PlusAchtergrond

Zij lieten zich omscholen en hebben geen spijt: ‘Met je handen werken is mooi’

De campagne Baan met toekomst, waarbij de gemeente omscholingstrajecten financiert, moet het personeelstekort in de bouw en techniek verkleinen. Deze drie Amsterdammers lieten zich al omscholen. ‘Het is fijn om een stabiele baan te hebben.’

Jaap Meesters
Denise Tromp: ‘Mensen zijn altijd blij als je geweest bent en alles weer werkt.’ Beeld Nina Schollaardt
Denise Tromp: ‘Mensen zijn altijd blij als je geweest bent en alles weer werkt.’Beeld Nina Schollaardt

‘Ik ga nooit meer terug naar de horeca’

Denise Tromp (28) was barvrouw en is nu servicemonteur bij Bonarius.

“Ik verdien beter, mijn inkomen is stabieler, en mijn werktijden zijn regelmatiger. Ik ga nooit meer terug naar de horeca.

De onregelmatige werktijden braken mij op. Na mijn mbo-diploma evenementenorganisatie ging ik de horeca in. Ik stond veel op festivals en in verschillende tenten achter de bar. Doordeweeks, in het weekend en op feestdagen was ik aan het werk. En dat met een nulurencontract waardoor ik veel vrij tijd inleverde en hard moest werken voor weinig loon en veel onzekerheid.

Ik was er klaar mee en besloot een beroepskeuzetest te doen. Daar kwam tot mijn verbazing uit dat ik geschikt ben voor een technisch beroep. Ik koos voor het beroep van servicemonteur. In drie jaar heb ik alle mbo-niveaus afgerond. Ik zat in de schoolmodus en wilde doorpakken. Niveau twee en drie volgde ik bij de Bonarius Academy, drie dagen werk en twee dagen school. Niveau vier volgde ik bij het ROC, overdag werken en twee avonden naar school. Maar eigenlijk begin je al meteen met werken. Na een aantal dagen inhoudelijk les, loop je al met een ervaren monteur mee.

Nu rijd ik voor klussen het hele land door. Ik onderhoud ketels en begeleid zelf weer jongeren die in opleiding zijn. Mijn doel is om te groeien binnen het bedrijf. Ik wil servicetechnicus worden van grote installaties en uiteindelijk leidinggeven aan mijn eigen team.

Ik kan het iedereen aanraden. Laat je omscholen als je niet tevreden bent met je werk! Als je op zoek bent naar stabiliteit en leuk werk moet je echt aan de techniek gaan denken. Het is een baan met toekomst. En dat blijft ook nog wel even zo. Kijk bijvoorbeeld naar alle huishoudens die van het aardgas af moeten, daar is nog heel veel te doen.

De meeste mensen leren liever door. Ze willen niet met hun handen werken, terwijl dat een van de mooiste dingen is. Je repareert installaties en helpt daarmee mensen die bijvoorbeeld in de kou zitten. Mensen zijn altijd blij als je geweest bent en alles weer werkt. Heel anders dan de horeca.

Ik vind het natuurlijk vervelend dat er zo’n groot tekort is in de horeca, maar schuldig over overstappen voel ik mij niet. Als je kijkt naar de onzekerheid en het salaris in de horeca vind ik het heel begrijpelijk dat er weinig animo is.

Toch beschouw ik de horeca als mijn vooropleiding. Omgaan met mensen is belangrijk als servicemonteur. Je moet kunnen uitleggen wat er speelt en soms teleurstellen als je iets niet meteen kan maken. Ik merk dat ik daar beter in ben dan mijn collega’s die niet uit de horeca komen. Dat is mijn voordeel.”

Bouke Waalewijn: ‘Ik ben nu een jaar bezig en voel dat ik de juiste keuze heb gemaakt.’ Beeld Nina Schollaardt
Bouke Waalewijn: ‘Ik ben nu een jaar bezig en voel dat ik de juiste keuze heb gemaakt.’Beeld Nina Schollaardt

‘Daar zat ik dan, 40 uur naar een scherm te staren’

Bouke Waalewijn (32), was recruiter en is nu leerling-timmerman bij aannemersbedrijf Wever.

“Ik heb een bachelor psychologie en een master arbeidsorganisatie en klinische psychologie. Tijdens mijn stage merkte ik dat de zorg niets voor mij is. Mensen binnen het stramien van de zorgverzekeraars helpen en telkens intensieve gesprekken voeren, ik ben daar niet voor gemaakt. Dus nam ik een baan aan in de recruitment. Daar zat ik dan op mijn bureaustoel, 40 uur naar een scherm te staren. Achter dat bureau besloot ik: ik wil met mijn handen werken.

Eerst volgde ik een minor kunstrestauratie, maar daarmee kon ik niet meteen aan de slag. Daarom koos ik uiteindelijk voor een werkopleiding tot timmerman bij Bouwmensen. Ik begon weer onderaan, ging er financieel op achteruit en was er veel uren aan kwijt. Ik was weer het jonkie van de groep; de bouw is aan het vergrijzen, ik heb vooral oudere collega’s.

Ik ben nu een jaar bezig en voel dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Ik werk fulltime en ga daarnaast twee avonden per week naar school. Tijdens het werk loop ik mee met een ervaren timmerman die mij het vak leert. Ik werk aan de renovatie van monumentale panden in de binnenstad. Als ik met vrienden over de grachten loop zeg ik vaak: ‘Kijk, dat heb ik gemaakt.’ Mijn ambitie is een goede timmerman te worden en ooit een eigen bus te hebben.

