Amsterdammer helpt Amsterdammer

Een eigen glazenwasserswijk hebben is Billy Careys grote droom

Op veel plekken in Amsterdam wonen mensen in armoede. Met hulp van Paroollezers laat de stichting Amsterdammer helpt Amsterdammer wekelijks een wens in vervulling gaan. Vandaag: Glazenwasser Billy Carey wil na zijn drugsverleden weer naar de toekomst kijken en op een elektrische fiets naar zijn werk kunnen. Kosten: 600 euro.

Bien Borren
Billy Carey: ‘De drugs verzachtten mijn trauma’s, dat begrijp ik inmiddels wel. Maar drugs ontregelen ook.’ Beeld Eva Plevier
Billy Carey: ‘De drugs verzachtten mijn trauma’s, dat begrijp ik inmiddels wel. Maar drugs ontregelen ook.’Beeld Eva Plevier

“Ik durf pas sinds kort weer vooruit te kijken. Vroeger dacht ik niet eens na over de dag na morgen en op de echte dieptepunten had ik geen benul van wat ik een uur later zou doen,” zegt Billy Carey (51). “De rust die ik heb gevonden geeft me de ruimte weer over de toekomst na te denken. Dat ik dat kan, heeft veel te maken met de dood van mijn vader.”

Carey staat op om in de pan met soep te roeren die staat te pruttelen op het fornuis in de gemeenschappelijke keuken van de HVO-Queridogroepswoning in Zuidoost waar hij momenteel verblijft. “Mijn vader heeft heel lang en heel veel in mijn kop rondgespookt.”

Op de vlucht

In eerste instantie rakelde de dood van zijn vader twee jaar geleden veel akeligs op. “Tot dat moment was ik eigenlijk best wel goed op weg en bouwde ik aan een stabiel leven. Maar zijn dood zette iets in werking. Het was een zware en nare periode, ook omdat ik ontdekte dat hij mij had onterfd.”

Er kwam een rechtszaak aan te pas en ook hij kreeg een deel van de erfenis, maar het geld bracht hem meer narigheid dan goeds. “Ik wist dat het van een heel slecht iemand kwam en dat deed me terugvallen in oude patronen. Ik wilde dat geld niet hebben en sloeg op de vlucht, zoals ik dat had geleerd. Het geld is bijna volledig opgegaan aan drugs.”

Met een agressieve, harteloze vader en een moeder die in de vlucht voor haar echtgenoot haar zoon niet kon meenemen, weet Carey niet beter dan dat wanneer pijn verschijnt, hij naar drugs grijpt. “Op mijn twaalfde begon ik met blowen en op mijn vijftiende snoof ik mijn eerste lijntje coke. De drugs verzachtten mijn trauma’s, dat begrijp ik inmiddels wel. Maar drugs ontregelen ook.”

Als tiener liep hij weg van de klappen van zijn vader, zwierf een tijdje over straat en trok toen in bij zijn toenmalige vriendin. Haar vader toonde hem de kunst van het glazenwassen, een vak dat hij de afgelopen 35 jaar te pas en te onpas heeft uitgevoerd. Carey werkte ook een tijdje als stratenmaker en in de horeca, maar de glazenwasserij is waar zijn hart ligt.

Hoop op liefde

Daarom is hij nu ook zo vastbesloten zijn leven te beteren. Een kennis van hem hoorde over zijn terugval, het verlies van vaste grond onder zijn voeten en besloot hem te helpen. “Hij heeft al dertig jaar een wijk in Geuzenveld waar hij lapt. Hij wil met pensioen en ik mag z’n adressen overnemen. Ik werk nu voor nop omdat hij me zo’n dienst bewijst en ik op deze manier de wijk leer kennen. Ik wil hem graag bewijzen dat ik drugs heb afgezworen zodat hij met een gerust hart het werk aan mij kan overlaten.”

Het kost tijd, maar Carey heeft de tijd. “Ik heb mezelf lang tekort gedaan omdat ik altijd hoop hield op liefde en acceptatie van mijn vader. Maar hij was een idioot en wat hij ons heeft aangedaan is schandalig. Nu hij er niet meer is, zwakt zijn negatieve invloed af. Ik wil niet zeggen dat ik mijn leven heb vergooid – ik geef het een dikke 8 – maar het had wel anders kunnen gaan. Een eigen glazenwasserswijk hebben is een grote droom.”

De reis van Zuidoost, waar hij woont, naar Geuzenveld, waar de ramen worden gelapt, is een lange en dure. Carey heeft op eigen initiatief een bewindvoerder aangesteld om hem te helpen met zijn schulden en dus heeft hij het niet breed (zie kader). Hij zou graag naar Geuzenveld willen fietsen, en een elektrische fiets zou daar goed bij van pas komen. “De emmer kan dan gewoon aan het stuur bungelen! En het is fijn om buiten te zijn, je hoofd te legen na een werkdag.”

Stuur uw reactie met vermelding van telefoonnummer naar aha@parool.nl. Meer info: amsterdammerhelptamsterdammer.nl

Bewindvoerder

Mensen met schulden kunnen op eigen initiatief de hulp inschakelen van een bewindvoerder of een rechter kan een bewindvoerder benoemen die helpt bij het op orde krijgen van geldzaken. De bewindvoerder kan een familielid, vriend of kennis zijn. De rechter controleert via de rekening en verantwoording jaarlijks of de bewindvoerder de geldzaken goed beheert.

Max van Praag. Beeld Eva Plevier
Max van Praag.Beeld Eva Plevier

De wens van vorige week

Vorige week vroegen Muhammed Zuhair Al-Fattali en zijn vrouw Zahreh Al-Rabbat 500 euro zodat Al-Rabbat haar rijbewijs kan halen en ze er eens op uit kunnen. Max van Praag doneert.

De Syrische Zahreh Al-Rabbat (44) mist de tijd van vóór het vluchten. Ze mist haar familie, haar vrienden, haar oudste dochter die in Egypte woont. In Damascus hadden ze een rijk sociaal leven en – niet onbelangrijk – een auto. Het gaf Al-Rabbat vrijheid. Haar man heeft hartklachten en de wetenschap dat zij hem in geval van nood naar het ziekenhuis kon brengen gaf zekerheid.

In Noord, waar het stel nu woont, is hun actieradius beperkt omdat Al-Fattali niet verder dan 200 meter kan lopen en niet lang alleen kan zijn. Een rijbewijs zou een hoop oplossen en dan is een bezoek aan familie in Emmen geen mijl op zeven meer.

Max van Praag (78) begrijpt goed dat een rijbewijs zeer welkome bewegingsvrijheid voor Al-Rabbat en Al-Fattali betekent. “De meneer is kwetsbaar en hartpatiënt. Als je dan meer wilt zien dan Noord, ben je algauw afhankelijk van een auto,” zegt de gepensioneerd filmdistributeur. “Hun verhaal sprak mij aan. Ze hebben moeten vluchten voor terreur, net als veel andere Syriërs. Ik vind het moeilijk dat wij er zo weinig aan kunnen doen, net zoals nu met de ellende in Oekraïne. Je kan als individu niet al het leed in de wereld op je nemen, maar zo nu en dan een kleine druppel op de gloeiende plaat is tenminste iets. Dit is zo’n kleine druppel. Ik wil graag hun bescheiden wens verwezenlijken.”

Meer over