null Beeld Inge Duiker
Beeld Inge Duiker

‘Welk geluid moet ik maken als ik seks heb?’

PlusDe klas in

Jocelyn Vreugdenhil volgt leerkrachten van basisscholen in Amsterdam. Deze week: groep 7, Zuidoost.

Jocelyn Vreugdenhil

Daar is ie weer: de week van de lentekriebels. De zoveelste uit de lange carrière van de juf. Nog altijd geniet ze van de vragen en opmerkingen die de leerstof uitlokt in de klas. Ze weten alles en ze weten niets.

“Wie van jullie praat er thuis met zijn ouders weleens over seks?” vraagt de juf aan het begin van de week. Zes van de tweeëntwintig vingers gaan omhoog. En als er thuis niet gepraat wordt, zo weet ze, dan zoeken de kinderen het op hun telefoon op. Op websites waarvan je als ouder niet wil dat ze ernaar kijken.

Niets ontgaat ze. Zoals over The Voice en dat Marc Overmars weg moest bij Ajax. Als ze vraagt wat er volgens hen gebeurd was, komt het antwoord dat hij lelijk had gedaan tegen vrouwen. “Dat klopt. Er waren vrouwen bang van hem en hij was wel hun baas.”

En zo komt het onderwerp dickpic aan bod.

“Hè, gatverdamme, dat is toch raar, juf.” Een paar hebben de term weleens gehoord, maar weten niet precies wat het is. “Dat worden dan leuke verhalen ’s avonds bij het eten: pap, de juf zei…”

Bij het onderwerp ‘ongewenst gedrag’ komt ook de ondergoedregel ter sprake, de regel die op school vanaf de kleuters geleerd wordt. Alles wat bedekt is door ondergoed is privé, daar heeft iedereen vanaf te blijven. Op het moment dat je het vervelend vindt om aangeraakt te worden of als iemand te dichtbij komt, moet je dat zeggen.

En zoals dat gaat, komt er dan ineens een vraag die de juf niet aan ziet komen.

“Juf, weet je wat ik zo moeilijk vind. Hoe leer ik nou welk geluid ik moet maken als ik seks heb?”

“Ik denk dat jij bepaalde filmpjes hebt gezien?”

“Nee, nee, nee.”

“Geeft niet, dat zou ik ook doen als ik nieuwsgierig was. Maar je bedoelt dat als mensen met elkaar aan het vrijen zijn, dat ze dan kreunen?”

“Ja, ja, ja.”

“Weet je, die filmpjes die je kijkt, die zijn allemaal nep. Dat is toneelspel, die mensen houden niet echt van elkaar. Dat is hun baan.”

Die laatste onthulling is verbijsterend, daar hadden ze niet aan gedacht. En hiermee is het onderwerp nog niet klaar.

“Maar hoe gaat dat dan, juf?”

“Wat?”

“Dat geluid.”

“Heb je weleens in een achtbaan ­gezeten?”

“Ja.”

“Heb je dan ook als je plotseling van boven naar beneden gaat, dat je dan heel hard moet gillen?”

“Ja!”

“Daar heb je ook niet voor gestudeerd, toch? Dat gaat gewoon zo. Als je later met je vriend of vriendin bent en jullie vinden het fijn om te vrijen of seks met elkaar te hebben, dan is alles wat je doet prima. Als je het allebei goed vindt. En die geluiden, dat komt vanzelf.”

Na een paar dagen lentekriebels is de interesse verdeeld. Er zijn kinderen die maar door blijven vragen en kinderen die als een standbeeld voor zich uit staren. “Je ziet ze soms denken: kunnen we in godsnaam verder gaan met rekenen.”

Jocelyn Vreugdenhil volgt leerkrachten van basisscholen in Amsterdam. Lees hier al haar verhalen terug.

Meer over