Estafettevrouwen delen gevoelige tik uit

EINDHOVEN - Toen coach Jacco Verhaeren het in december opperde, werden de wenkbrauwen gefronst. Maar na het wereldrecord op de openingsavond van de EK zwemmen is het duidelijk: de Nederlandse estafettevrouwen zijn in augustus de favorieten voor het olympisch goud.Inge Dekker (22), Ranomi Kromowidjojo (17!), Femke Heemskerk (20) en Marleen Veldhuis (28) waren in de Tongelreep met hun 3.33,62 minuten liefst 1,6 seconden sneller dan de oude toptijd van Duitsland (3.33,62) die, volgens Verhaeren, 'erg scherp stond'. Het record van de vrouwen leverde Nederland de eerste Europese vrijeslagestafettetitel op sinds 1991 en de zevende in totaal.

De zwemsters namen dinsdagavond weliswaar een hoofdprijs in ontvangst, ze deelden vooral iets uit: een boodschap die luid en duidelijk aankomt in Australië (wereldkampioen), de Verenigde Staten (vice-wereldkampioen) en Duitsland (voormalig Europees kampioen en voormalig wereldrecordhouder).

Als de belangrijkste concurrenten voor het olympische goud in Peking de splittijden van Nederland analyseren, zullen ze zich verbazen. Om te beginnen zette slotzwemster Veldhuis met haar 52,62 seconden de snelste tussentijd ooit neer. Verhaeren: ''Ze gaat op de 100 vrij in de buurt van het wereldrecord komen.''

Daarnaast doken wederom twee Nederlandse zwemsters (Dekker en Heemskerk) onder de barrière van 54 seconden, zodat Verhaeren er inmiddels vier van tot zijn beschikking heeft. ''Deze ploeg kent geen zwakke plek'', luidde Verhaerens conclusie na de droomstart van de EK.

Zo zijn Veldhuis en co bezig een nieuw hoofdstuk te schrijven in de toch al rijke geschiedenis van de vrijeslag-estafette bij de vrouwen. Behalve zeven Europese titels staan op de erelijst een olympische titel (1936 Berlijn), vijf keer olympisch zilver en vier keer olympisch brons, waarvan de laatste keer in Athene (2004).

Nog nooit echter heeft een coach zo'n grote groep supersnelle sprintsters gehad. Liefst acht zwemsters hebben al aan de olympische limiet voor de estafette voldaan. Het noodzaakte Verhaeren tot het inlassen van een extra selectiewedstrijd, woensdagochtend na de series van de 100 vrij. Deze 'swim-out' maakt uit welke zwemsters uiteindelijk in actie komen op de Spelen.

Op het olympisch zwemtoernooi wacht tegenstand van ander niveau, benadrukte Verhaeren. In Eindhoven kenden Veldhuis en co nauwelijks tegenstand. Behalve met de kwaliteit van Nederland heeft dat te maken met de tijd van het jaar: de laatste prestatiepiek voor de Spelen ligt bij de meeste landen op hun kwalificatietoernooi.

Zo kampt de Duitse kopvrouw Britta Steffen (wereldrecordhoudster op de 100 vrij) met een schouderblessure die ze niet wil verergeren en concentreren ook haar teamgenoten uit de ploeg die in 2006 Europees kampioen werd zich - tot ergernis van hoofdcoach Orjan Madsen - uitsluitend op het olympisch kwalificatietoernooi van april in Berlijn.

Maar dat Nederland zonder noemenswaardige concurrent - bij absentie van Duitsland was nummer twee Italië bijna acht seconden langzamer - een wereldrecord zwom, maakt de prestatie juist specialer. Het is een indicatie voor de knal waarmee op 10 augustus de eerste finaledag van het olympisch zwemtoernooi kan beginnen.

Daarin schuilt direct het enige gevaar van de indrukwekkende prestatie die Dekker, Kromowidjojo, Heemskerk en Veldhuis dinsdagavond leverden: mocht hun record standhouden tot Peking, dan kan het als een molensteen om hun nek hangen. Alles minder dan goud zal dan een teleurstelling zijn.

© Het Parool, 19-03-2008

Meer over