PlusMijn Amsterdam

Het Amsterdam van Heel Holland bakt-winnaar Enzo Pérès-Labourdette: ‘De Zuidas vind ik het meest treurige ooit’

null Beeld Sophie Saddington
Beeld Sophie Saddington

Enzo Pérès-Labourdette (31) is de eerste veganistische winnaar van Heel Holland bakt. Hij woont zo’n acht jaar in Amsterdam, koopt zijn brood alléén bij Le Fournil en spaart servies van keramiekmaker J.C. Herman.

Alice Boothby

Restaurant

“Ik hou erg van lang dineren met liflafjes, maar ik geniet nog meer van eten dat door je oma gemaakt zou kunnen zijn. Zo heb ik laatst Dosa South Indian ontdekt, een Indiaas restaurant aan de Overtoom. Ik ben half Frans, half Brits en de familie van mijn Britse grootouders woonde jarenlang in India. Mijn grandpa maakte altijd aloo curry met aardappelen en toen ik voor het eerst bij Dosa at, dacht ik: mijn god, dit is net alsof ik weer in Engeland ben.”

Bakker

“Noem me een snob, maar ik haal al mijn brood bij Le Fournil, de beste Franse bakker van de stad. Voor mijn pain au chocolat ga ik naar Saint-Jean, een veganbakkerij in de Jordaan. De laminering van de laagjes is precies goed en door de plant­aardige boter worden die laagjes nóg krokanter. Daarnaast is het belangrijk dat de ­chocolade evenredig over de croissant is verdeeld, zodat je het elke hap proeft. Dat doen ze bij Saint-Jean echt heel goed. En voor zoet ga ik graag naar Margo’s, ook in de Jordaan. Zij verkopen geweldige vegan Danish, zoals eentje met pistache-rozenwater.”

Margo's. Beeld Sophie Saddington
Margo's.Beeld Sophie Saddington

Mijn buurt

“Ik woon samen met mijn man in Oud-West, een heerlijke buurt. Het voelt alsof we de hele wereld om de hoek hebben met de Kinkerstraat. Zo kom ik graag bij Hazel, waar ze alle denkbare bakingrediënten hebben zoals kastanjepuree en goede gedroogde vruchten. Maar ik kom ook graag in de Volkskruidentuin, de Turkse supermarkt Olgun en natuurlijk de Ten Katemarkt. Daar word ik vaak nageroepen: ‘Hé, bakkertje!’”

Geheim adresje

“Het begon met twee kopjes en ik heb, beetje bij beetje, bijna een heel servies bij elkaar gespaard van J.C. Herman, een keramiekmaker in Werkgebouw Het Veem. Je eet van zijn servies bij BAK en bij verschillende restaurants in Parijs. Het is heel mooi, minimalistisch en wordt allemaal met de hand gedraaid. En het is niet goedkoop, maar ik spaar liever voor twee borden die lang meegaan, dan dat ik een stapel inwisselbaar servies bij de Ikea koop.”

J.C. Herman. Beeld Sophie Saddington
J.C. Herman.Beeld Sophie Saddington

Mooiste herinnering

“Ik woonde in Groningen en moest voor de lancering van een tijdschrift in Amsterdam zijn. Op dat moment was ik net begonnen met daten met mijn man en hij zei: als je de trein naar Groningen mist, kan ik je altijd komen ophalen. De lancering was afgelopen, en ik kon die laatste trein nog makkelijk halen, maar toch belde ik hem. Hij haalde me met de fiets op in de meest heftige stortbui ever en bracht me naar zijn huis. Toen wist ik: hij vindt me écht leuk. Dat is pas romantiek op zijn Hollands.”

Monument

“Naast bakker ben ik illustrator en ik heb de afgelopen jaren gewerkt voor The New York Times en The New Yorker. Op dit moment leg ik de laatste hand aan het ontwerp van een nieuw diversiteitsmonument in Oost, om te laten zien dat de lhbtiq+ community welkom is in de buurt. Het wordt een gigantisch werk onder de brug bij de Javastraat: het beslaat 180 vierkante meter aan tegels en wordt heel kleurrijk; het moet een viering worden van bonte diversiteit. Een droomopdracht; ik kan niet wachten tot het monument deze zomer onthuld wordt.”

Favoriet vervoersmiddel

“Mijn ouders hadden vroeger een bootje – dat was op een gegeven moment zo beschimmeld dat het weg moest. Toen heb ik geleerd: een boot is geweldig, maar je moet er niet zelf een willen hebben, want het is echt veel werk. Daarom ben ik heel blij met vrienden met een boot. Af en toe gaan we een rondje varen en zie je Amsterdam op zijn mooist. Als dank bak ik dan wat.”

Standbeeld

“Naast Paradiso staat een miniatuurhuisje van kunstenaar Leonard van Munster, die ook verantwoordelijk is voor de oase onder de A10 bij de Wiltzanghlaan. Het huisje heeft iets surrealistisch: het lijkt alsof het zomaar daar tevoorschijn is gekomen. Het zou niet misstaan in een boek van Murakami. Dat zo’n huisje zomaar ergens verschijnt en dat niemand het raar lijkt te vinden.”

Mooiste gevel

“Ik vind de Zuidas, als het op architectuur aankomt, het meest treurige ooit. Er wordt zoveel gebouwd dat op elkaar lijkt. Het lijkt mij veel interessanter als we over honderd jaar kunnen terugkijken op gedurfde ontwerpen die passen binnen een tijdsgeest. Dat zie je ook aan de grachten: er werd volop geëxperimenteerd met uitbundige gevels. Daarom ben ik zo’n fan van het hoofdkantoor van Studio Thonik aan de Wibautstraat. Het is anders dan we gewend zijn.”

null Beeld Sophie Saddington
Beeld Sophie Saddington
Meer over