PlusPortretten

Opdrukken en wegwezen: deze Amsterdammers leven zich uit in het sportparkje om de hoek

Laura Monathen: ‘Zo’n veldje is een luxe.’ Beeld Marjolein van Damme
Laura Monathen: ‘Zo’n veldje is een luxe.’Beeld Marjolein van Damme

Meer dan hun eigen lichaamsgewicht en een rek of stang in de openbare ruimte hebben deze sportievelingen niet nodig: ze werken zich het liefst in het zweet in een sportpark. ‘Dit is een plek van verbinding.’

Laura Monathen (33, medewerker energiebedrijf) traint op het sportveldje Bijlmer Barz in Zuidoost.

“Nadat ik een aantal jaar geleden door hardlopen geblesseerd raakte aan mijn enkel, kwam ik veel in de sportschool om te trainen voor mijn herstel. Ik zag een groepje ­jongens dat constant bezig was met oefeningen die ik nog nooit had gezien. Elke keer als ik in de sportschool was, keek ik naar ze omdat ik zo gefascineerd was door hun bewegingen en kracht. Toen vroegen ze: ‘Wil je met ons meedoen?’ The rest is history. Afgelopen weekend kwam ik terug van het WK calisthenics voor vrouwen in Moskou. Trainen is inmiddels mijn leven geworden. Het is de mooiste sport die er is. Je traint voornamelijk met de zwaartekracht en je eigen lichaamsgewicht en het leuke is: je kunt het overal doen. Een sportpark als dit is overigens wel heel handig. Vanzelfsprekend is zo’n veldje niet; het is echt een luxe. Ik heb er zelf voor gezorgd dat Bijlmer Barz door de gemeente Amsterdam werd gerealiseerd, omdat ik vond dat we in Zuidoost wel zo’n plek konden gebruiken. Het duurde drie jaar, maar nu het er is en ik zie hoeveel mensen gebruikmaken van deze fijne plek, ben ik enorm trots. Sportparkjes zijn echt een plek van verbinding. ­Mensen doen hier allerlei soorten oefeningen, van calisthenics tot crossfit. We helpen elkaar en geven elkaar tips als het nodig is. En er is hier altijd wel iemand. Ook op een saaie zondagmiddag kun je je hier helemaal uitleven.”

Aris Spijkers: ‘Ik heb hier zelfs mijn moeder getraind.’ Beeld Marjolein van Damme
Aris Spijkers: ‘Ik heb hier zelfs mijn moeder getraind.’Beeld Marjolein van Damme

Aris Spijkers (24, personal trainer, links) en Mark Madu (23, artiest) trainen op een sportveldje in het Rembrandtpark.

Spijkers: “Ik snap dat het er voor sommige mensen intimiderend uitziet, allemaal halfnaakte mannen die aan het trainen en zweten zijn in een sportparkje. Maar ik durf te zeggen: iedereen is hier welkom. Ik heb hier zelfs mijn moeder getraind, die al dertig jaar niet had ­gesport.” Madu: “Veel mensen ­denken dat hier sporten een mannending is en dat we heel ijdel zijn, maar dat is echt niet zo. Er komen hier net zo goed vrouwen, en iedereen die sport op dit veldje is direct onderdeel van de community. Het is heel anders dan in de sportschool, niemand kijkt hier naar zichzelf. ­Bovendien kun je hier elk moment van de dag komen aanwaaien, ­gratis.” Spijkers: “Ik ben begonnen met trainen toen ik mezelf iets te mollig vond. Mark ken ik nog van de basisschool; hij wilde me graag helpen. Inmiddels ben ik zelf trainer en is sporten mijn leven geworden. Ik ben elke dag wel in een sportparkje in de stad te vinden.” Madu: “Het is net een speeltuin voor grote mensen; we doen hier alles wat we vroeger op het schoolplein deden. Natuurlijk train ik ook voor een mooi en gezond lichaam, maar de voornaamste reden is toch wel de mind. Brain fog verdwijnt hier als sneeuw voor de zon.” Spijkers: “De truc is: altijd blijven doorgaan. Ik heb hier weleens alleen in het donker in de stromende regen gestaan. Ja, dat was even doorbijten, maar zelfs toen gaf het me nog een goed gevoel.”

Leonardo Cariglino: ‘Voorheen zat ik hele dagen achter mijn computer.’ Beeld Marjolein van Damme
Leonardo Cariglino: ‘Voorheen zat ik hele dagen achter mijn computer.’Beeld Marjolein van Damme

Leonardo Cariglino (41, regisseur en schrijver) traint in het sportparkje op het Marineterrein.

