Geen goud, enkel deceptie voor Van Gelder

AMSTERDAM - Wat een eitje had moeten zijn, werd een dag tussen hoop en vrees. Met als resultaat dat Yuri van Gelder op het EK in eigen land door de zijdeur af moest. De kwalificaties werden zijn eindstation.Hij hoopte één ding. ''Dat ze zo streng blijven jureren, dan vind ik het niet zo erg,'' zei Bram van Bok-hoven nadat de oefening van zijn pupil Yuri van Gelder met een score van slechts 15,3 was gewaardeerd. ''Ik twijfel over zijn finale. Dit doet de jury nu, tegen een uur of negen vanavond niet meer. Dan zijn ze moe en zwakt het af.''

Tegen half elf 's ochtends had Van Gelder al in de ringen gehangen, als derde turner bij de kwalificaties van de EK in de Rai. Met negen kwieke koppen die toekeken, fris om elk foutje te ontwaren. Zoals het hupje bij de afsprong, zelfs zichtbaar voor de leek. Wat niet gold voor het onvolkomenheidje dat hem veel meer aftrek koste.

''Een kleine wiebel in de opdruk naar bovenbalans,'' verklaarde Van Bokhoven in turntaal. Van Gelders voet viel even uit de lijn, waardoor hij niet de vereiste één tot twee seconden stil hing. Vond de jury. Onterecht, volgens de trainer, die na de bekendmaking van de score vergeefs verhaal ging halen. ''Heel zuur als je zo'n zuivere oefening draait - het was hartstikke zuiver,'' jammerde Van Bokhoven, die zich na de furie ook realist kon tonen. ''Als je de regels volgt, waren het geen twee seconden.''

De gedupeerde Van Gelder worstelde. Dag finale? Op wie moest hij zijn woede richten? De jury? Zichzelf? Ziedend was hij sowieso. Ofwel 'a little pissed', zoals hij de Rus Nikolai Kryukov in het voorbijgaan meegaf. De twee turners kruisten elkaar op de buitenplaats van de Rai, waar de Waalwijker heen was gestoven.

Ja, Van Gelder voelde zijn voeten heus wel zakken, daar tussen de ringen, maar vervolgde zijn oefening nadat deze waren bijgetrokken. ''Ik wist dat ik een fout maakte, maar niet dat het deze gevolgen zou hebben.'' Anders was hij nog wel even in die pose gebleven. ''Dat had ik wel een halve minuut kunnen volhouden.''

In een lege loods van het complex vond hij even de eenzaamheid. ''Dit is kut, echt kut. 15,3. In Cottbus (wereldbeker, vorige maand, red.) haalde ik 15,7 met een val. Krijg je dit op een EK in eigen land.''

In Amsterdam wilde hij schitteren. Hier kon hij na een jaar vol sores laten zien dat hij terug was. Hij en niemand anders zou hier met het goud vandaan gaan. ''Ik had iedereen uitgenodigd voor de finale. Alléén voor de finale. Ik dacht dat het een eitje zou zijn.''

Een eitje werd een dag lang zweven tussen hoop en vrees. In de eerste van de drie groepen, waarin ook Van Gelder uitkwam, stoof voormalig wereldkampioen Jovtchev hem voorbij. Dat viel te verwachten. Na serie twee mocht nog maar één ringenturner hem passeren om in de topacht te blijven. Wat restte was een 'heel heel heel klein beetje hoop'. Van Gelder sms'te het toen hij zich tegen het einde van de kwalificatiedag gedoucht en wel weer richting de turnhal begaf. De Oekraïner Vorobyov die hem daar vlak daarna nog voorbijstreefde, was voorzien. Op de Rus Pluzhbikov was echter niet gerekend.

Jeffrey Wammes en Epke Zonderland hielden de Nederlandse eer hoog. Beide turners plaatsten zich voor de meerkampfinale. Wammes komt morgen ook nog uit in de toestelfinale op sprong. Zonderland plaatste zich verrassend voor de finale op brug.

© Het Parool, 28-04-2007

Meer over