Tuğrul Çirakoğlu. Beeld Nosh Neneh
Tuğrul Çirakoğlu.Beeld Nosh Neneh

‘Waarom moet je mijn collega vernederen? We zijn hier om jou te helpen!’

PlusTuğrul Çirakoğlu

Tugrul Çirakoglu

Haar wasbak leek op een zwart moeras vol dood en verderf. Omringd door bergen met huishoudelijk afval en smerig beschadigd servies. Oude meuk waar geen enkel weldenkend mens nog gebruik van zou maken. Zonder erbij na te denken smeet ik alles in de vuilniszak.

Toen ze even later iets uit de keuken kwam halen, raakte ze in paniek. “Waar is mijn bord?! Je hebt ’m toch niet weggegooid, hé!” riep ze uit. Ik wist precies welk bord ze bedoelde. Ik had het haar eerder op de dag zien gebruiken, maar deed alsof ik van niks wist.

“Welk bord bedoel je?” vroeg ik haar onschuldig, in de hoop dat ze erover op zou houden.

“Dat ene bord dat precies hier op het aanrecht lag!” Haar gezicht liep rood aan en de woede klonk duidelijk door in haar stem.

“Al je servies was vies en beschadigd,” zei ik. “En daarnaast gaan er bacteriën in de beschadigingen zitten die nooit meer verwijderd kunnen worden. Ik koop wel nieuw servies voor je, van mijn eigen geld.”

“Nee, ik wil mijn bord. Je kon ’m gewoon afwassen, er was niks mis mee!”

Ik bood hierop aan haar bord terug te vinden tussen het vuilnis, maar dat wilde ze niet. Het bord was plotseling niet zo belangrijk meer. “Jawel,” zei ik boos. “Blijkbaar is dit bord heel belangrijk voor je.”

Toen ze me tussen de stinkende vuilniszakken zag wroeten, werd ze wederom rood. Ditmaal niet van woede maar van schaamte. “Stop! Dat hoef je echt niet te doen!” “Jawel!” zei ik hard en boos om duidelijk te maken dat haar obsessie voor een oud, vies bord niet gezond was.

Toen mijn collega me tussen het vuilnis bezig zag, werd hij laaiend. “Waarom vraag je mijn collega om in jouw vuilnis te wroeten?” schreeuwde hij uit. “Waarom moet je hem vernederen? We zijn hier om jou te helpen, begrijp je dat niet?”

Aan het einde van de dag drong het tot haar door: haar spullen hadden geen enkele waarde. Noch was haar leefsituatie gezond. Ze bekeek alles door de lens van haar verzameldrang. Onze good cop, bad cop-aanpak was precies wat ze nodig had om haar terug te trekken in de realiteit.

We hadden die dag niet enkel haar woning opgeruimd, maar in zekere zin ook haar geest. Er was nu zowel fysiek als mentaal ruimte voor een nieuwe start.

Tuğrul Çirakoğlu maakt met zijn bedrijf schoon in extreme ­situaties. Hij vertelt de verhalen achter het vuil. Lees al zijn verhalen hier terug.

null Beeld
Meer over