PlusReportage

Deze vrouwen staan hun mannetje in de macho bouwwereld

null Beeld Marjolein van Damme
Beeld Marjolein van Damme

Bouwvrouwen zijn meer dan ooit in beeld, na de tv-serie Vrouwen die bouwen en de eerste Bouwvrouw van het Jaar-verkiezing. Deze vrouwen staan al langer hun mannetje in de macho bouwwereld. ‘Als ik op hoge hakken binnenkom, verwachten mannen niet dat ik een tienkoppig bouwteam leid.’

Sara Luijters

Anne-Floor Nolet (43)

Eigenaar van AFNolet Interior Design. Verantwoordelijk voor de bouw van interieurs van huizen en bedrijven, onder andere karaokebar Duke of Tokyo en de showroom van Yumeko, winkel in ecologisch beddengoed.

null Beeld Marjolein van Damme
Beeld Marjolein van Damme

“Ik ontwerp en realiseer meubels en interieurs, van kasten en keukens tot complete huizen. Ik teken schetsen, maak moodboards, offertes en het complete bouwplan. Ik zoek een een bouwteam bij elkaar en sta zelf op de vloer om mee te timmeren, boren en zagen.

Mijn overgrootvader is mijn voorbeeld. Hij was timmerman, studeerde later bouwkunde en werd architect. Ik wilde lange tijd ook architect worden maar was er te dyslectisch voor. Op het Hout- en Meubileringscollege hield ik voor het eerst een zaag vast en ontdekte ik het plezier van dingen zelf kunnen ontwerpen en bouwen. Ik hou van werken met mijn handen, zonder gereedschap zou ik niet kunnen leven. Ik ben altijd iets aan het maken, ons appartement van 70 m2 in de Watergraafsmeer heb ik zo verbouwd dat we er met zijn vieren kunnen wonen.

Wanneer ik als enige vrouw bij de houtgroothandel de bus sta in te laden zijn er altijd mannen die aanbieden om te helpen. Vroeger verzette ik me daartegen, maar tegenwoordig vind ik het vooral galant. Als vrouw in de bouw werd ik bij voorbaat al in een hokje geplaatst, vooral door de oudere generatie. De mannen gingen ervan uit dat ik geen idee had waar ik mee bezig was en waren verbaasd als ik de naam van een schroef of een gereedschap wist. Nu ik al wat langer meedraai, en ik meer kennis en zekerheid heb opgebouwd, word ik serieuzer genomen. Langzaam is er iets aan het veranderen in de bouwsector, er wordt nu ook eindelijk werkkleding speciaal voor vrouwen gemaakt, al blijf ik de wijde ­Carhartt-broek trouw, die zit het lekkerste.”

Femke van Veen (45)

Eigenaar aannemersbedrijf @BuiltbyFemke. Verbouwt en renoveert huizen en kantoren, van rijksmonumenten en luxe villa’s, tot trein­stations, ziekenhuizen en (wereldwijd) de vloeren van de winkels van Scotch & Soda.

Femke van Veen (links) en Femma Stegena. Beeld Marjolein van Damme
Femke van Veen (links) en Femma Stegena.Beeld Marjolein van Damme

“Mijn opa uit Amsterdam-Noord had een timmerwerkplaats waar ik als kind altijd al aan het bouwen was, met Barbies had ik helemaal niks. Na mijn HBO studie Management & Recht ben ik de bouw ingerold, ik begeleidde verbouwingen en was drie jaar lang mede-directielid van een steenhouwerij. In 2009 ben ik voor mezelf begonnen, samen met mijn vaste klusmaat, die me alles over het vak leerde. We begonnen met het verbouwen van badkamers en het slopen van muurtjes, inmiddels worden we gevraagd voor grote projecten zoals het vernieuwen van alle traptreden op Den Haag Centraal Station, of de complete renovatie van een boerderij uit 1800. Ik sta zelf altijd actief mee te werken, ik vind het vooral leuk om te slopen en vloerverwarmingen te leggen, maar ik ga ook mee met de klant bij het uitkiezen van lichtknopjes tot sanitair.

Ik ben een vrouw in een mannenwereld, die mannen aanstuurt, maar van vooroordelen heb ik nooit last. Zodra mannen merken dat je verstand van zaken hebt vinden ze het vooral leuk, is mijn ervaring. Ik heb meegedaan aan het tv-programma Vrouwen die Bouwen en na afloop kreeg ik veel berichten van vrouwen die geïnspireerd waren en óók in de bouw willen werken. Ik zie het als mijn missie om zoveel mogelijk jonge meiden kennis te laten maken met de bouw: vrouwen kunnen precies hetzelfde als mannen.”

Femma Stegena (50), werkt bij de ING en loopt stage bij Femke

“Nadat ik Femke zag in Vrouwen die Bouwen heb ik contact opgenomen, ik wilde onderzoeken of de bouw niet iets voor mij is. Tijdens corona zat ik voor mijn werk alleen maar achter mijn laptop, terwijl ik juist ook heel erg hou van werken met mijn handen. Nu loop ik af en toe een dagje mee bij Femke, om te kijken of ik mijn kantoorbaan met werken in de bouw wil gaan combineren. Femke laat zien dat je ook als vrouw gewoon kunt bouwen, het gaat in dit werk uiteindelijk om de persoon, niet over gender.”

