Voorwoord PSW

Weemoed

Judith Zilversmit
Judith Zilversmit. Beeld
Judith Zilversmit.

Ergens staat bij mij in de kast zo’n hoog, houten rek vol cd’s. Er was een tijd dat dergelijke cd-torens als trots bezit midden in de woonkamer stonden. De cd was in die tijd een bewijs van vooruitgang. Toch zijn de voorgangers van de cd – singles en langspeelplaten (heerlijk woord) op vinyl – nooit helemaal weggeweest. Sterker: al snel ontstond heimwee naar vinyl. Tegenwoordig is vinyl zelfs weer een gangbare optie.

In het boek Concerto, dat historicus Ewoud Kieft schreef ter gelegenheid van het 65-jarig bestaan van de platenzaak in de Utrechtsestraat, komen de liefhebbers van vinyl ruimschoots aan bod, in mooie verhalen van vaste klanten, medewerkers en andere mensen in wier leven muziek een grote rol speelt.

Die verhalen gaan ook over maatschappelijke veranderingen. Zo heeft Concerto-klant Demi van den Wollenberg (24), behorend tot de Spotifygeneratie, last van heimwee naar een tijd die ze niet heeft meegemaakt. Demi koopt graag krassende tweedehandsplaten. “Ik vind het leuk als een vorige gebruiker iets op de hoes heeft geschreven, zoals ‘Van Jantien’ of ‘Gekocht in 1988’ – mijn ouders deden dat vroeger ook. Het zegt iets over de duurzaamheid van vinyl. Zo’n plaat heeft vaak al in verschillende levens gezeten.”

Die toren met cd’s blijft trouwens nog wel even bij mij in de kast staan. Heimwee naar de compact disc is vooralsnog een zeer zeldzame vorm van weemoed.

Meer over