PlusProefwerk

Zelfs oubollige paprika’s en matige wijn kunnen de avond bij Oma Ietje niet verpesten (6)

null Beeld Eva Plevier
Beeld Eva Plevier

Kun je terugverlangen naar een restaurant waar het eten tegenviel? Culinair recensent Mara Grimm dacht altijd van niet. Totdat ze bij Oma Ietje kwam. In zo’n sympathieke zaak kunnen zelfs oubollige paprika’s en matige wijn de avond niet verpesten.

Mara Grimm

Het liefst zou ik elk restaurant de hemel in schrijven. Leuk voor de lezer, leuk voor de restaurateur, leuk voor iedereen. Deze week had ik dat misschien wel nóg liever gewild dan bij andere Proefwerken. Want het moet gezegd: weinig adressen zo sympathiek als Oma Ietje.

De zaak is vernoemd naar de oma van een van de eerste eigenaars en is gevestigd in de kleurrijke gebouwen van de Heesterveld Creative Community, pal naast metrostation Bullewijk. Dat zie je terug op de wijnglazen, waar ‘Bullewijn’ op staat. Op het terras staan een paar lange tafels en het restaurant heeft een eigen grasveldje, waardoor je een beetje een festivalgevoel krijgt.

B­innen is het een pretentie­loze huiskamer. Alles is met weinig budget maar met veel zorg ingericht, er is mooi servies en een kast met kookboeken. Het is al met al niet alleen een goed adres voor buurtbewoners en studenten, maar ook voor iedereen die even bij Ikea is geweest; dat is maar tien minuten lopen.

Gevreesd concept

Het personeel is misschien niet extreem professioneel, maar wél extreem aardig. Precies wat je nodig hebt bij deze huiselijke sfeer. En dan is er nog de menukaart. Die is op het eerste gezicht redelijk origineel met veel Aziatisch comfortfood. Van Koreaans stoofvlees tot laabballetjes en auberginebalado: het is er allemaal. Ook zijn er meerdere ­vega-­opties. So far, so good.

Helaas krijgen we zodra we zitten de meest gevreesde horeca­zin van de afgelopen tien jaar te horen: ‘Bent u bekend met ons concept?’ Nou, dan weet je het wel: dat betekent piep­kleine porties die je moet delen terwijl ze negen van de tien keer überhaupt niet te delen zijn.

Eerst dus maar even een glas wijn van de wel erg beperkte wijnkaart om deze teleurstelling te verwerken: een weinigzeggende verdejo van Pecatis Tuis. We proeven ook een montepulciano van Morando. Die is zo zacht dat je met elke slok een beetje verder in slaap wordt gewiegd. Dat kan spannender.

We starten met laabballetjes; een goed alternatief voor de Zweedse balletjes van even verderop, leek me. Dat is voor een deel waar. Het gehakt is perfect op smaak, lekker smeuïg en prettig pittig, maar de gember-­limoendip schreeuwt om meer limoen. Bovendien blijken de beloofde ‘pickled vegetables’ erbij gewoon een smakeloos bedje van taugé met geraspte wortel – dat had dus beter in de keuken kunnen blijven.

Dat geldt ook voor de over­dosis krulpeterselie die om onduidelijke reden bij het andere gerecht wordt geserveerd: schelvisfilet ‘en papillotte’ met sojaboontjes en asperges. Verder is het niet slecht, vooral dankzij de nog knapperige groenten. De vis zelf is nét te ver gegaard.

Waterige yoghurt

Ondertussen zitten we hier nog steeds zo relaxed, dat we maar blijven hopen op het moment dat alles beter wordt. Dat duurt nog even. De vegetarische gevulde paprika met courgette, rozijn en amandel smaakt namelijk precies zoals het klinkt: als een gerecht uit de tijd dat je je nog in een hoekje moest zitten schamen als je geen vlees at. Wat ook niet helpt is dat het geheel wild is gedecoreerd met waterige ­y­oghurt, waardoor het eruitziet als een mislukte Pollock.

Ook de bulgogi – spicy Koreaans gemarineerd rundvlees – die op friet wordt geserveerd, is niet bepaald overtuigend. Over de smaak niets dan lof, maar het vlees had zachter gemogen en een wat nattere stoof was een beter idee geweest om te combineren met friet. De ingekochte friet is trouwens niet slecht, maar had beter en heter afgebakken mogen worden.

Stukken hoopgevender zijn de desserts. De parfait van tutti frutti is zelfs fantastisch: niet te zoet, royaal gevuld en zacht smeltend – een romige wolk van geluk. Ook de sticky toffee pudding laat een duidelijke liefde voor zoet zien. Hij is lekker ­kleverig en niet te gaar, precies zoals het hoort. Enige dissonant is de halve gekaramelliseerde mandarijn die bovenop ligt. Aardig bedacht, maar de uitvoering is belabberd: het vel van de toch al weeïge mandarijn is niet verwijderd, dus nu ligt er gewoon een te harde halve mandarijn met een nauwelijks waarneembaar suikerlaagje totaal onbestemd op het bord.

Toch heb ik absoluut geen slechte avond. Het is alsof ik bij een goede vriend ben gaan eten die weliswaar geen topkok is en ook nog eens is vergeten fatsoenlijke wijn te kopen, maar die wél zijn stinkende best heeft gedaan en een ongelooflijk gezellig huis heeft. Ik kom dan ook graag nog eens terug – maar dan alleen als de verder prima ideeën van de chef beter worden uitgevoerd.

null Beeld

6
Best
De tutti frutti parfait; de desserts zijn hier sowieso een sterk punt.
Minder
Het vegetarische hoofdgerecht doet wel erg gedateerd aan.
Opvallend
Oma Ietje ligt op loopafstand van Ikea.
Leukste tafel
Binnen, bij de kast met kookboeken.

Oma Ietje

Heesterveld 3
020-2338150
di-za 11.00-23.00 uur
zo-ma 11.00-17.30 uur

Mara Grimm. Beeld Sjoukje Bierma
Mara Grimm.Beeld Sjoukje Bierma

Bekijk ook: dit zijn volgens Mara Grimm de beste restaurants in Amsterdam en hier vind je alle afleveringen van Proefwerk.

Meer over