PlusMijn Amsterdam

Het Amsterdam van auteur Barbara Jurgens: ‘Ik kan razend worden als mensen zeiken over zwemsteigers’

null Beeld Sophie Saddington
Beeld Sophie Saddington

Barbara Jurgens (57) schrijft boeken en filmscenario’s. In mei verschijnt haar vijfde jeugdboek, Het reservaat. Ze woont op een woonschip aan de Brouwersgracht, houdt van haar oldtimer en loopt dagelijks met hond Piet in het Westerpark.

Dianne Bleeker

Eerste keer in Amsterdam

“Ik ben in de jaren zestig geboren op Kattenburg, een gezellige maar verpauperde volksbuurt waar ook veel studenten woonden, omdat het natuurlijk lekker goedkoop was. Mijn ouders waren ook jonge studenten toen ik geboren werd. Eind jaren zestig is die hele buurt tegen de vlakte gegooid en volgebouwd met grauwe flats. Wij zijn toen verhuisd naar Rotterdam en later naar Breda. Daar ben ik opgegroeid.”

Ik ben een Amsterdammer, omdat…

“Ik ben geboren, maar niet getogen in Amsterdam. Ik heb een kleine tussenpoos gehad, maar woon hier al bijna mijn hele leven. Door die tijd weg ben ik misschien nog wel meer van Amsterdam gaan houden. Ik denk dat je net iets meer verrukt kan zijn als je van buiten de stad komt of weg bent geweest. Het is minder vanzelfsprekend.”

Restaurant

“De aanschuiftafel van mijn vriendin Jonah Freud van De Kookboekhandel. Ik ben niet zo van de hippe tentjes, ik hou meer van bourgondisch en gezellig. Ze kookt meestal zelf, soms nodigt ze een gerenommeerde kok uit. Je zit er gezellig met elkaar aan een lange tafel en je krijgt drie gangen plus wijn voor dertig euro. Iedereen mag aanschuiven, maar het voelt heel gemoedelijk, alsof je met een groep vrienden eet.”

De aanschuiftafel in De Kookboekhandel. Beeld Sophie Saddington
De aanschuiftafel in De Kookboekhandel.Beeld Sophie Saddington

Met pek en veren de stad uit

“Mensen die op riante plekken wonen aan het water en zeiken over zwemsteigers. Op het Prinseneiland ga ik weleens een duik nemen en dan zijn er van die azijnzure types die de zwemtrap weghalen of steigers onklaar maken, expres, omdat ze het niet uit kunnen staan dat andere mensen en kinderen ook willen zwemmen. Die drie keer per jaar dat het warm genoeg is in Amsterdam. Ik kan er razend om worden.”

Amsterdam voor kinderen

“De diervriendelijke manege Paardenschool Kakelbont is een heerlijke plek voor kinderen in het Westerpark. Ik werk er als vrijwilliger. We rijden zonder bit en behandelen de paarden als vrienden. Je kunt er kunstjes doen op een paardenrug en als je ouder bent serieus leren rijden. Die knollen hebben allemaal een eigen karakter. Een van de paarden is al 35: Arno, het oudste paard van Amsterdam.”

Arno. Beeld Sophie Saddington
Arno.Beeld Sophie Saddington

Rijp voor de sloop

“Ik schaam me iedere keer plaatsver­vangend als ik langs de Piet Heinkade rijd. Een fantasieloze rij smakeloze blokken­dozen, die het uitzicht op het IJ verpest. Een armoedige entree voor de stad. Stedenbouwkundigen, ga eens naar Bordeaux en doe inspiratie op. Daar ligt een boulevard van allure langs de rivier, vol kunst en fonteinen, met vrij uitzicht op het water. Kijk, dáár kun je flaneren. Oké, zij hebben wel een Romeinse brug en wij hebben de IJtunnel – bij voorbaat al een verloren strijd.”

Favoriete markt

“De Lindenmarkt op zaterdag. Waar heel Amsterdam veryupt, blijft het daar hetzelfde. Mijn favoriete marktkoopmannen zijn Herman de groenteboer en Jantje Plantje. Allebei staan ze al veertig jaar met veel plezier op de markt en dat is te merken.”

Herman de groenteboer. Beeld Sophie Saddington
Herman de groenteboer.Beeld Sophie Saddington

Mooiste plek

“Het achterdek van ons woonschip. Daar zit je lekker met een biertje en heb je een feeëriek uitzicht op de Brouwersgracht en de Koepelkerk.”

Favoriet vervoermiddel

“Dan wil ik toch graag een lans breken voor onze Ford Mercury Grand Marquis woody, een Amerikaanse sloep uit de jaren tachtig. Rijdt als een zonnetje, parkeert easy en slurpt stevig door. Maar een nieuwe elektrische bakfiets bouwen stoot ook veel CO2 uit, daar moet je jaren op fietsen op dat te compenseren.”

Barbara Jurgens in haar favoriete vervoermiddel, haar oldtimer. Beeld Sophie Saddington
Barbara Jurgens in haar favoriete vervoermiddel, haar oldtimer.Beeld Sophie Saddington

Wil niet dood gevonden worden

“In de gracht. Het schijnt dat er elke maand iemand verzuipt in de Amsterdamse grachten, verschrikkelijk. Toch werkt het ook op mijn fantasie. Ik woon op een schip en kijk via de patrijspoorten op het water. Wanneer komt er eens echt een lijk voorbij drijven?”

Park

“Het Westerpark. Ik loop daar elke dag met mijn hond Piet en ken er elke boom en elke hond met baasje. Je kunt er met iedereen ouwehoeren, in het gras liggen of podcasts luisteren. Zonder het Westerpark zou ik wegkwijnen en vastroesten.”

De stad ontvluchten

“Naar mijn volkstuin in Schellingwoude. Het is daar nog zo heerlijk landelijk en dorps. Zodra ik op de pont sta naar Noord, ben ik op vakantie.”

Meer over