Review

Wereldmuziek: Novalima - Coba coba ***

In Peru zijn ze een regelrechte rage. Hun debuut-cd uit 2002, vernoemd naar de groepnaam Novalima, verkreeg er kort na verschijning een platinastatus. Daar is een duidelijke verklaring voor. Novalima stelt zich als hoofddoel om muziek te maken die de verschillende bevolkingsgroepen van Peru met elkaar verbindt. Daar slagen ze bijzonder goed in: of het onder blanke elitejongeren is of onder Peruanen met een Afrikaans/Indiaanse achtergrond, het is nu overal Novalima wat er de klok slaat.

Basis van de Novalimasound is West-Afrikaanse polyritmiek, leunend op laptopgestuurde loops. Daarbij voegt zich muziek van heel verschillende origine: van Spaanse folklore tot reggae, van hiphop tot son en salsa. Met zulke ingrediënten, mits goed gespeeld, is het niet moeilijk om tot een dansbaar geheel te komen.

Maar toch knaagt er iets. Oorzaak ligt wellicht bij de harde Novalimakern, vier wereldreizende elite Peruvanen, die als regelrechte computernerds hun muzikale vondsten aan elkaar doormailen. Met veel plak- en knipwerk bouwen ze hun muziekkarkassen die in de opnamestudio worden opgetuigd met live-gespeelde vondsten. Probleem is alleen dat die vondsten na een paar tracks zo goed als op zijn. De ritmische karkassen die overblijven klinken te stroef om blijvend te boeien. (SASKIA TÖRNQVIST)
(Cumbancha CMB-CD-9)

www.cumbancha.com

null Beeld
Meer over