Plus

Diede de Groot, superster in de States

Wat zelfs Novak Djokovic niet voor elkaar kreeg, lukt Diede de Groot wel: als eerste rolstoeltennisser won ze een Golden Slam. Het levert haar in Amerika een bijzondere status op.

Fardau Wagenaar
Diede De Groot tijdens de huldiging na de finale van de US Open. Beeld AP
Diede De Groot tijdens de huldiging na de finale van de US Open.Beeld AP

Haar programma is vandaag nogal hectisch: de kersverse US Open-kampioene Diede de Groot (24) wordt gehuldigd op het hoofdkantoor van haar sponsor Citibank, de op één na grootste bank ter wereld. De rolstoeltennisster uit Oudewater, de beste ter wereld, staat daarna de (veelal Amerikaanse) media te woord en mag ook nog even voor een flink bedrag shoppen bij Nike in Soho. Ze is hip en happening in de VS en dat is niet voor niets.

Wat De Groot dit jaar heeft gepresteerd, is een unicum in het rolstoeltennis. De laatste die het in het reguliere tennis voor elkaar kreeg om de Australian Open, Wimbledon, Roland Garros, de US Open én de Olympische Spelen in één kalenderjaar te winnen, was de Duitse Steffi Graf in 1988. Esther Vergeer won in haar carrière ook alles, maar destijds waren rolstoelers nog niet welkom op Wimbledon.

Novak Djokovic trachtte dit jaar ook dat bijzondere vijftal hoofdprijzen bij elkaar te slaan. De Serviër was er dichterbij dan ooit, maar de nummer één van de wereld kraakte in Tokio mentaal en liep zo de olympische titel mis. De Groot kreeg het dus wel voor elkaar. Volgens haar manager Bart van Schijndel was het geen doel op zich. “Maar het komt er wel bij als je de beste wilt zijn,” zegt hij.

Paginagrote advertentie

In het Louis Armstrong Stadium ging De Groot gisteren in de finale opnieuw de strijd aan met de Japanse Yui Kamiji, de nummer twee van de wereld. Het tweetal speelde in Tokio om olympisch goud en trof elkaar zaterdag in New York in de dubbelfinale. Elke keer trok de Nederlandse aan het langste eind. Ook gisteren gunde ze haar tegenstandster weinig hoop: 6-3, 6-2.

Vaak is de aandacht voor rolstoeltennis nihil, maar grote bedrijven zetten steeds meer in op een inclusieve samenleving, waarin mensen met een beperking dezelfde dingen kunnen doen als valide collega’s. De afgelopen week verscheen De Groot in een paginagrote advertentie van de Citibank in The New York Times en de Washington Post, samen goed voor een oplage van bijna 2 miljoen. ‘Elke dag veranderen atleten als Diede de manier waarop anderen naar mensen met een handicap kijken’, stond er te lezen.

Commercials

“Voor Diede is het een eer,” zegt Van Schijndel. “Ze vindt het supermooi.” De Groot is ook een van de supersterren van Nike en ze duikt op in commercials naast beroemdheden als Naomi Osaka. Om de grootsheid hiervan te benadrukken: Nike heeft op Instagram 173 miljoen volgers en kiest voor boegbeelden met een mening, voor atleten die opvallen en de wereld beter willen maken.

Neem American footballspeler Colin Kaepernick, die protesteert tegen racisme en politiegeweld, en voetbalster en activiste Megan Rapinoe. “Diede heeft die sterke mening nog niet, maar heeft het wel in zich om het gezicht te worden van mensen met een fysieke beperking. Ze wil volwassenen en kinderen met een handicap inspireren en aansporen om te gaan bewegen,” zegt Van Schijndel.

Haar prestaties leverden De Groot, die nu twaalf grandslamtitels in het enkelspel heeft gewonnen, nog een andere eervolle rol op: de modeliefhebster mocht donderdag online de show van ‘Runway of Dreams’ openen tijdens de New York Fashion Week. Ook daarvan is ze ambassadeur geworden. “Ze vragen bewustwording aan modebedrijven. Om rekening te houden met mensen die geen of kortere armen en benen hebben”, legt Van Schijndel uit. “Voor Diede is het een ultieme combinatie: tennis, mode en een rolmodel zijn.”

Meer over