PlusExclusief

De keuken van Oeverzicht haalt het niet bij het uitzicht (6)

null Beeld Eva Plevier
Beeld Eva Plevier

Culinair recensent Mara Grimm schoof aan op een van de mooiste terrassen van de stad: dat van restaurant Oeverzicht aan de Sloterplas. Helaas haalt de keuken het vooralsnog niet bij het uitzicht.

Mara Grimm

Je moet het maar durven: als Rotterdammers een restaurant openen in Amsterdam – en dan ook nog zonder enige horeca-ervaring. Patrick Bholanath en Ramazan özten runnen een uitzendbureau, een steigerbouwbedrijf en een groothandel in automaterialen en hadden absoluut geen ambitie om de horeca in te gaan. Totdat ze een leegstaand pand zagen op de oostoever van de Sloterplas.

Begrijpelijk, want het uitzicht over het water is fenomenaal, de terrassen groot, de mogelijkheden eindeloos. De droom van iedere ondernemer, zou je zeggen. Toch stond het pand al sinds 2015 leeg in verband met vermoedens van witwaspraktijen en financiering vanuit de inter­nationale drugshandel.

Alles halal

Das war einmal. Binnen is het nu Istanbulchic, met overdadige boeketten, fluwelen banken en een enorme schuifdeur, waardoor binnen en buiten in elkaar overlopen. Het terras is gek genoeg nogal spartaans: er staat een eindeloze hoeveelheid picknicktafels, maar daar is meteen alles mee gezegd. Geen lampjes, geen planten, geen lekkere stoelen, niets. Wie meer comfort wil, kan normaal gesproken plaatsnemen op het luxere terras op de tweede etage, maar dat is tijdens ons bezoek gesloten wegens een personeelstekort.

Dat laatste is hier sowieso een probleem, net als bijna ­overal in de stad; de bediening is even aardig als getalenteerd, maar duidelijk onderbezet. Daardoor lopen de wachttijden op en is niet alles op de kaart verkrijgbaar. Gelukkig maken het gemêleerde publiek (een oude man die in zijn eentje een boek zit te lezen, cocktails drinkende studenten en jaloersmakend goed opgemaakte Marokkaanse Belgen die selfies maken in de ondergaande zon) en het uitzicht op de Sloterplas vol zeil­bootjes en zwemmers alles goed. We wanen ons zelfs heel even op vakantie, ware het niet dat er een paar krijsende kinderen over het terras rennen – dat kan nog steeds alleen in Nederland.

De menukaart is mediterraan in de breedste zin van het woord: van Libanees tot Italiaans, het is er allemaal en alles is halal. Leuk, al staat de kaart bomvol taalfouten en is het aanbod gevaarlijk groot, zeker in tijden van personeelstekort. Bovendien klinkt Griekse salade met hummus op zijn zachtst gezegd niet aantrekkelijk en is het me een raadsel waarom ze ook gerechten als in boter gebakken ossenhaas met champignons serveren. You can’t please them all.

Bladgoud

We beginnen met calamares die zo goed is gefrituurd dat hij niet meer dan een kneepje citroen nodig heeft; de slaap­verwekkende ravigotesaus die we erbij krijgen had dus in de keuken kunnen blijven. Met de sigara böregi is hetzelfde aan de hand: het krokante en knapperige filodeeg heeft een verrukkelijk smeuïge vulling van feta, peterselie en munt en heeft eigenlijk niets nodig – zeker geen zoetzure uiensaus die ­vooral doet denken aan een ­middelmatig patatje speciaal.

We bestellen ook muhammara, een pikante rode-peperpasta met walnoten en granaatappel. Jammer dat dat de walnoten er in dit geval niet doorheen zijn gemengd. In plaats daarvan liggen er een paar lullige stukjes bovenop, waardoor het feitelijk gewoon een flink pittige pasta is.

We spoelen het weg met wijnen van het Libanese wijnhuis Oumsiyat. Niet slecht, maar er zijn betere wijnmakers in het land. Prettiger is de zachte en soepele nero d’Avola van het Siciliaanse Villa Pozzi. Ook de cocktails zijn lekker – en er zijn zelfs exemplaren met bladgoud. Aan karaffen kraanwater doen ze trouwens niet – een half punt aftrek.

Holtkamp

Terug naar het eten. De hummus met lamsvlees is mooi zalvig en goed op smaak, maar het vlees had veel langer gestoofd mogen worden. Beter is de gerookte aubergine met tomatentartaar en granaatappelpitjes, al is de portie aan de kleine kant – zeker voor €11,50. Goedkoop is het bij Oeverzicht sowieso niet. Zo kost de kebab die we als hoofdgerecht bestellen €21,50. We krijgen één spies waar zo weinig vet doorheen zit dat het vlees echt te droog is. Bovendien komen er alleen een minuscuul bakje salade en dezelfde ravigotesaus als bij de calamares bij.

Wat ook niet helpt is dat de huisgemaakte desserts niet voorradig blijken. Taart van Holtkamp is er wél, maar dat die goed is weten we ook wel zonder te proeven.

Oeverzicht is daarmee vooralsnog vooral een goede plek om na een duik in de Sloterplas een cocktail te gaan drinken. Toch geven we de hoop niet op. Het personeel heeft er zin in en de keuken heeft zeker potentie. Als het aanbod op de menukaart flink beperkt wordt, komt het dan ook vast goed. Gelukkig maar, want deze plek verdient het.

Best De sigara böregi: knapperig van buiten, smeuïg en smakelijk van binnen.
Minder De kebab is te duur en te droog.
Opvallend Dit karakteristiek pand met een van de mooiste terrassen van de stad stond al sinds 2015 leeg.
Leukste tafel De tafels op het comfortabele terras op de tweede etage, al was dat tijdens ons bezoek gesloten.

null Beeld

Oeverzicht

Oostoever 1
020-765 7585
di-zo 12.00-22.00

Bekijk ook: dit zijn volgens Mara Grimm de beste restaurants in Amsterdam en hier vind je alle afleveringen van Proefwerk.

Luister ook naar onze podcast Amsterdam wereldstad