PlusReportage

DJ Je Moeder (57): ‘Fuck it, hier ben ik!’

null Beeld Dingena Mol
Beeld Dingena Mol

Esther Goedvolk (57) had kanker, kwam in een rolstoel en hervond een oude liefde: plaatjes draaien. Als DJ Je Moeder werkt ze gestaag aan een grootse muziekcarrière.

Lorianne van Gelder

Ze staat met haar gouden koptelefoon (‘de Lee Towers-versie’) in een roze-rode broekpak, een gouden vulvakettinkje om haar nek, in de dj-booth op de 18de etage van de A’DAM Toren. Esther Goedvolk heeft een waanzinnig uitzicht over de stad, maar ze kijkt alleen naar de schuifjes op de CDJ dj-setup. Er wordt wat gedanst, maar vooral gemoedelijk geborreld op deze vrijmibo voor creatievelingen van A’DAM&CO. Goedvolk laat Mi Gente ft. Beyoncé overgaan in Mistadobalina van Del the Funky Homosapien. Goedvolks gezicht is uitgestreken, geconcentreerd mixt ze en houdt ze de bpm’s (beats per minute) in de gaten.

Op de aankondiging van deze borrel stond: “Een paar maanden geleden kwam Esther Goedvolk a.k.a. DJ Je Moeder bij ons binnenlopen en werd een van onze nieuwe aanwinsten van A’DAM&Co. Verwacht hiphop/r&b met uitschieters die passen in de sfeer van de avond.”

Dat is DJ Je Moeder. Die mailt, of wandelt gewoon binnen en versiert een optreden. Niet gehinderd door schroom of schaamte regelde ze eerder gigs in de ­Kopstootbar bij het Leidseplein, in Disco Dolly, café IJver, De Kring en Paradiso. Zij als vijftiger tussen de twintigers; ze kan ieders moeder zijn. En ze staat er alsof ze nooit anders heeft gedaan.

Tien jaar geleden had Goedvolk niet kunnen dromen hier te staan, op hakken nog wel. Ze had een tumor in een wervel. De artsen gaven haar niet lang te leven. Na een operatie, die deels mislukte, kwam ze in een rolstoel terecht. In haar onderrug zit een titanium cage. Die verschoof een aantal weken na de operatie. Zo werd ze chronisch pijnpatiënt.

Maar Goedvolk is niet iemand van het stilzitten. Ze leerde mediteren, gaf zich vol overgave over aan positief denken (‘geïnspireerd door het boek The Secret, maar zonder de gekte eromheen’) en kwam weer op de been.

Energie van muziek

Als 18-jarige dj’de ze in Gouda. Ze draaide elke week plaatjes in Club over de brug en in So what. “Mensen laten dansen, die positieve energie van muziek, ik vond dat prachtig.” Maar later koos ze toch voor een ‘gewone’ studie en baan. Ze werd producer voor televisie, voorlichter, vrijwilligerscoördinator op het Idfa en Cinekid en deed een tijd de bewonerscommunicatie voor de Noord/Zuidlijn.

Toen ze was aan het herstellen na de operatie, afhankelijk van een uitkering, wilde ze weer wat met die muziek.

Dus begon ze op haar 54ste opnieuw met draaien. De techniek was veranderd, maar de liefde voor muziek zat er nog. Ze nam lessen dj’en. Zat ze daar tussen de (vooral) jongens tussen de twintig en dertig. Het kon haar niets schelen. Hadden ze bij theater de Meervaart dj-lessen ‘tot 25 jaar’ en mocht ze daardoor niet meedoen, ging ze naar Rotterdam. Daar vond ze een workshop in de Kroepoekfabriek bij DJ Okkie. “Die zei: kom maar gewoon. Hij deed niet moeilijk over een muts van in de vijftig die met haar usb-stick wil komen leren draaien.”

null Beeld Dingena Mol
Beeld Dingena Mol

Als Goedvolk ergens haar tanden inzet, laat ze niet snel los. Ook de Meervaart bleef ze net zo lang mailen tot ze mocht meedoen. Onlangs regelde ze dat ze twee uur per week mag oefenen op hun dj-set.

Maar een plaatjesdraaiende mevrouw is nog geen dj. Alle dj’s hebben een artiestennaam. Wie geen ‘a.k.a’ (also known as) achter zijn doopnaam kan zetten, telt niet mee. Een alias had Goedvolk nog niet. Tot ze op een avond Ron Simpson ontmoette, de man achter restaurantketen The Avocado Show en voormalig MC bij Girls Loves DJ’s. Ze maakte indruk met haar muziekkennis. Ze vertelde dat ze hiphop, funk en r&b draaide, maar ook nummers als Patsergedrag van Sevn Alias, Boef en Lil Kleine. “Hij vond dat supergrappig,” zegt ze. “Als je dat draait, zei hij, weet ik wel een leuke naam voor je: DJ Je Moeder.” Simpson beloofde dat als ze goed zou blijven oefenen, hij haar zou ‘wegzetten’ op grote festivals.

Libelle Zomerweek

Zover is het nog niet, maar die naam is de ultieme marketing gebleken. De Libelle Zomerweek boekte haar zeven dagen achter elkaar dit jaar, voor een silent disco ‘om de heupen lekker los te gooien’. Bierbrouwerij Je moeder wil met haar samenwerken en op Moederdag krijgt ze meer aanvragen dan ze aan kan.

