Suzanne en Milou in Wijk aan Zee, waar ze een strandhuisje hebben. 'Onze iPads en laptops blijven zoveel mogelijk in Amsterdam als we op het strand zijn.'

PlusOuder en Kind

Suzanne & Milou: ‘Ik vind mama te streng’

Suzanne en Milou in Wijk aan Zee, waar ze een strandhuisje hebben. 'Onze iPads en laptops blijven zoveel mogelijk in Amsterdam als we op het strand zijn.'Beeld Harmen de Jong

Milou (12) begint na de zomer op het Amsterdams Lyceum. Suzanne (45) vindt het leuk om de beginnende pubertijd van haar dochter mee te maken. ‘Ik praat op een gelijkwaardige manier met haar.’

Sara Luijters

Suzanne Witteman (45)

“Milou staat heel ontspannen in het leven, ze schept nooit op en is niet streberig; het is voor haar meestal gewoon goed zoals het is. Ze doet aan streetdance op een hoog niveau, maar ze ziet het vooral als iets gezelligs om te doen. Ook tijdens de recente zoektocht naar een middelbare school liet ze zich niet gek maken. Toen ze op haar derde keuze kwam, het Amsterdams Lyceum, vond ze dat meteen oké.

Van kleins af is Milou ook een verbinder, ze laat vriendinnen kennis met elkaar maken en vindt het heerlijk wanneer de hele familie bij elkaar is. Voor Milou is het belangrijk dat je niet aan haar gaat lopen trekken of duwen, dat werkt averechts, het is belangrijk voor haar dat ze ruimte krijgt om zichzelf te zijn.

Deze periode, de beginnende pubertijd, vind ik heel leuk om mee te maken. Ik zie het als mijn rol om haar daarin te begeleiden. We hoeven zeker geen beste vrienden te worden, maar ik vind het wel belangrijk dat Milou weet dat ze altijd met alles bij me terecht kan. Ik praat op een heel gelijkwaardige manier met haar, en vind het belangrijk om de kinderen op te voeden door zo min mogelijk te belonen of te straffen.

Al denkt Milou daar zelf wel eens anders over. Zij vindt me soms te streng als ze bepaalde dingen niet mag die anderen wel al mogen. Ik worstel weleens met het opgroeien in de stad, bepaalde dingen vind ik wel spannend, zoals tot ’s avonds laat buiten blijven of ieder weekend met vriendinnen naar de stad fietsen. Door het er open met elkaar over te hebben, proberen we elkaar te blijven vinden.

Toen we kinderen kregen hebben we er bewust voor gekozen om in Amsterdam te blijven wonen, maar al tien jaar gaan we, tussen maart en september, vrijwel ieder weekend naar ons strandhuisje in Wijk aan Zee. Dat is ook een bewuste keuze. Op die manier wisselen we het hectische stadsleven af met het buitenleven. iPads en laptops blijven zoveel mogelijk in Amsterdam als we op het strand zijn. We proberen er niet te werken en we hebben er geen televisie of wifi. Het is vooral zo prettig dat we daar helemaal niets moéten. Zodra we het duin oversteken en de zee zien, kan het ontspannen beginnen, ook als de zon niet schijnt.”

Milou Kamps (12)

“Mama is heel lief en behulpzaam, ik kan echt alles aan haar kwijt. Als ik wacht met iets vertellen, heeft ze het eigenlijk altijd wel door dat ik ergens mee zit. Dan kiest ze een momentje voor ons tweeën om er even over te praten, als ik douche en zij haar tanden poetst bijvoorbeeld. Heel soms ben ik boos op haar omdat ik haar te streng vind. Ik moet vaak al om 19.15 uur thuis zijn na het buitenspelen, terwijl we pas om half acht eten. Als ik geïrriteerd ben ga ik naar mijn kamer, maar na vijftien minuten maken we het dan weer goed.

Sinds kort krijg ik kleedgeld. Ik spaar voor merkkleding, die ik via Vinted koop, anders kan ik dat helemaal niet betalen. Laatst wilde ik over het bedrag onderhandelen, maar ik kreeg helaas niet meer. Wel heb ik wat extra geld verdiend door mama op het werk te helpen met kleine klusjes, zoals brieven bezorgen.

Sinds mijn negende doe ik aan streetdance. Met ons team doen we mee aan een aantal grote danswedstrijden en we treden twee keer per jaar op in De Meervaart. Mama of papa gaan dan altijd mee om te kijken, net als mijn tante. Ik vraag ze altijd om heel hard te gaan juichen na een optreden. Mama vertelde me dat zij altijd op haar vingers fluit om ons aan te moedigen.

Ik heb heel veel zin om na de zomer naar de middelbare school te gaan, ik zit al mijn hele leven op De Notenkraker, het is tijd voor iets nieuws. Op het Amsterdams Lyceum kom ik in de klas bij een vriendin die ik al ken sinds ik baby ben, de dochter van heel goede vrienden van mijn ouders, met wie we ook vaak samen op vakantie gaan.

Bij ons strandhuisje heb ik twee goede vriendinnen gemaakt, die ik ook weer aan elkaar geconnect heb. We spelen er verstoppertje of gaan James-en, dat is een heel leuk kaartspel. Onze familie komt ook vaak naar het strand. Ik vind het fijn als we allemaal bij elkaar zijn, dat voelt vertrouwd en veilig. Ieder jaar gaan we met mama’s familie naar Vlieland, dan zijn we met zijn dertienen. Dit jaar komen mijn tante, oom, neef en nicht die in Zuid-Korea wonen ook eindelijk weer, want door corona hebben we hen al veel te lang niet in het echt gezien.”

Suzanne Witteman (45), mede-eigenaar communicatiebureau De Wijde Blik
Joost Kamps (46), zelfstandig ondernemer gebiedsontwikkeling
Milou Kamps (12), groep 8, OBS De Notenkraker
Livia Kamps (10), groep 6, OBS De Notenkraker

Ze wonen in een koophuis in de Hoofddorppleinbuurt.

Meer over