PlusFilmrecensie

Het te nostalgische The Tender Bar heeft een lichtpunt: Ben Affleck

Deze memoireverfilming biedt een geijkte coming of age die baadt in een overdaad aan nostalgie, behalve als Ben Affleck in beeld is.

Joost Broeren-Huitenga
Still uit The Tender Bar, met Daniel Ranieri en Ben Affleck. Beeld Claire Folger/ © 2021 Amazon
Still uit The Tender Bar, met Daniel Ranieri en Ben Affleck.Beeld Claire Folger/ © 2021 Amazon

The Tender Bar

Regie George Clooney
Met Daniel Ranieri, Ben Affleck, Tye Sheridan
Te zien op Amazon Prime

“Memoires hebben de toekomst!” Dat zinnetje is een terugkerend grapje in The Tender Bar, de nieuwe film van George Clooney. Aangezien de film gebaseerd is op de gelijknamige memoires van de Amerikaanse Pulitzerwinnende journalist J.R. Moehringer, en dat zinnetje in het boek geheel niet voortkomt, moet het bijna wel een knipoogje van Clooney zijn.

Moehringer kan namelijk met recht een memoirespecialist worden genoemd. The Tender Bar, een terugblik op zijn eigen jeugd in het Long Island van de jaren zeventig en tachtig, werd in 2005 een bestseller. Op basis van dat succes werkte Moehringer als ghostwriter aan de memoires van tennisser Andre Agassi (Open, 2009) en Nike-oprichter Phil Knight (Shoe Dog, 2016). Inmiddels schrijft hij als coauteur aan de later dit jaar te verschijnen memoires van de Britse prins Harry.

In The Tender Bar, vanaf vrijdag te zien op Amazon Prime, draait het dus om zijn eigen jonge jaren – inclusief wat halfbakken grapjes over die vreemde voornaam. J.R. trekt aan het begin van de film met zijn moeder Dorothy (Lily Rabe) weer in bij zijn grootvader, wiens huis een zoete inval is voor allerhande kinderen, neven en nichten die het niet op eigen benen hebben weten te redden.

J.R.’s vader is al kort na de geboorte van de jongen gevlogen; deze radio-dj is alleen in zijn leven aanwezig als stem over de ether. Het vadervormige gat wordt opgevuld door de stamgasten van de kroeg van zijn oom Charlie. Die wordt in Clooney’s verfilming gespeeld door Ben Affleck, en dat is meteen het belangrijkste lichtpunt van deze verder tamelijk vlakke nostalgietrip.

Affleck is heerlijk op dreef als de ruwe-bolster-blanke-pit-barman die de jonge J.R. niet alleen zijn liefde voor boeken meegeeft, maar ook flink wat lessen in wat het betekent om een man te zijn. Het zijn lessen uit het pre-woke-tijdperk: sla nooit een vrouw, zelfs niet als ze een schaar in je arm steekt. Of: stop achter dat ritsje in je portemonnee wat geld weg waar je nóóit aankomt, zelfs niet – juist niet! – als je ladderzat bent.

J.R. blijft een ongrijpbaar personage

De acteur speelt hem uiterst innemend, maar ook prettig stekelig. Hoewel de film Charlie grotendeels door de onschuldige en bewonderende ogen van de jonge J.R. bekijkt, schemeren in Afflecks spel complexere lagen door. Je zou willen dat de film meer tijd nam om gewoon met hem en de jonge J.R. rond te hangen.

In plaats daarvan verdwijnt oom Charlie gaandeweg naar de zijlijn en volgen we J.R. als tiener op zijn queeste om toegelaten te worden tot Yale, te schrijven voor The New York Times, en in zijn eerste relatie met een ongenaakbare medestudente. Het is een coming of age zoals die al talloze keren eerder vertoond is, en nogal vormeloos verteld, waarbij J.R. bovendien een ongrijpbaar personage blijft.

Daarbij helpt het niet dat de drie versies van hem die de film presenteert, moeilijk met elkaar te rijmen zijn. Er gaapt een kloof tussen de onbevangen elfjarige (gespeeld door Daniel Ranieri) en de latere tiener, lusteloos neergezet door Tye Sheridan. De eerste zuigt het leven in zich op in het overvolle huis van zijn opa en in de kroeg van zijn oom; bij de tweede is moeilijk te ontwaren of het personage er geen zin in heeft of de acteur.

Daarbovenop is er nog de door Ron Livingston ingesproken voice-over van de volwassen J.R., die het geheel overgiet met een, grotendeels overbodige, nostalgische saus. Overbodig omdat het meeste wat hij zegt zo ook wel duidelijk was, of natuurlijk verteld had kunnen worden, maar vooral omdat de film tóch al baadt in nostalgie.

Meer over