Lieke Frielink (33)

Is metaalbewerker en runt met haar vriend De Nieuwe Admiraal. Ze maken stalen wandmeubels en ­deuren voor huizen en b­edrijven.

null Beeld Marjolein van Damme
Beeld Marjolein van Damme

“Ik studeerde aan de Design Academy in Eindhoven, maar ontdekte dat dit voor te conceptueel was, ik hou van de samenhang van dingen bedenken en ze zelf kunnen maken. Ik had altijd al een voorliefde voor metaal, weerbarstig spul waar veel kracht, hitte en herrie bij komt kijken, en ging in de leer bij Archie Metaalbewerking in de Uilenburgerstraat. Daar leerde ik het ambacht van smid, van slijpen, vijlen en zagen tot lassen en werkte ik als lasser mee met opdrachten voor De Bijenkorf, Polette, Soep & Zo en Mac Bike.

Inmiddels run ik met mijn vriend een eigen bedrijf, we worden gevraagd voor het maken van stalen kasten, schuifpuien en deuren tot complete interieurs. Op onze werkplaats op Het Domijn in Weesp maak ik ook loodzware constructies van corten-staal voor de buitenruimte.

Binnen de metaalwereld is niemand ermee bezig dat ik vrouw ben. Ik laat me ook niet snel kennen; bij het uitladen krijg ik net zulke zware stalen balken in mijn handen geduwd als mijn mannelijke collega’s. De metaalbouw is een mannenwereld, er worden harde grappen gemaakt, waar ik wel van hou, maar lomp zijn ze nooit. Het gaat er juist heel saamhorig aan toe, iedereen schuift elkaar klussen toe, compleet anders dan de designwereld, waarin niemand elkaar iets gunt. Ik vond het echt vreselijk toen ik tijdens mijn zwangerschap negen maanden niet mocht werken, vanwege de trillingen en de giftige dampen, ik ben het gelukkigst als ik ergens in mijn overall sta te lassen.”

Zoë Stork (49)

Eigenaar van @Timmermansoog. Ze biedt persoonlijke bouwbegeleiding bij woningen van particulieren, bij nieuwbouwprojecten en het toekomstige Writers House in Edam, een schrijfhuis voor muzikanten.

null Beeld Marjolein van Damme
Beeld Marjolein van Damme

“Mijn zussen en ik leerden klussen van onze alleenstaande moeder, zij fixte alles in huis zelf en hielp ons met het verbouwen van onze studentenkamers. Mijn interesse voor dit werk ontstond toen ik samen met mijn ex-man een snel groeiend fiscaal bureau runde. Ik was verantwoordelijk voor de huisvesting van A tot Z van ieder nieuw kantoor. Zo ontdekte ik dat ik de sfeer in de bouw veel leuker vond, dan die op een kantoor en daarom ben ik vier jaar geleden voor mezelf begonnen.

Als ik bij een klus binnenkom, 1.63 meter en op hoge hakken, denken de mannen meestal dat ik de interieurstyliste ben, ze verwachten niet dat ik leiding geef aan een bouwteam van circa tien man, of dat ik me bemoei met de ruwe bouw en alles weet van materialen. Ik snap dat mijn aanwezigheid soms voor verwarring kan zorgen, maar daar heb ik verder geen last van. Ik vind de bouw vooral een heel eerlijke, pure wereld: what you see is what you get. Als ze eenmaal gewend zijn dat ik zeg wat er moet gebeuren, vindt iedereen het prima en ben ik meestal al snel one of the guys, en maken we samen grappen. Een aannemer nam ooit, tijdens een klus op de Herengracht, aan dat ik de eigenaresse was van het pand. Pas na afloop had hij door wat mijn functie was. We werken nog steeds met veel plezier samen en tegenwoordig stelt hij mij overal voor als De Baas, haha!”

Shoshanna Yrizarry (50)

Schilder- en interieurstylist bij­ @theroomsociety. Ze schildert ­particuliere huizen, kantoren en horeca­zaken in Amsterdam, waaronder lunchroom Costa, Barre Studio en grillroom Cinar Ocakbasi.

null Beeld Marjolein van Damme
Beeld Marjolein van Damme

“Tweeëntwintig jaar geleden startte ik, zonder enige opleiding, samen met een vriendin een schildersbedrijfje, The Homegirls. Als twee jonge vrouwelijke schilders hadden we de gunfactor aan onze kont hangen en met veel bluf gingen we aan de slag bij vrienden en familie. Al snel kregen we onze eerste serieuze opdracht: het schuren en schilderen van de houten balken van een pakhuis. Met potten verf aan het stuur en een ladder over onze schouder fietsten we tien jaar lang samen door de stad van de ene naar de andere klus. Bij verfwinkel Engels op de Elandsgracht hebben ze ons alles bijgebracht over de technische kant van het schildersvak.

Mensen denken vaak dat ik kunst maak als ik zeg dat ik schilder ben, ze snappen niet dat je als vrouw ook huizen kunt verven. Ik ben meestal de enige vrouw in een team vol mannen en heb als aanvoerder van de schilders gewerkt, maar ik word vrijwel altijd met respect behandeld. Het vervelendste wat ik meemaakte was toen mijn dochter net was geboren, ik moest kolven achter een deur en er mannen kwamen gluren.

Ik werk nu al weer jaren alleen en ben gespecialiseerd in schildertechnieken als marmer- en houtimitatie, faux malachite en stucco. Ik volgde de Artemis Interieursopleiding en geef ook kleur- en interieur advies. Het mooie van dit werk is dat je iets kunt laten ontstaan, ik hou ervan om een ruimte onder mijn handen te zien opknappen. Als team heb je een doel voor ogen en daar wordt niet teveel over gezanikt; in de bouw werken aanpakkers en daar hou ik van.”

null Beeld Marjolein van Damme
Beeld Marjolein van Damme

Luister ook naar de Paroolpodcast Amsterdam wereldstad

Meer over