgemeten. Maar we zijn zo integer mogelijk te werk gegaan.”

Ook de NBA stond niet te juichen over de reeks. die gebaseerd is op het boek Showtime: Magic, Kareem, Riley and the Los Angeles Lakers Dynasty. De basketbalorganisatie nam advocaten in de arm om het gebruik van hun logo te verbieden, maar voorlopig heeft dat geen effect gehad.

De producenten van Winning Time vermoeden dat ook andere belangen een rol spelen. Magic Johnson (62) en Kareem Abdul-Jabber (74) zijn beiden betrokken bij documentaireseries over hun carrière bij de Lakers. Johnson verklaarde onlangs: “Dit verhaal kan beter verteld worden door de mensen die het zelf allemaal hebben meegemaakt.”

Misschien heeft de voormalige sterspeler gelijk, maar het doet niets af aan de verslavende amusementswerking van Winning Time, een serie vol kleurrijke types met stuk voor stuk unieke persoonlijkheden.

Winning Time is vanaf vandaag in Nederland te bekijken op de nieuwe streamingsdienst HBO Max.

Meer over