Tuğrul Çirakoğlu Beeld Nosh Neneh
Tuğrul ÇirakoğluBeeld Nosh Neneh

De kapitein had nooit verwacht dat hij op een badkamervloer op zee zou overlijden

PlusTuğrul Çirakoğlu

Tugrul Çirakoglu

Bij aankomst staarde ik enkele minuten in stilte en met ontzag naar het schip dat voor me stond. Ik had nog nooit eerder in mijn leven zo’n gigantisch schip van dichtbij gezien. Hij was minstens 300 meter lang.

Aan de zijkant van het schip was een smalle, gammele loopbrug aanwezig. Samen met mijn collega liep ik de brug op. “Hallo, is er iemand aanwezig?!” riep ik. Zoals verwacht gaf niemand antwoord. We liepen enkele minuten radeloos rond in de regen, totdat een vriendelijke Filipijnse matroos onze aanwezigheid opmerkte.

Ik vertelde hem dat we waren ingehuurd om een overlijden op het schip op te ruimen. Hij knikte en gebaarde ons hem te volgen. In alle stilte liepen we met z’n ­drieën door krappe, grauwe industriële gangen die geen einde leken te hebben. Er was nul leven op het schip te bespeuren, je kon er letterlijk een speld horen vallen.

Na flink wat lopen kwamen we bij de kajuit van de kapitein aan. Op de kapiteinsstoel zat een Russische jongeman. Hij oogde ongemakkelijk en nerveus.

“Ben je niet wat jong om kapitein te zijn?” vroeg ik. “Ja,” antwoordde hij in het Engels met een dik Russisch accent. “Onze kapitein is overleden en ik neem tijdelijk zijn plaats in totdat de nieuwe kapitein arriveert.”

Aangrenzend aan de kapiteinskamer bevond zich het slaapvertrek van de kapitein. Een grote, luxe hut met eigen badkamer. Hij was tijdens het douchen uitgegleden en op zijn hoofd gevallen. De klap werd hem fataal.

Na het schoonmaken en ontsmetten van de badkamer werd ons verzocht zijn persoonlijke bezittingen in te pakken. Ik zag dat hij in India was geboren en opgegroeid. Nu, ruim vijftig jaar later, was hij aan de andere kant van de wereld overleden op zee.

Hij had ongetwijfeld nooit voor mogelijk gehouden dat hij op een badkamervloer op zee zou overlijden. Maar het leven kent veel onzekerheden en geheimen.

Eén daarvan is waar en hoe ons leven zal ­eindigen.

Waar hij als kapitein veel zaken op zijn schip kon bepalen en plannen, was dit met de dood niet mogelijk. De dood komt zonder vooraankondiging of overleg, en voert zijn vonnis zonder aarzeling uit. Het maakt hem hierbij niet uit of we kapitein, president of koningin zijn.

Er is maar één ding zeker omtrent de dood: als we iedere dag leven alsof het onze laatste is, zullen we op een dag gelijk hebben.

null Beeld

Tuğrul Çirakoğlu maakt met zijn bedrijf schoon in extreme ­situaties. Hij vertelt de verhalen achter het vuil. Lees al zijn verhalen hier terug.

Meer over