PlusNieuws

Goud voor Thomas Krol: de kwispelende labrador laat in Peking zijn tanden zien

Nog niet eens zo lang geleden was Thomas Krol geen winnaar. Zo werd er over hem gedacht en zo dacht hij over zichzelf. Maar hij bleef zich ontwikkelen met de olympische titel op de 1000 meter als ultieme bewijs. ‘Mijn droom is uitgekomen, na jaren hard werken.’

Pim Bijl
Thomas Krol van TeamNL wint goud op de 1000 meter mannen. Beeld Koen van Weel/ANP
Thomas Krol van TeamNL wint goud op de 1000 meter mannen.Beeld Koen van Weel/ANP

Hij heeft hem al een knuffel gegeven en er zullen nog dikke knuffels volgen. Zo is Thomas Krol, de man die zo aardig is dat hij lang te aardig voor topsport werd gevonden. Kai Verbij is zijn beste vriend, buiten het schaatsseizoen reizen ze door verre oorden. Al ijsberend op het middenterrein heeft hij gezien hoe de olympische droom van Verbij de mist in gaat op de laatste kruising. Ontzettend pijnlijk, maar het neemt niets af van zijn euforie op dit moment.

“Ik ben hier voor mezelf,” zegt Krol. “En ik ben voor mezelf ontzettend gelukkig. Mijn droom is uitgekomen, na jaren hard werken. Daarin moet je ergens egoïstisch zijn.”

Te sociaal en bescheiden

Dat hij wint en er op deze manier in staat, is het ultieme bewijs van zijn transformatie. Lang is Krol is te sociaal. Hij geeft voorrang op een kruising waar het niet hoeft en verspeelt zijn Europese titel. Hij zegt eind 2017, na een derde plaats op de 1000 meter op het OKT, in de media dat hij het begrijpt als Verbij zijn plaats zou krijgen. Zijn vriend kon niet schaatsen door een blessure en krijgt even later de aanwijsplek. Achteraf, denkt Krol, had hij dat nooit moeten zeggen.

Hij weet dat er iets moet veranderen en gaat naar de ploeg waar tegenpolen als Kjeld Nuis en Sven Kramer het hoogste woord voeren en de sfeer bepalen: Jumbo. Bij een van de eerste gezamenlijke fietstrainingen wordt hij meteen op zijn nummer gezet. Hij, nog wat uit vorm na zijn vakantie, houdt zijn kopbeurt niet lang vol en sluit met ‘hartslag 190’ weer achteraan aan. Kramer pakt zijn mobiel, vraagt hoe het met contract zit, want hij heeft genoeg gezien: dit wordt niets.

Leergierig

Het zijn grappen waar Krol moeite mee heeft. Bij zijn vorige ploeg Reggeborgh waren ze waarschijnlijk iets zachter gaan fietsen. Maar hij leert ook. Zijn nieuwe coach Jac Orie heeft al gezegd: kom op, je bent een labrador, alsmaar naar iedereen aan het kwispelen. Orie wil niet dat hij gemeen wordt. Wel wat harder: je nóóit opzij laten zetten. Punt.

Hoewel het tegen zijn natuur ingaat, pakt hij het vrij snel op. Orie ziet Krol als een jongen met een open manier van denken. Hij neemt dingen aan, is leergierig, ontwikkelt zich door. Langzaamaan zet hij binnen de ploeg af en toe een grote bek op. Voor zijn doen dan. Hij doet het zonder zichzelf te verliezen, maar laat niet meer zomaar altijd en overal over zich heen walsen. Wel denkt Krol nog altijd te voorzichtig. Als hij derde achter Kjeld Nuis en Denis Joeskov eindigt, mag de champagne worden ontkurkt. Dat is zijn plaats. Al pepert Orie hem in dat ook hij kan winnen.

Het kantelpunt? Zijn eerste wereldbekerzege, op de 1500 meter, zegt Krol, eind 2018 in Heerenveen. Hij is dan 26 jaar. “Die behoort tot mijn mooiste overwinningen ooit. Dat was vrij onverwachts. En een eyeopener: als ik dus alles goed doe, kan ik iedereen verslaan.”

Mental coach

Daarna ging het snel. Hij was, ineens en tegen zijn eigen verwachtingen in, een winnaar. Wereldtop. Twee wereldtitels op de 1500 meter, Europees kampioen op de sprint. Stuivertje wisselen met Nuis om de zeges, vol vertrouwen de olympische winter in.

Nee, hij heeft geen mentale hulp nodig, hij heeft alles op een rijtje, zegt hij op de ploegenpresentatie in september. Een maand later slaat de twijfel toe en belt hij alsnog een mental coach op. Een seizoen eerder ramde hij alle records uit elkaar en leverde hij de meeste fantastische fietstesten af en nu zijn ze tegengevallen, nota bene in de olympische winter. Krol pijnigt zichzelf met de vragen. Waarom dit jaar? Waarom ben ik nu niet goed? Waarom nu, nu ik goud wil winnen?

Geen cadeautjes meer

Het helpt hem en hij plaatst zich overtuigend voor zijn eerste Winterspelen. Hier, in Peking, is het toch weer Kjeld Nuis die de 1500 meter wint. Nipt, Krol pakt zilver. Twee dagen voor de 1000 meter belt hij met zijn mental coach en zegt gek te worden van alle gedachten. Het ene moment ziet hij zichzelf met een gouden plak staan, het andere moment beeldt hij zich in dat hij faalt. Ze geeft hem mee: tien minuten mag je alles denken wat je wil. Dat neemt hij zich voor en valt na zeven minuten in slaap. Het brein uitgeraasd.

Hij rijdt vrijdag naar een tijd van 1.07,92 op de 1000 meter en wacht daarna in spanning af. In de laatste rit ziet hij het misgaan voor vriend Verbij, maar ook zijn goud werkelijkheid worden. Een oerkreet volgt. Later zal hij zeggen dat hij nog steeds heel aardig kan zijn. “Maar als ik op de baan verschijn, moeten de tanden bloot en worden er geen cadeautjes meer weggegeven.”

Hij is geen labrador meer.

Meer over