PlusOuder en Kind

Annette & Lotte: ‘Ik heb me altijd buiten de opvoeding gehouden’

Annette en Lotte. ‘Annette snapt veel dingen die ik vertel, en als ze het niet helemaal begrijpt kan ze er alsnog goed mee omgaan.’ Beeld Harmen de Jong
Annette en Lotte. ‘Annette snapt veel dingen die ik vertel, en als ze het niet helemaal begrijpt kan ze er alsnog goed mee omgaan.’Beeld Harmen de Jong

Annette (54) leerde Lotte’s vader kennen in 2008. Lotte (20) is haar ‘cadeaudochter’. Ze kunnen goed praten samen. ‘Annette is heel wereldwijs en oordeelt niet snel.’

Yuki Hochgemuth

Annette Langedijk (54)

“Ruud leerde ik kennen in 2008, toen we allebei op de UvA werkten. We waren net een beetje aan het daten, toen hij met de fiets naar een afspraak kwam. Dat was wel even een verrassing: er zat namelijk een kinderzitje achterop. Hij had toen nog niet verteld dat hij een dochter had. Toen ik Lotte een tijdje later voor het eerst ontmoette, was ik behoorlijk zenuwachtig. Ik weet nog dat ze binnenkwam in een knalgroen jasje: superleuk vond ik dat.

Ik noem Lotte altijd mijn cadeaudochter. Ze is echt een cadeautje namelijk. Als ik bij Ruud bleef slapen in het weekend dat ze er was, werden we op zondagochtend vaak wakker van Lotte die de kamer binnenkwam en vroeg: “Mag ik nog even bij jullie in bed?” Dat waren mooie momenten, soms vind ik het jammer dat ze niet nog steeds zes of zeven is.

Ik kan en kon hele serieuze, goede gesprekken met Lotte voeren. Vroeger las ik Trouw, waar een rubriek in staat over dilemma’s. Die las ik voor en dan bespraken Lotte en ik samen wat wij zouden doen. Tegenwoordig zijn de goede gesprekken meestal tijdens het eten, en gaan ze over van alles. We nemen daar de tijd voor, en praten over gevoelens, hoe we bepaalde dingen zien. Die gesprekken zijn veel opener dan ik vroeger had met mijn ouders. Ik ben niet haar moeder, ze heeft een hele lieve moeder. Een vriendin ben ik ook niet, daarvoor schelen we te veel, maar ik denk dat ik misschien een soort tante ben, met wie ze alle soorten verhalen kan delen.

Ik heb me altijd buiten de opvoeding van Lotte gehouden. Vroeger kwam ze altijd één keer in de twee weekenden naar Ruud in Amsterdam. Ik zorgde ervoor dat ik er niet elk weekend was, zodat ze ook tijd met zijn tweetjes hadden. Ook als Ruud Lotte met de auto terugbracht naar Culemborg, drie kwartier rijden, ging ik niet mee. Dat was hun momentje samen. Op de terugweg kon Ruud dan even bijkomen van het afscheid. Ik vond vroeger wel dat ze veel make-up opdeed, al op jonge leeftijd. Dan dacht ik ‘o pas op, straks kun je niet meer zonder’. Maar nu vraag ik soms aan Lotte of ze mij kan opmaken. En laatst heb ik gevraagd wat voor make-updingetjes zij allemaal gebruikt, en ben ik die vervolgens ook gaan halen.

Tijdens de eerste coronagolf heeft ze drie weken bij ons gewoond in plaats van op haar studentenkamer. Van tevoren vond ik dat wel spannend, maar het was heel gezellig om haar hier te hebben. Toen ze weer wegging, heb ik haar een tijdlang gemist.”

Lotte Knijn (20)

“Annettes favoriete woord is uitje. Mijn vader en ik zijn wat minder ondernemend dan Annette, dus in het begin vond ik dat best een beetje wennen. Mijn vader had niet echt aangekondigd dat hij een vriendin had, hij zei iets van: ‘Ik heb een vriendin en ze komt vanavond.’ Annette is heel open, ze kwam binnen terwijl ze heel enthousiast hallo zei. Ik was wel een beetje overdonderd toen, haha.

Ik kan met vrijwel alles over Annette praten. Ze is heel wereldwijs en oordeelt niet snel. Veel dingen die ik vertel snapt ze, en als ze het niet helemaal begrijpt kan ze er alsnog goed mee omgaan. Als ik iets vertel, al is het maar iets kleins, stelt ze allemaal vragen zodat ze het zo goed mogelijk kan begrijpen. Die interesse vind ik heel fijn.

Vroeger ging ik altijd met mijn vader kamperen in Bakkum. Toen ik een jaar of acht was zijn we met zijn drietjes gaan kamperen in Brabant. Annette heeft toen tijdens het koffiezetten per ongeluk de tent in brand gezet. Het was niet ernstig, er zat alleen een gat in, maar sindsdien hebben we niet meer gekampeerd.

We gaan nu vaak wandelen in Zwitserland. Vroeger vond ik daar niks aan, tegenwoordig vind ik het wel leuk. Dan nemen we broodjes en fruit mee. Annette gooit haar klokhuis of bananenschil gewoon de natuur in. Het is toch biologisch afbreekbaar, volgens haar. Mijn vader en ik zijn het daar niet mee eens: je verstoort het lokale ecosysteem. Een banaan hoort toch niet op een berg?

Die vakanties zijn mooie herinneringen. We hebben een keer een week in een Zwitsers huisje gezeten, met een balkon met mooi uitzicht. Annette kan heel goed koken: ze had een heerlijke avocadosalade gemaakt en pasta aglio, olio e peperoncino. Heel simpel, maar wel superlekker. Daar heb ik door haar eigenlijk de avocado leren kennen: voordat Annette die toen kocht, had ik er nog nooit van gehoord. De Zwitserse avocado was super smaakvol.

Ik vind het knap hoe snel ze verbinding kan maken met mensen. Als we op zo’n berg wandelen, knoopt ze vaak met mensen een gesprek aan. En toen we in Schotland op vakantie in een restaurant zaten, zat er een Canadese wielrenner alleen te eten. Annette was toen van: ‘Zullen we vragen of hij bij ons komt zitten?’ Uiteindelijk was dat nog gezellig ook.

Waar ik vereerd door ben, is dat Annette me geregeld om kledingadvies vraagt. Ze luistert dan ook echt naar wat ik haar adviseer. Ik word hoog ingeschat!”

Annette Langedijk (54), community manager research bij SURF
Ruud Knijn (55), duurzaamheidscoördinator ICT bij de UvA en HvA
Lotte Knijn (20), student Grieks en Latijn aan de UvA.

Annette en Ruud wonen in een appartement in Oost, Lotte woont in een studentenkamer in Noord.

Meer over