Tuğrul Çirakoğlu. Beeld Nosh Neneh
Tuğrul Çirakoğlu.Beeld Nosh Neneh

Leven in vervuiling is geen keuze

PlusTuğrul Çirakoğlu

Een hoogopgeleide vrouw met een goede, respectabele baan. Vriendelijk, sociaal en met een grote vriendenkring. Zo werd ze omschreven door haar familieleden. Ze hadden geen weet van wat zich achter haar voordeur afspeelde. Jarenlang had ze iedereen buitengesloten. Afspraken vonden buiten of bij anderen thuis plaats.

Toen het coronavirus aan zijn opmars begon, ging ze thuiswerken. Afspraken met vrienden had ze nog amper. Het constante thuiszitten verergerde haar depressie. Wat het exacte breekpunt was, weet niemand, maar op een gegeven moment knapte er iets in haar. Ze kon het niet meer aan en kwam in een diep en donker dal terecht.

Ik kreeg de voordeur van haar appartement met moeite open. De stank die uit de woning kwam, was enorm. Het verbaasde me dat haar buren nooit de gemeente hadden gebeld. Deze geur kon je toch niet negeren?

De hele gang stond vol met afval. Met moeite wurmde ik me erdoorheen. De rest van de woning zag er nagenoeg hetzelfde uit. Je kon haast nergens meer staan. ­Overvolle vuilniszakken, bergen fastfoodverpakkingen en talloze lege dozen; het was een trieste bedoening.

Waar ik het meeste moeite mee had, was het aanschouwen van een afgetrapte stoel die voor de televisie stond. Hier zat ze waarschijnlijk uren per dag, omringd door bergen afval en duizenden spinnen, vliegen en maden.

Als we vervuilde woningen opruimen, doen de buren er vaak lacherig over. Hier was dat ook het geval. In werkelijkheid

valt er echter niets te lachen. Het leven in ­vervuiling is geen keuze. Niemand staat ’s ochtends op en denkt: laat ik mijn woning gaan vervuilen.

Woningvervuilers zijn niet ‘te lui om schoon te maken’. Ze zijn niet op zoek naar aandacht en zijn net zo min fysiek, mentaal of spiritueel zwakker dan anderen. Ze zijn ziek en lijden aan een psychische stoornis. Een stoornis die hun denken en gedrag beïnvloedt; een ziekte die net zo echt is als kanker en diabetes.

Toen familieleden haar telefonisch niet konden bereiken, besloten ze op bezoek te gaan. Het ging ook fysiek niet zo goed, daarom werd ze opgenomen in het ziekenhuis. Daar begon een gesprek over haar woon­situatie. Haar familie bood direct hulp aan, en dat aanbod greep ze met beide handen aan.

Het gaf me veel voldoening om bij te kunnen dragen aan de frisse start waar ze zo lang naar had uitgekeken. Ze kon nu eindelijk haar leven weer oppakken.

null Beeld Tuğrul Çirakoğlu
Beeld Tuğrul Çirakoğlu

Tuğrul Çirakoğlu maakt met zijn bedrijf schoon in extreme ­situaties. Hij vertelt de verhalen achter het vuil. Lees al zijn verhalen hier terug.

Meer over