Ouder en kind

Musa en haar moeder Ceciel maken samen filmpjes over kunst: ‘Ik ben dankbaar voor de warmte die ze uitstraalt’

Ceciel en Musa. Musa: ‘Mijn moeder werd vroeger het slangenmens genoemd, omdat ze zo lenig is.’ Beeld Harmen de Jong
Ceciel en Musa. Musa: ‘Mijn moeder werd vroeger het slangenmens genoemd, omdat ze zo lenig is.’Beeld Harmen de Jong

Ceciel (60) en dochter Musa (19) zijn beiden kunstzinnig. Ceciel maakt kunstboeken voor kinderen en geeft les in beeldende vorming. Musa doet de Rietveld Academie en is erg muzikaal. ‘Ze kon eerder noten lezen dan letters.’

Xandra van Gelder

Ceciel de Bie (60)

“Toen Musa klein was, viel ze een keer op haar knie en bloedde heftig. Ze was heel verdrietig en ik ontdekte dat ze bezorgd was dat juist haar Chinees-creoolse bloed weg zou vloeien. Via haar vader is ze voor een achtste Chinees en creools, daar is ze trots op.

Ik wilde heel graag veel kinderen, maar werd pas zwanger na talloze behandelingen in acht jaar, waaronder vijf keer ivf. Na de laatste ivf dacht ik: als het weer mislukt, houd ik ermee op. Al bij eerste echo leek het of het baby’tje naar me zwaaide. Toen wist ik dat het goed kwam.

Mijn partner Reinoud en ik maken kunstboeken voor kinderen. We schrijven samen en ik illustreer. Daarnaast geef ik op diverse basisscholen les in beeldende vorming. Het is zo belangrijk dat kinderen naast taal en rekenen ook iets anders van zichzelf kunnen laten zien.

Musa is creatief, ze danst, zingt hartstikke mooi, maakt haar eigen muzieknummers en kan prachtig tekenen. We willen haar niets opleggen, ze moet haar eigen weg gaan, maar het was al vroeg duidelijk dat ze kunstzinnig is. Ze kon eerder noten lezen dan letters.

Sinds kort doet ze een cursus om creatieve vakken te geven op school. Ze heeft een paar keer stage bij mij gelopen. Het was heerlijk om haar bezig te zien in de klas en te merken hoe goed ze is met de kinderen.

Musa is heel rustig, ze mediteert ook veel. Ze heeft een ernstige notenallergie. Kort geleden gingen we, nadat ze bij mij op school was geweest, samen iets lekkers eten dat echt notenvrij zou zijn. Achteraf bleek er toch iets van noten in te zitten. Thuis ging het helemaal mis, ze kon bijna niet meer ademen. De buurvrouw heeft ons razendsnel naar het ziekenhuis gereden, we waren nog net op tijd. Dan besef je hoe kwetsbaar het leven is. In haar ziekenhuisbed was Musa alweer rustig en probeerde ze mij op te vrolijken.

Voor een digitaal tijdschrift en de Openbare Bibliotheek hebben we met zijn drieën tientallen filmpjes over kunst gemaakt, zoals Vrouw in blauw en Letters in de stad. Het is superintensief, maar ook superverrassend. Reinoud is de regisseur, ik presenteer en Musa edit, dat kan ze heel goed. Ze kan goed luisteren, pikt snel op wat de bedoeling is.

Soms komt ze in mijn studiootje zitten. Dan werken we lekker naast elkaar en zeggen niets. Ik wil haar graag helpen, maar ik weet dat ik me niet met haar moet bemoeien. Muus weet dat ik er ben als ze vastzit.”

Musa Leenen (19)

“Ik ben zo dankbaar voor alle warmte die mama altijd uitstraalt. Als ik haar hoor lachen, weet ik dat het goed is. Ze heeft alles voor mij over en ik let op dat ze ook aan zichzelf denkt. Ik ben altijd blij als ik haar kan helpen. Uit zichzelf zegt ze het niet, maar dan vraag ik of ze een klusje heeft. Als ze moe is, wordt ze druk. Ik ben weleens bezorgd dat ze te hard werkt. Ze moet ook tijd voor zichzelf nemen om te rommelen en te lezen, om gewoon te zijn. Dat gun ik haar zo.

Mijn ouders hebben samen 25 educatieve kunstboeken voor kinderen geschreven. Die heb ik nog niet allemaal gelezen. Ik heb ook veel van ze meegekregen door met ze te werken. Papa en mama maakten ook films over kunst. Ik ben blij dat ik ze daarmee kon helpen. Mama presenteert, dat kan ze goed. Ze is helder en heeft precies de goede, toegankelijke toon.

Thuis is er openheid. Mijn ouders laten me vrij om mijn eigen keuzes te maken. Voor mijn studie aan de Rietveld Academie ben ik bezig met een aantal projecten. Ik werk ik aan korte films met dans en schrijf poëzie.

Er was altijd muziek in huis en ik was altijd aan het dansen. Mama houdt ook erg van dansen. Ze heeft een heel eigen manier van bewegen, die charmant en grappig is. Vroeger zat ze op ballet. Ze werd het slangenmens genoemd omdat ze zo lenig is. Ooit heb ik een clip gemaakt op een nummer van Lou Reed, waarbij mama de straat veegt en papa danst.

Soms ga ik met mama naar school om haar te helpen. Zij wil echt geven, ze biedt elk kind de mogelijkheid iets te maken waarin ze echt zichzelf kunnen laten zien. De kinderen zijn soms druk, maken ruzie, halen kattenkwaad uit. De ene wil lijm – en dan moet je oppassen dat niet alle lijm over de tafel druipt – de andere wil klei, de volgende wil schilderen. Mama zorgt voor een goede en vrije sfeer waarin de kinderen het allerbeste uit zichzelf halen.

Ik probeer bewust in het moment te leven, dat is soms moeilijk. Ik heb veel aan het boek The Power of Now, van Eckhart Tolle. Dat heb ik ook aan mijn ouders gegeven, maar ik geloof niet dat ze het al gelezen hebben. Als mama werkt, heeft ze een hele fijne concentratie. Dan ga ik vaak even bij haar buurten, waardoor ik rust vind om zelf te werken.”

Ceciel de Bie (60), lerares en schrijver

Reinoud Leenen (59), beeldend kunstenaar en schrijver

Musa Leenen (19), vooropleiding Gerrit Rietveld Academie

Ceciel de Bie, Reinoud Leenen en Musa Leenen wonen in een eengezinswoning in Zeeburg.

Meer over