PlusOuder en Kind

Tom & Willem: ‘Mijn vader is echt mijn klankbord als het om werk gaat’

Willem met zijn vader Tom. 'Willem is een eeuwige twijfelaar.’ Beeld Harmen de Jong
Willem met zijn vader Tom. 'Willem is een eeuwige twijfelaar.’Beeld Harmen de Jong

Tom (66) en Willem (25) doen vaak dingen met z’n tweetjes. Ze hebben een seizoenskaart voor Ajax en gaan graag samen naar wedstrijden. ‘Datzelfde gevoel van extase is prachtig.’

Yuki Hochgemuth

Tom Haak (66)

“Het was altijd veel reizen en sporten bij ons in het gezin. Fieke en Elise, mijn dochters, waren hockeymeiden en Willem was voetballer. Toen Willem jong was, ondernamen we vooral veel dingen als gezin, nu hij ouder is doen we ook vaak dingen met zijn tweetjes. We gaan graag samen naar voetbal. We hebben een seizoenkaart voor Ajax. Maar we gaan ook wel eens een weekend naar Italië, om daar een wedstrijd te bezoeken.

Italiaans voetbal is Willems passie, ik vind het mooi en leuk dat hij daar zijn werk van heeft gemaakt. Ik luister alle afleveringen van zijn podcast Lo Stadio, dat doe ik vaak tijdens het hardlopen. Als ik iets voor mijn werk doe, hoort mijn vrouw meteen aan mijn stem dat ik in de werkmodus zit. Maar als ik naar zijn podcast luister, hoor ik Willem ook echt.

Willem is een eeuwige twijfelaar. Hij vraagt zich af of hij iets wel goed genoeg doet, is er niet iets leukers, zit hij wel op het juiste spoor? Als dat om werkgerelateerde dingen gaat, praten we daarover en geef ik advies. Hij vaart ondanks zijn twijfels wel zijn eigen koers: soms luistert hij inderdaad naar mijn raad, soms zegt hij: ‘Bedankt voor je advies, ik doe er even niets mee.’

Ik ben juist helemaal geen twijfelaar, ik doe dingen erg gedisciplineerd. Ik loop bijvoorbeeld elke ochtend hard, dat doe ik al jaren consequent. Willem doet verschillende dingen, hardlopen, zwemmen. Dat doet hij dan een tijdje, maar op een gegeven moment komt altijd weer de vraag: ‘Is dit wel leuk genoeg?’ Ik kan me niet zo goed verplaatsen in die twijfels en zou voor hem soms willen dat hij die niet zo had.

Hij houdt bij wanneer het speelschema van het Italiaanse voetbal bekend is. Dan zoeken we een paar weekenden uit om samen naar een wedstrijd te gaan. De liefde voor Italië heb ik intussen van hem overgenomen. Het is het mooiste wat er is, samen naar Milaan, in een autootje rondcrossen en eindigen met de derby in San Siro. Ook ik ben nu, dankzij Willem en de podcast, natuurlijk voor Inter.

Een aantal jaar geleden zijn we samen een weekendje naar Londen geweest. Het was mooi weer en we hebben in twee dagen zoveel mogelijk stadions bezocht. Met de metro en de taxi zijn we langs de stadions van clubs als Tottenham en Chelsea geweest, maar ook langs obscuurdere stadions. We waren misschien niet meer dan vijf minuten bij zo’n stadion: we keken even, maakten een fotootje en gingen dan snel weer door naar de volgende. We hebben geen voetbalwedstrijd gezien, maar het was een prachtig weekend.”

Willem Haak (25)

“Ondanks dat mijn vader toen ik jonger was een baan had waarvoor hij veel moest reizen, was het altijd gezellig thuis. Ik heb twee oudere zussen, dus de aandacht moest worden verdeeld, maar we gingen bijvoorbeeld op de fiets naar een wedstrijd van FC Utrecht. Naar voetbal gaan we nog steeds samen, al is het nu vaker Italië. Als het speelschema uitkomt, kijken we naar welke wedstrijden we kunnen, en gaan dan een lang weekend – meestal naar Milaan, want ik support Inter. We hebben dan altijd een heel leuk weekend: we gaan niet alleen naar een wedstrijd, maar gaan ook lekker uit eten en de omgeving verkennen. Vorige keer zijn we gaan wandelen in Piacenza.

Mijn vader is erg gestructureerd en gedisciplineerd. Hij gaat elke ochtend wandelen of hardlopen en slaat dat nooit over. Mij lukt dat niet, ik lig op mijn vrije dag liever langer in bed dan dat ik ga hardlopen. Dat gestructureerde zie ik terug in alles wat hij doet.

Toen ik nog thuis woonde vond ik klusjes sneller oké dan hij. Ik moest voor een feestje ooit een soort rol op de vloer leggen. Ik had dat gedaan en ik dacht: nou, goed zo. Maar hij vond het niet netjes genoeg en deed het opnieuw – hij is wat perfectionistischer, ik ben daar wat losser in. Tegelijkertijd merk ik ook dat ik daarin wel meer op hem ga lijken. Mijn huisgenoot laat makkelijk een glas op tafel staan, ik moet dat opruimen voor ik wegga. Dat komt door mijn vader.

Ik ben met allebei mijn ouders even hecht, maar de dingen waar we over praten verschillen wel. Met mijn moeder bel ik om de dag en praat ik meer over emotionele zaken. Mijn vader is echt mijn klankbord als het om werk gaat. Elke belangrijke beslissing waar ik over twijfel, bespreek ik met hem. Hij ziet dingen duidelijker en hakt makkelijker een knoop door. Dat is heel fijn, maar uiteindelijk neem ik wel altijd mijn eigen beslissing.

Ook als we samen een voetbalwedstrijd bezoeken hebben we veel tijd om te praten. Eén van de mooiste wedstrijden waar we samen waren, was toen Inter na lange tijd eindelijk weer op hoog niveau speelde. We hadden sowieso al een leuke dag gehad, het was mooi weer, en bij het stadion was de sfeer op een positieve manier opgefokt. Inter won in de 94ste minuut, op het allerlaatste moment. Iedereen in het stadion juichte met elkaar. Ik werd helemaal gek en mijn vader ook, vooral van blijdschap voor mij. Datzelfde gevoel van extase op zo’n moment is prachtig.”

Tom Haak (66), trendwatcher
Sytske de Vries (65), projectmanager
Elise Haak (31), consultant
Fieke Haak (29), verpleegkundige
Willem Haak (25), journalist

Tom en Sytske wonen in Zeist, Willem woont in de Jordaan, Fieke woont in De Pijp, Elise in Oost.

Meer over