PlusAchtergrond

Ellen van Dijk doet aanval op werelduurrecord wielrennen: ‘Veel moeilijker dan dit is er niet’

Ellen van Dijk bij de speciaal voor haar recordpoging gefabriceerde fiets. Beeld
Ellen van Dijk bij de speciaal voor haar recordpoging gefabriceerde fiets.

Ellen van Dijk probeert maandag het werelduurrecord te verbeteren. Een uur lang staat alles in het teken van haar en haar fiets. “Het ultieme moment om aan jezelf te twijfelen, maar ik weet dat ik dit kan.”

Daniël Dwarswaard

Weet je wat, dacht wielrenster Ellen van Dijk. Ik blaas de boel af. Ik bel de ploeg en zeg dat ik ervan afzie. Dit gaat hem toch niet worden. Klaar. Basta.

Die gedachten spookten door haar hoofd tijdens één van de vele trainingen op de baan toen ze haar beoogde racetempo geen half uur kon volhouden. Hoe moet dat dan in godsnaam als het een uur lang moet?

Maar een paar minuten later kwam toch weer het besef dat dít is waar ze al heel haar leven van droomt. Een unieke kans om zichzelf extreem uit te dagen. Dan geniet ze van het besef dat haar wielerploeg Trek alles uit de kast haalt om Van Dijk de kans te geven het werelduurrecord te verbeteren. Kosten noch moeite worden gespaard. Er gaat vijftien man begeleiding mee naar Grenchen en er is een compleet nieuwe baanfiets voor haar gemaakt. En dan weet ze: dit zit al járen in mijn hoofd, dít is het moment.

Welkom in het hoofd van Ellen van Dijk die vanmiddag om vijf uur het werelduurrecord van de Britse Joscelin Lowden probeert te verbreken. Dat betekent dat ze in een uur meer dan 48 kilometer en 405 meter moet hebben afgelegd. Ze is al twee weken in Zwitserland om zich er op voor te bereiden.

Vlak voor het weekend werd het ineens druk op de wielerbaan waar Van Dijk haar poging doet. Spandoeken werden opgehangen, net als de televisiecamera’s. O, mijn hemel, nu wordt het serieus, dacht ze.

Van Dijk, regerend wereldkampioen tijdrijden, worstelde in het verleden met zichzelf als topsporter en sprak daar altijd mooi en open over. En dan nu deze poging. Misschien wel de zwaarste opgave die er is.

“Dit is zó intens,” zegt ze een paar dagen voor haar recordpoging vanuit het Zwitserse plaatsje Grenchen. “Veel moeilijker dan dit is er niet. Een ultieme uitdaging. De interne dialoog met mezelf positief houden. Dat maakt het ook zo mooi. Daar krijg ik hulp bij van mijn psycholoog en van mijn vriend Benjamin. Die krijgt wel eens de shit over zich heen ja…”

Waar het maadag vooral om zal draaien is die nasty positie op de fiets zo goed mogelijk uitvoeren. Ze doelt daarmee op het zo aerodynamisch mogelijk op de fiets zitten en tegelijkertijd zo veel mogelijk vermogen loslaten op de trappers.

Het gevolg is dat Van Dijk een uur lang naar beneden kijkt, terwijl ze als een komeet rondjes rijdt. “De zwarte lijn op de baan, dat is mijn focuspunt. Verder zie ik nul komma nul. En ja, dat is eng. In het begin was dat zelfs dood- en doodeng. Je zal me misschien wel een zwieper zien maken, maar die lichaamshouding is alles.”

“Bij een tijdrit op de weg kun je toewerken naar een bocht of naar een klimmetje. Je zou denken dat dit maar rondjes rijden op een baan is, maar het is zo veel moeilijker dan het eruit ziet. En ik ben ook niet gewend om een uur lang alles te geven. Tijdritten zijn altijd korter. De ene training lukt het goed om mijn gedachten te verzetten. De andere keer denk je elke seconde aan de pijn in je benen. Ik hoop dat ik voor de eerste variant kan gaan.”

Ze is al twee weken in Zwitserland. Om te wennen aan de baan, de omgeving. Af en toe leest ze een boek of kijkt ze Netflix. Eén keer gingen ze zwemmen in het zwembad tegenover de wielerbaan. Maar verder staat alles in het teken van haar recordpoging.

“Elke dag, elke seconde ben ik er mee bezig,” zegt Van Dijk. “Zoiets loslaten in mijn hoofd kan ik niet goed. Ik ga ermee naar bed en ik sta ermee op. Ik heb ook niet veel tijd om aan andere dingen te denken. Het is trainen, massage, eten, rusten. Na twee baantrainingen op een dag ben ik helemaal gesloopt. Veel meer dan na buiten op de racefiets trainen. Juist omdat dit een compleet andere discipline is.”

De manier waarop Trek, het merk dat uiteraard ook een commercieel belang heeft bij de recordpoging, de boel aanpakt, noemt Van Dijk een feestje, al voelt dat uur op die fiets niet bepaald zo. “Diep van binnen wil ik dit heel graag. Jezelf maximaal uitwringen. Het is alles wat ik wil. Nou ja…. mooier dan dit wordt het niet. En verschrikkelijk dan dit wordt het ook niet.”

Meer over