PlusMijn Amsterdam

Schrijver Karina Schaapman: ‘Ik kan uren kijken naar ingewanden op sterk water’

Karina Schaapman in haar loofhut, gemaakt van gebruikte kozijnen en afvalhout. ‘Het is ons paradijs­je.’ Beeld Nina Schollaardt
Karina Schaapman in haar loofhut, gemaakt van gebruikte kozijnen en afvalhout. ‘Het is ons paradijs­je.’Beeld Nina Schollaardt

Schrijver Karina Schaapman (61) brengt een ode aan het Waterlooplein met Het museum, een nieuw boek uit de serie Het muizenhuis dat op 18 oktober verschijnt. Ze komt graag bij papierwinkel Vlieger en Museum Vrolik.

Eerste keer in Amsterdam

“Ik was 17, had geen familie en zwierf al een jaar van kraakpand naar kraakpand in Den Bosch. Op een dag stapte ik in de trein naar Amsterdam. Op het Centraal Station liep ik met de mensenmassa mee richting de Dam. Ik had geen historisch besef: ik had geen idee waar die paal op het plein voor diende en dat het gebouw ertegenover het paleis was. De weken daarna bracht ik door rond de Dam, de Nes, het Spui, het Rembrandtplein en de Utrecht­se­straat. Een slaapplaats had ik niet, dus ging ik naar nachtcafé Chez Nelly in de Bethaniënstraat, waar je tot zonsopgang kon vertoeven. Meer van de stad nam ik niet waar. Het was overleven.”

Lied over Amsterdam

Het is stil in Amsterdam van Ramses Shaffy. Hij verwoordt precies het moment aan het einde van de nacht waarop alles even stilvalt. Wanneer je de vogels nog niet hoort en de trams nog niet zijn opgestart. Het doet me denken aan mijn begintijd in Amsterdam.”

Mijn buurt

“Toen ik op mijn achttiende mijn eerste grote liefde ontmoette, trok ik bij hem in. We woonden 26 jaar in De Jordaan. Mijn vier kinderen zijn er geboren en getogen, en ons familiebedrijf Het Muizenhuis Mini Museum is er gevestigd. Toen ik achttien jaar geleden mijn tweede grote liefde Eli Content ontmoette, verruilde ik de ­Jordaan voor zijn woning in Oost. Die stadsdelen zijn onvergelijkbaar, zo ook mijn grote liefdes.”

Het Muizenhuis. Beeld Nina Schollaardt
Het Muizenhuis.Beeld Nina Schollaardt

Monument

“Het Holocaust Namenmonument in de Weesperstraat. Zo goed dat het er staat. Het had er eerder moeten staan en ze ­hadden het veel groter moeten bouwen. De grootouders, overgrootouders, tantes, ooms, neven en nichten van mijn man staan met naam in de steentjes gegraveerd. Eli’s ouders vluchtten voor de nazi’s in 1942. Hij is een jaar later geboren, tijdens de vlucht. Ze hebben het overleefd. Maar terugkomen en moeten verwerken dat je hele familie is vermoord, is een niet te bevatten, onrechtvaardig groot leed.”

Speciaalzaak

“Papierwinkel Vlieger. Ze hebben daar prachtige papiersoorten waar ik heel nerveus van word, omdat het me inspireert tot nog meer dingen maken.”

Papierwinkel Vlieger. Beeld Nina Schollaardt
Papierwinkel Vlieger.Beeld Nina Schollaardt

Museum

“Ik kan uren kijken naar de doormidden gekliefde lichaamsdelen en ingewanden op sterk water in Museum Vrolik, het anatomisch museum in het AMC.”

Restaurant

“Eli is ziek en zit aan een ­voedingspomp. Restaurantbezoekjes zitten er niet meer in. Mijn lievelingsrestaurant was Nieuw Albina, waar ze smakelijk en betaalbaar Surinaams en Chinees eten maken. Echt een no-nonsenserestaurant qua inrichting. Een plek waar multicultureel vanzelfsprekend is.”

Mooiste plein

“Voordat Eli ziek werd, kwam ik iedere dag op het Waterlooplein. Hoewel het een lelijk plein is, is het voor mij het mooiste plein in Amsterdam. Ik heb op de markt zo veel mooie schatten gevonden en lieve mensen ontmoet. In mijn nieuwe boek Het museum breng ik een ode aan dit plein.”

Beste plek om te relaxen

“Ik heb een loofhut gemaakt van gebruikte kozijnen en afvalhout. Het is ons paradijs­je. Ik hoor het ruisen van de bomen in de binnentuin, dat geeft rust.”

Met pek en veren de stad uit

“Corpsballen. Hoe is het mogelijk dat studentenverenigingen zich zo schaamteloos durven te manifesteren? De vernederende ontgroeningsrituelen met drankmisbruik, seksueel geweld, mensonterende martelmethodes en de zwijgcultuur eromheen. Besturen van universiteiten die wegkijken. Ouders die hopen dat hun kroost na vernederingen tot een groep gaan behoren. Wie bekommert zich om de jongeren die niet bestand zijn tegen vernedering en groepsdruk?”

Favoriete Amsterdammer

“Hanneke Groenteman. Met haar zou ik nou echt een keer een kop thee willen drinken. Een humorvolle, wijze vrouw, echt van deze tijd. Zo’n vrouw die je als moeder en oma wil hebben.”

Mooiste park

“Het Sarphatipark. Er is een hondenveldje waar honden en baasjes socialiseren en tegelijkertijd een gedeelte dat niet toegankelijk is voor honden, zodat iedereen poepvrij op het gras kan genieten. Daarnaast is er een goede klimboom, een romantiekverhogende fontein, een ruime speeltuin voor kleuters en een klim­paradijs voor oudere kinderen. Kortom: een park voor iedereen.”

De nieuwe speeltuin in het Sarphatipark. Beeld Nina Schollaardt
De nieuwe speeltuin in het Sarphatipark.Beeld Nina Schollaardt
Meer over