“We zijn vergeten waar we ons ­lichaam in primitieve vorm voor inzetten: bouwen, jagen en voedsel verzamelen. De geest is daar on­losmakelijk mee verbonden. Gebrek aan beweging in combinatie met slecht eten is in mijn optiek een volksziekte, die zich kan uiten in depressie. Doordat calisthenics een heel oorspronkelijke sport is, leer je goed aan te voelen wat je ­lichaam allemaal kan. Ik doe oefeningen die ik met behulp van elastische banden kan perfectioneren, zoals aan één hand hangen, met mijn benen in een hoek van negentig graden. Om zo’n oefening perfect te kunnen uitvoeren, ben ik soms wel maanden bezig. Trainen in combinatie met vasten en mediteren is voor mij een vorm van zelfliefde. Ik ben schrijver en regisseur, en in een creatief proces is het soms moeilijk je hoofd erbij te ­houden. Voorheen zat ik hele dagen achter mijn computer, net zolang tot ik een letter op papier had. Ik raakte gefrustreerd en belandde daardoor in een negatieve spiraal. Nu besteed ik een groot deel van de dag aan de zorg voor mijn lichaam en geest door eerst te trainen en dan te mediteren. Na een gezonde maaltijd in de ­middag glijd ik zo de avond in, en dan begint mijn creatieve werk­proces. Calisthenics kun je overal leren; loop een sportparkje in en vraag of iemand je wil helpen. We zijn een open community en mensen geven deze mooie sport graag door. Iedereen kan het, je moet er alleen mee beginnen.”

Mohammed Mejdi: ‘Het is gezonder dan trainen in de sportschool.’ Beeld Marjolein van Damme
Mohammed Mejdi: ‘Het is gezonder dan trainen in de sportschool.’Beeld Marjolein van Damme

Mohammed Mejdi (59, trainer, rechts) en Jaco van den Hoven (31, model) trainen bij Avenue de Mo in het Westerpark.

Mejdi: “Ik was er lang voordat de sportparkjes er waren. Als trainer geef ik al ruim tien jaar les hier in het Westerpark. Er is niets beter dan buiten sporten: de frisse lucht, de ruimte, niemand die naar je kijkt. Het is gezonder dan de sportschool.” Van den Hoven: “Ik ben hier begonnen in de lockdown, toen de sportscholen dicht waren. Een vriend vertelde over Mo en ik kon meteen beginnen. Ik train voornamelijk om in shape te blijven, maar intussen doe ik dit ook voor het mentale deel.” Mejdi: “Ik train mensen in een combinatie van kickboksen en krachttraining. Door te trainen maak je iemand weerbaar. Het helpt tegen een hoop problemen, van burn-out tot depressie. Tijdens het trainen krijg je input en direct weer output, je móét in een focus zijn. Daardoor vergeet je even alles. Bovendien krijg je door te trainen precies wat je nodig hebt: endorfine.” Van den Hoven: “Mo moedigt mensen aan door op moeilijke momenten te roepen: ‘Karakter!’ Dat motiveert me. Ik merk dat trainen voor mij ook echt een uitlaatklep is, helemaal tijdens de lockdown was het fijn om hier met Mo alles eruit te zweten. Na een uurtje trainen ben je weer scherp en fris in je hoofd, het is beter dan therapie.” Mejdi: “Ik ben de trendsetter van het buiten sporten. Daarom is dit sportparkje ook naar mij vernoemd: Avenue de Mo.”

Sigi Samwel: ‘Iedereen hangt hier aan de stangen.’ Beeld Marjolein van Damme
Sigi Samwel: ‘Iedereen hangt hier aan de stangen.’Beeld Marjolein van Damme

Sigi Samwel (20, student) traint op het sportveldje in het Sarphatipark.

“Buiten sporten werkt voor mij beter dan binnen. Niet alleen vanwege de frisse lucht, maar ook omdat ik me op een buitensportveldje prettiger voel. In de sportschool is het toch sneller zien en gezien worden, dan kan ik me ­geïntimideerd voelen door het ­testosterongehalte. Om die reden kan ik alleen naar het ladies-only-uurtje in de sportschool, maar hier kan ik altijd terecht. Iedereen hangt aan de stangen, ook voorbijgangers die het even willen proberen. Het veldje nodigt uit om te bewegen. Het ligt ook op een superfijne plek: midden in de stad, maar toch in het groen. Het is daardoor makkelijk om snel even een uurtje te trainen. Ik ben een paar maanden geleden begonnen, maar voel nu al aan mijn lichaam dat ik meer kracht heb, in mijn benen bijvoorbeeld. Meestal train ik onder begeleiding van een personal trainer; ik heb het nodig aangemoedigd te worden. Bovendien leert hij me hoe ik met mijn eigen lichaam, zonder apparaten, zo goed mogelijk kan trainen. Een echt doel heb ik niet, ik vind het ­belangrijk om in beweging te zijn en vooral om mijn hoofd leeg te kunnen maken. Ik merk dat ik meer waardering heb gekregen voor mijn lichaam sinds ik train. Niet omdat ik er nou zo strak van word, maar omdat ik goed voor mezelf zorg. Dat voel ik in mijn lijf.”

Calisthenics

Bij calisthenics wordt het eigen ­lichaamsgewicht ­gebruikt als weerstand, waardoor ­fitnessapparaten overbodig zijn. De sportparkjes in de stad zijn door de gemeente Amsterdam ontwikkeld om ­zoveel ­mogelijk kwalitatief goede plekken te bieden voor sport en spel in de openbare ruimte. De komende vier jaar ­zullen 2000 sport -en speelplekken worden vervangen of verbeterd, en zal er ruim 70.000 vierkante meter aan worden toegevoegd. Een ­overzicht van alle sport- en speeltoestellen vind je via kaart.amsterdam.nl/sport.

Meer over