Ik vind het leuk dat ik een andere achtergrond heb dan de meesten die hier werken. Al is er soms een clash. Mijn collega’s zijn over het algemeen conservatiever dan ik. Als ze mij een salade zien eten noemen ze het konijnenvoer. En ook met MeToo hoef ik hier niet aan te komen. Maar ik ben onder de indruk van de kunde van de mensen hier. Timmerman is een vak waarbij je goed moet nadenken. Je moet constructief denken, creatief zijn en je hersens gebruiken. Je merkt dat aan de mensen. Ze zijn niet dom, alleen praktischer ingesteld. Ik merk dat er een herwaardering van ambachtelijke beroepen is. En terecht.

Mijn ouders en vrienden reageerden positief. Ze vinden het knap dat ik de overstap maakte. Veel mensen om mij heen zijn ontevreden met hun kantoorbaan. Ik raad ze aan de stap te maken, maar velen vinden het moeilijk. Iets nieuws is eng.

Als ze de stap wel maken hoeven ze niet bang te zijn dat ze geen werk hebben. Er is zoveel vraag. Er zijn nu al gesprekken over klussen die pas over twee jaar kunnen beginnen.”

Ivy Bakker: ‘Ik moest op zoek naar vrouwenwerkkleding. Die is bijna niet te vinden.’  Beeld Nina Schollaardt
Ivy Bakker: ‘Ik moest op zoek naar vrouwenwerkkleding. Die is bijna niet te vinden.’Beeld Nina Schollaardt

‘Ik dacht dat ik voor altijd danser zou blijven’

Ivy Bakker (21), was danser en is nu allround timmerman bij Vastbouw Amsterdam.

“Dansen zit in mijn bloed, ik ben daarmee opgegroeid. Op mijn zestiende ben ik van Texel naar Amsterdam verhuisd om aan de dansacademie Lucia Marthas te studeren. Ik dacht dat ik voor altijd danser zou blijven, maar toen ik bijna klaar was met de academie had ik daar plots geen zin meer in. De danswereld is hielen likken en ja en amen knikken. Maar ondertussen ben je zzp’er, verdien je slecht en heb je weinig zekerheid.

De dansopleiding was daar een voorbode van. Ik ging vijf dagen per week twaalf uur per dag naar school en moest in het weekend bij dinnershows optreden. Dat waren dagen van dertien uur en daar kreeg je dan 25 euro vergoeding voor. Toch waren het niet de financiële kanten. Ik wilde gewoon iets anders, iets nieuws leren.

Eerst volgde ik via Bouwtalent het voorbereidingsjaar voor de hbo-opleiding bouwkunde, maar ik heb nu toch voor een mbo-timmermansopleiding gekozen. Het praktische daarvan trekt mij meer. Mensen vinden dat vaak een stap omlaag, maar ik zie dat anders. Ik vind deze opleiding net zo moeilijk als het voorbereidingsjaar bouwkunde. Je moet ontzettend handig zijn en leert superveel. Natuurlijk zijn theoretische vakken ook interessant, maar persoonlijk houd ik meer van het praktische, met je handen werken.

Ik werk nu al bijna een jaar bij Vastbouw. Daar ben ik de eerste vrouw in de veertig jaar dat het bedrijf bestaat. Dat is heel tof, maar het is ook invechten. Van dom blondje tot Barbie: ik heb het allemaal gehoord. Je moet jezelf bewijzen, maar het fijne is: waar je in de danswereld nergens tegenin kunt gaan, wordt dat hier juist gewaardeerd.

Ook de werkkleding was een dingetje. Ik moest op zoek naar vrouwenwerkkleding. Die is bijna niet te vinden. En als die al te vinden is, is het roze. Nu loop ik op mooie roze bouwschoenen.

Ik werk vijf dagen in de week en ga twee avonden naar school. Ik heb een heel stappenplan uitgestippeld. Eerst tot niveau vier afronden, dan een tijd werken als uitvoerder en een avondstudie interieurdesign volgen. Om rond mijn dertigste voor mezelf te beginnen. Dan wil ik graag oude panden renoveren en die vervolgens inrichten.

Ik raad het andere vrouwen aan. Het is fijn om met je handen te werken en een stabiele baan te hebben. Meer vrouwen zou deze wereld trouwens goed doen. Je hebt als vrouw toch een andere kijk op dingen. De bouwwereld is ouderwets. Bijna iedereen met wie ik werk is 50-plus. Nieuwe methodes vinden ze lastig. Hoe vaak ik op een dag wel niet hoor: ‘Dat doe ik al dertig jaar zo.’ Het zijn echte vakmannen, maar het is tijd voor vernieuwing.”

Baan met toekomst

Volgens wethouder Rutger Groot Wassink (Sociale Zaken) is de campagne bittere noodzaak. “Er staan ruim zevenduizend vacatures uit in deze sector en om- en bijscholen is vaak ontzettend moeilijk. Al is het maar vanwege het opleidingsgeld.”

De gemeente heeft 4 miljoen euro klaarstaan om de opleidingskosten voor om- en bijscholing voor te schieten. Daarvan kunnen ruim driehonderd mensen worden omgeschoold. Op 25 en 29 juni zijn er nog oriëntatiedagen. Hier kan de Amsterdammer zich aanmelden en lezen hoe het werkt.

Meer over