Haar vrienden en familie denken soms: o jee, waar gaat dit heen? Haar kinderen, 20, 21 en 23 jaar oud, moesten wel wennen aan een plaatjes draaiende moeder in de woonkamer. Maar toen ze een workshop van DJ Abstract kon volgen, was haar zoon diep onder de indruk. Haar echtgenoot denkt soms: ga je dit allemaal doen? Toch komen ze braaf opdagen als ze weer eens draait. En haar vrienden komen dansen.

null Beeld Dingena Mol
Beeld Dingena Mol

Goedvolk heeft er plezier in. En dat zie je. Ze krijgt een highfive van een twintiger. Een vrouw die haar op Instagram volgt komt haar begroeten en noemt haar een inspiratie. “Ik word snel herkend, ik val natuurlijk op in deze wereld,” zegt Goedvolk. Vrouwelijke dj’s zijn in de minderheid – en vrouwelijke dj’s van boven de vijftig zijn al helemaal niet te vinden.

Dat vrouwen na hun vijftigste onzichtbaar worden, dat ze van gewild lustobject verworden tot oninteressante dame op leeftijd, ziet Goedvolk niet. “Ik denk: fuck it, hier ben ik!” Heerlijk vindt ze het podium, en ze maakt er wat van. Voor het optreden in de A’DAM Toren en de Libelle Zomerweek huurde ze een stylist in. “Als ik het doe, doe ik het goed.”

Niet alleen als gimmick

Niet dat deze nieuwe carrière alleen maar soepel gaat. Ze is wel eens afgewezen. “Dan zeiden ze dat ik ‘niet in het concept paste’. Dat was wel even slikken. Dat festival zag de humor er niet van in. Ik wil niet alleen als gimmick geboekt worden, maar je moet het wel zién. Dat het leuk is dat ik niet in het standaard plaatje pas.”

Op dat soort momenten raapt Goedvolk zich bij elkaar en gaat ze volle kracht vooruit. Ze stapt op bookers af, meldt zich aan bij freelanceplatforms, mailt journalisten en lobbyt net zo lang tot ze mag draaien bij café IJver op de NDSM-Werf. “Ik heb de intentie om met een opdracht weg te gaan. En dan lukt dat. Als ik mezelf niet verkoop, doet niemand het.”

In de A’DAM Toren staat ook Regis Mbabazi (30), host op feesten en festivals als Mysteryland. Goedvolk ontmoette hem op een netwerkborrel en nodigde hem uit naar haar te komen luisteren. Mbabazi: “Ik dacht dat ze alleen muziek uit de jaren zeventig zou draaien.” Hij is enthousiast. “Ze heeft een mooie persoonlijkheid, ze maakt zich niet druk om wat mensen van haar denken. Ik hoorde een paar foutjes bij de overgangen, maar als ze door blijft leren heeft ze als vrouw op deze leeftijd echt een unique sellingpoint.”

De dj stelt haar set zorgvuldig samen. Inspiratie haalt ze onder meer uit muzieklijsten van collega-dj’s op Spotify, ze staat op de mailinglijst van de nieuwste nummers van muzieklabel Top Notch, volgt dj-site BPM Supreme, luistert de podcast Praat muziek met me en als ze ergens een leuke mix hoort, schrijft ze dat onmiddellijk op.

Soms staat Goedvolk tussen de jonge jongens, haar collega’s op de avond, en denkt ze: hoe ben ik hier terechtgekomen? ‘De mannetjes met de wodkaatjes’ noemt ze dj’s die ze tegenkomt. Ze bekijkt ze met een mengeling van vér- en béwondering. Het jargon van de scene heeft ze zich inmiddels eigen gemaakt. Vroeg ze zich als een programmeur zei ‘dit is mijn feestje’ eerst nog af of hij misschien jarig was, nu weet ze dat het betekent dat hij het evenement heeft georganiseerd en dat er waarschijnlijk meerdere per jaar van zijn.

Superongezonde omgeving

In het begin werd ze misschien gezien als curiositeit, inmiddels voelt ze zich serieus genomen. “Ze zien echt wel dat ik het kan, dat ik mijn best heb gedaan om het te leren. Iemand zei laatst ‘je moet een boeker hebben’. Maar die hebben het allemaal druk druk druk. Vaak zijn ze ook verbaasd dat ik alles zelf mix op mijn dj-set. Ik ben ook een jaar te horen geweest op online radiozender MasterMixers@Work. Dan mixte ik ook zelf, anderen hebben daar een programmaatje voor. Ik was ook de enige met hiphop en r&b, want verder draaide iedereen house.”

De tijd dat ze in een rolstoel zat, voelt lang geleden. Maar ze moet nog steeds oppassen. “Dj’en is toch veel staan. En je drinkt er een biertje bij. Eigenlijk is het een superongezonde omgeving. Het is maar goed dat er in elk geval niet meer mag worden gerookt. Soms ben ik pas ’s ochtends om 5 uur thuis en wil ik de volgende dag toch op tijd weer wat doen. Iedereen van mijn leeftijd merkt dat je wat minder energie kan hebben, maar ik kríjg hier ook veel energie van.”

Kan Goedvolk al leven van het draaien? Die vraag krijgt ze vaak. Deze maand wel. Veertien optredens had ze. Meestal vangt ze 75 à 100 euro per uur. Maar laatst hoorde ze dat een andere dj 800 euro per uur kreeg. Ze lacht uitbundig: “Dat wordt nu ook mijn doel.” Dan heeft ze haar uitkering niet meer nodig.

En bij dat nieuwe uurtarief stopt haar droom niet. Zelfverzekerd kijkt ze al over de grens, en ver daarbuiten. “Ik wil naar Ibiza. Als je het zelf niet de wereld ingooit, kom je nergens.”