PlusHet ingrediënt

Niet alleen om genitaliën te bedekken: het vijgenblad

Samuel Levie verwondert zich over een ingrediënt dat in het seizoen is of dat hij is tegengekomen tijdens zijn culinaire speurtochten. Deze week stuit hij op vijgenbladeren.

Vijgenblad. Beeld Emma Levie
Vijgenblad.Beeld Emma Levie

Vijgenbladeren roepen bij mij meteen het beeld op van een naakte Adam die zijn leuter afschermt. Ik wist niet dat op veel klassieke schilderijen en beelden van mensen wier genitaliën zijn bedekt, de vijgen­bladeren veel later over de oorspronkelijke afbeelding heen zijn geklad of geboetseerd. Een slimme oplossing van onze preutse voorouders.

De vijg is een van de eerste gecultiveerde fruitsoorten en stamt uit de periode tussen 4000 en 2700 jaar voor Christus. Waarschijnlijk komen de eerste vijgen uit Egypte. Daar zijn tekeningen gevonden in een tombe uit 1900 voor Christus, die duidelijk weergeven dat mensen vijgen van bomen plukken.

Gebruik het blad

Er zijn verschillende soorten ­vijgen, en de meeste produceren twee keer per jaar fruit. Alleen de oorspronkelijke variant, de wilde vijg, geeft drie keer per jaar fruit. Voor zijn bevruchting ging de plant een bijzondere symbiose aan met een heel specifiek insectje, de vijgenwesp. Alleen met die wesp kon de vijgenboom zich voortplanten. Nederland is te koud voor vijgenwespen, maar inmiddels heeft de mens ook vijgen weten te kweken die zonder de wesp fruit kunnen produceren. Zo’n vijgenboom staat in mijn tuin en dit jaar groeide er zowaar de eerste vrucht aan. Na de schrale oogst besloot ik de boom te snoeien, maar ik voelde niet de noodzaak met het blad de straat op te gaan. Gelukkig voor de buren wellicht, maar zonde om de bladeren niet te gebruiken.

Vijgenbladeren zijn aromatisch en ruiken grassig. Je kunt ze gebruiken om producten in te garen. Een beetje zoals in Aziatische keukens bananenblad wordt gebruikt. Ik pakte een blok feta in kort geblancheerde bladeren met knoflook, citroenrasp en chilivlokken en roosterde het geheel in de oven. Ook maakte ik een simpele siroop met citroenrasp en citroenzuur, die als frisse limonade geweldig is in bruiswater voor een non-alcoholische borrel. De panna cotta was echter het hoogtepunt.

Vijgenblad-panna cotta

Ingrediënten

- 3 vijgenbladeren
- 500 ml slagroom
- 50 g honing
- 1¼ blaadje gelatine
- 2 vijgen
- 1 el ahornsiroop

Bereiding

Neem een grote steelpan of een klein pannetje en zet die op het vuur. Laat de pan heet worden en leg beide kanten van elk ­vijgenblad ongeveer 10-15 seconden in de pan. Door de hitte komt de smaak goed los.

Giet nu 325 ml slagroom op de vijgenbladeren en kook die met de room mee. Laat de room voor de helft in­koken. Vis de bladeren uit het roommengsel. Voeg de honing toe en roer goed door. Draai het vuur onder de pan uit.

Week de gelatine zo’n 2 minuten in koud water en knijp die goed uit. Roer de gelatine en een snuf zout met een garde door de nog warme room. Giet het mengsel in een koude kom en laat afkoelen. Sla intussen de rest van de room lobbig.

Lepel de geslagen room door de ingekookte room heen en verdeel over 4 tot 6 vormpjes. Ik gebruik siliconenvormpjes, maar het kunnen ook aardewerken bakjes zijn. Zet minimaal 3 uur in de koelkast om op te stijven. Ik serveerde de panna cotta met wat dungesneden plakjes vijg die ik in een lepeltje ahornsiroop had gemarineerd.

Meer over