PlusOuder & kind

Ed over zijn zoon Boris: ‘Zijn geboorte was extra bijzonder, in een periode van rouw’

Boris en Ed van Leeuwen. Beeld Harmen de Jong
Boris en Ed van Leeuwen.Beeld Harmen de Jong

Ed is altijd een leuke vader geweest voor Boris. Ook nu Boris studeert en het huis uit is, zien ze elkaar nog vaak. Dan gaan ze samen naar Ajax, of de kroeg. ‘Mijn vader kan heel goed oplossingen bedenken.’

Yuki Hochgemuth

Ed van Leeuwen (57)

“Boris had als kind een ontzettend rijke fantasie. Uit tekenfilm- en stripfiguren haalde hij zijn helden: Peter Pan is heel lang zijn voorbeeld geweest. In zijn Peter Pankostuum was hij urenlang verhalen aan het naspelen. Ik vond het fantastisch om hem zo verkleed over het plein te zien rennen.

Hij had wel last van driftbuien. Gooien met dingen deed hij nog net niet, maar er werd flink geschreeuwd. Ik ging daar wisselend mee om: soms bleef ik rustig, soms werd ik boos en soms schoot ik in de lach. Dan werd hij nog bozer.

Toen mijn vrouw Johanna zwanger was van Boris, waren goede vrienden van ons ook in verwachting. Twee weken voor de geboorte van Boris beviel die vrouw, maar haar zoontje en zij overleden allebei bij de bevalling. Dat was een heel verdrietige periode. Tegelijkertijd maakte het Boris’ geboorte extra bijzonder, midden in een periode van rouw en verdriet.

We houden allebei veel van voetbal en waren samen bij Ajax-Borussia Dortmund, toen Ajax met 4-0 won. Dat was een geweldige wedstrijd, waarbij we samen op de tribune stonden te schreeuwen, te dansen en te zingen. Zulke dingen zijn al prachtig, maar helemaal samen met je zoon.

Boris vond school vroeger stom. Hij was en is heel sociaal: hij pakte zijn juffen op de basisschool in, maar daardoor kwamen ze wat laat achter het feit dat hij een behoorlijke rekenachterstand had. Ook daarna is hij nooit echt enthousiast geweest over school. Johanna en ik hebben best weleens gedacht: wat zou dat worden?

Ondanks dat hij school zo stom vond, heeft hij toch besloten om door te leren en journalistiek te gaan studeren op het hbo. Dat gaat hem goed af. Het is niet het belangrijkste op aarde, maar het is wel handig om zo’n papiertje te hebben. Ik vind het goed dat hij dat nu doet. Ik ben ook onder de indruk van hoe hij dat allemaal doet, hoe makkelijk hij op mensen afstapt om ze zonder schroom te interviewen. Ook met een camera, terwijl hij dat vroeger doodeng vond. Hij is veel bewuster bezig met wat hij wil en kan dan ik op die leeftijd was.

Hij woont nu samen met zijn zus in een appartement. Vroeger hadden Boris en Hannah vaak knallende ruzie. Toen ze besloten samen een woning te zoeken, zei ik: zouden jullie dat nou wel doen? Ik dacht: dat wordt één groot gedoe met constant ruzie. Maar ze zijn nu echt maatjes van elkaar. Dat ze zelfs samen kunnen wonen, vind ik bijzonder. Soms zijn ze opeens met z'n tweetjes tegen mij, terwijl dat vroeger nooit gebeurde.”

Boris van Leeuwen (20)

“Mijn vader is altijd een lollige, leuke vader geweest. We ondernamen vaak leuke dingen, van de sinterklaasintocht tot samen naar Ajax. Hij ging ook heel enthousiast mee in mijn kinderfantasieën: hij was altijd bereid om spannende piratenverhalen te vertellen.

Hij is de makkelijke ouder van de twee: mijn moeder is wat sneller bezorgd, misschien is dat haar moederinstinct. Mijn vader laat dingen wat makkelijker gaan. Tegelijkertijd kan hij mij ook altijd geruststellen als ik een probleem heb. Hij kan heel goed nuanceren en oplossingen bedenken.

Toen ik moeite had met school, zei hij: ik ben van vwo naar vmbo gegaan, dan kun jij je andersom ook omhoog werken. Dat doet hij niet alleen bij mij. Ook buiten de familie is hij altijd bereid om mensen te helpen. Of dat nou mentaal is door een goed gesprek, of met een verbouwing.

Thuis maken we weleens grapjes dat hij emotieloos is, want hij laat zijn eigen emoties niet zo snel zien. Maar ik denk dat hij in de manier waarop hij mensen helpt juist veel emotie toont: hij staat anderen echt heel graag bij.

We zijn allebei heel chaotisch. Een agenda bijhouden, plannen, kan ik niet. Dat heb ik echt van hem. Toen ik nog thuis woonde maakten we er, tot irritatie van mijn moeder, samen echt een troep van.

Tijdens de eerste coronagolf waren we vaak samen thuis, ik zat lessen te volgen en hij te werken. Dat ging redelijk goed, alleen werd de keuken wel elke keer een teringzooi. We hadden één belangrijke afspraak: die moest opgeruimd zijn voor mijn moeder thuiskwam. Als we dan zagen dat dat bijna was, werden we in één keer een team en ruimden we de keuken op.

Hoewel ik niet meer thuis woon, zie ik hem nog vaak. Ik woon maar vijf minuutjes bij hem vandaan en we gaan graag samen bier drinken of naar Ajax. Dan staan we samen te juichen op de tribune, en uitgebreider te knuffelen dan op verjaardagen. Of we staan in de kroeg samen stomdronken te dansen en te zingen. Hoewel hij 37 jaar ouder is dan ik, doen we graag dezelfde dingen samen.

Mijn vader is enig kind, wat betekent dat hij bij het overlijden van mijn opa en oma veel alleen moest regelen. Bij beide uitvaarten heeft hij een prachtige toespraak gehouden. Heel grappig en lief, maar niet zoetsappig. Hij kreeg iedereen aan het huilen, behalve zichzelf. Ik weet niet of ik dat ook zo zou kunnen, maar het lijkt me heel mooi om ook zo’n leuke, goede speech voor mijn vader te geven als hij overlijdt. Hopelijk ver in de toekomst.”

Ed van Leeuwen (57), directeur spoedeisende psychiatrie
Johanna Swagerman (53), verpleegkundige gynaecologie bij Bergman Clinics
Hannah van Leeuwen (24), verpleegkundige in opleiding in een psychiatrische kliniek
Boris van Leeuwen (20), student journalistiek en freelancejournalist

Ed en Johanna wonen in een koophuis in Noord, Hannah en Boris wonen in een appartement in Noord.