Tugrul Cirakoglu. Beeld Nosh Neneh
Tugrul Cirakoglu.Beeld Nosh Neneh

De persoon lijkt nog te functioneren, maar alle levenslust is verdwenen.

PlusTuğrul Çirakoğlu

Tugrul Çirakoglu

Voorheen, als een klant mij belde om te vertellen dat een familielid de eigen keel had doorgesneden, reageerde ik verbaasd. “Sorry, wat zei u? Heb ik dat goed verstaan?” Zulke gebeurtenissen kwamen zo weinig voor dat ik er elke keer met verbijstering op reageerde.

Nu, na bijna twee jaar in het ‘nieuwe normaal’, is het gevoel van shock compleet verdwenen. Waar voor de komst van covid ‘extreme’ vormen van zelfmoord zeer ongebruikelijk waren, lijken zij nu de norm te zijn geworden.

Vorige week moest ik voor de zoveelste keer dit jaar de restanten opruimen van een zelfdoding. Er lag dusdanig veel bloed dat ik vroeg naar de omstandigheden rond het overlijden. “Zelfmoord,” zei de opdrachtgever. De bewoonster, een jongedame van 34 jaar oud, had haar keel doorgesneden.

De opdrachtgever leek er niks van te begrijpen. Hoe had dit kunnen gebeuren? De overledene had gisteren nog uitgebreid over haar dromen en ambities verteld. Hoe kon haar mentale toestand binnen een dag zo radicaal omslaan?

Ik weet inmiddels dat het allemaal niet zo simpel ligt. Zelfdodingen lijken vaak impulsief en onverwacht, maar zijn dit zelden. Niemand snijdt ‘zomaar’ zijn eigen keel door. Er gaat een proces aan vooraf waarbij de leefwereld alsmaar kleiner wordt, totdat iemand gevangen zit in zijn of haar eigen gedachten. Alle hoop is verloren. Van buitenaf gezien functioneert de persoon nog, maar van binnen is alle levenslust verdwenen.

Toen ik tijdens het schoonmaken haar matras optilde, werd mijn vermoeden bevestigd. Onder het matras lagen twee scheermesjes. Ernaast lag een uitklapbaar shavette-scheermes met een doodskoplogo erop geprint. Het had zelfs een naam: The Cut-Throat.

Ze had weken, zo niet maanden moed verzameld om haar leven te beëindigen. Ze had uitgedacht hoe ze dat zou doen, ze had er zelfs specifieke voorwerpen voor uitgekozen en aangeschaft.

Waar anderen een spontane actie zagen, zag ik een depressief persoon die hoogstwaarschijnlijk tientallen keren een koud, scherp scheermes tegen haar warme huid had gezet. Zich afvragend hoe het zou zijn om een einde aan haar leven te maken.

Toen kwam de druppel die de emmer deed overlopen. Ze legde het scheermes voor de laatste keer op haar keel.

Praten over zelfmoordgedachten kan anoniem met 113 Zelfmoordpreventie via chat op www.113.nl of telefoon via 0800-0113 (gratis) of 113 (tegen de gebruikelijke telefoonkosten).

Tuğrul Çirakoğlu maakt met zijn bedrijf schoon in extreme ­situaties. Hij vertelt de verhalen achter het vuil. Lees al zijn verhalen hier terug.

null Beeld
Meer over