PlusOuder en Kind

Annabel & Boris: ‘Ik mag bijna nooit meer spelletjes doen op mama’s telefoon, superirritant’

Boris is heel nieuwsgierig, Annabel noemt hem haar kleine professor. Samen voeren ze hele gesprekken, over de maan, over slavernij, over Pride... ‘Mama vertelde dat iedereen zichzelf mag zijn.’

Sara Luijters
null Beeld Jakob van Vliet
Beeld Jakob van Vliet

Annabel Koops (38)

“Zodra Boris kon praten, begon hij met vragen stellen: ‘Waarom? Hoezo?’ Hij is heel nieuwsgierig en wil van alles weten, ik noem hem ook weleens mijn kleine professor. We voeren al hele gesprekken samen, dat kan gaan over de maan en de sterren, maar ook over slavernij en Pride. Ik moet ook heel vaak om hem lachen, hij heeft een goed gevoel voor humor en snapt al wat sarcasme is.

Boris is heel lief en soms wat verlegen, ik probeer hem te leren dat hij best wat brutaler mag zijn en voor zichzelf moet opkomen. De laatste tijd is hij daarin een stuk mondiger geworden, nu doet ie soms ook brutaal tegen mij als ik hem vraag zijn kamer op te ruimen. Dan leg ik uit wanneer het goed is om een grote mond te hebben en wanneer niet. Beleefd zijn vind ik ook belangrijk, maar ik wil niets forceren, liever geef ik het goede voorbeeld.

Na de zomer verhuizen we van het centrum van Amsterdam naar Monnickendam. Na twintig jaar in de stad ben ik wel toe aan een volgende stap. Ik denk dat het voor de kinderen ook leuk is om buiten op te groeien, met meer groen en rust om zich heen. Ze blijven wel in de stad naar school gaan, zo krijgen ze het beste van twee werelden mee.

In de opvoeding laat ik de kinderen redelijk vrij, maar ik ben wel meer gaan letten op schermpjes. Het viel me op dat als Boris langer dan een kwartier aan het gamen was, hij vooral chagrijnig werd. Ik moedig hem daarom aan om lekker te tekenen of met zijn Lego te spelen, want dat doet hij ook heel graag.

Deze zomer is hij heel veel gaan lezen. Binnen de kortste keren had hij weer een boek uit, dus nu kopen we boeken die wat minder makkelijk zijn, zodat hij er wat langer plezier van heeft. Als we straks in Monnickendam wonen, worden we meteen lid van de bibliotheek.

Schaken of dammen lijkt me wel iets voor Boris, maar op clubjes wil hij niet. Ik herken mezelf daar wel in: toen ik kind was, vond ik alles wat nieuw en onbekend was eerst altijd een beetje spannend. Zelf zegt hij dat ie gewoon liever meer tijd heeft om met zijn vriendjes te spelen. En daar heeft hij natuurlijk helemaal gelijk in.”

Boris Wittkampf (8)

“We zijn net terug van vakantie in Zeeland, daar waren we in een huis met allemaal andere kinderen. Het allerleukste vond ik dat ik laat mocht opblijven terwijl mijn zusje al sliep, om broodjes Nutella te roosteren op een vork bij het kampvuur. We gingen naar een speeltuin, ik zat daar in een draaimolen die zo hard ging dat ik er helemaal misselijk uitkwam.

Ik mag van mama bijna altijd televisie kijken als ik het vraag, maar ik mag bijna nooit meer spelletjes doen op haar telefoon. Ik vind dat echt superirritant, maar ik snap wel waarom het niet mag: mama vindt dat ik er niet vrolijk van word.

Snoepen mag ik nooit van mama, maar met Sinte Maarten had ik een emmer vol snoep opgehaald en dat heb ik in twee dagen allemaal opgegeten. Eerst lustte ik bijna niks, ik hou er vooral niet van wanneer dingen door elkaar liggen op mijn bord, maar van mama moet ik dingen altijd eerst even proeven. Eigenlijk vind ik nu alles heel lekker, bijvoorbeeld inktvisringen en een broodje hamburger.

Ik wil graag dingen weten over de wereld, met mama heb ik het daar vaak over. Laatst vertelde ze over dat iedereen zichzelf mag zijn, zoals tijdens Pride laatst. We delen ook geheimen die mijn zusje niet mag weten. Dat Sinterklaas niet bestaat bijvoorbeeld.

We wonen vlak bij het Amstelveld en daar gaan we vaak spelen. Nu alleen niet, want iedereen is op vakantie. Als die voorbij is, gaan we verhuizen naar een huis met een tuin buiten Amsterdam, maar eerst gaan we logeren bij opa en oma. Ik heb wel zin in de verhuizing, want ik woon al mijn héle leven in hetzelfde huis. We hebben een poes, maar in het nieuwe huis krijgen we ook konijnen en kippen.

Er is daar ook een slootje, dus ik moet wel goed uitkijken want ik kan nog niet zwemmen. Fietsen lijkt me daar wel veel makkelijker dan in Amsterdam. Ik ben hier een keer naar het park gefietst en toen botste ik twee keer: één keer tegen een geparkeerde auto en toen viel ik van mijn fiets, de tweede keer kwam ik tegen het wiel van een andere fiets aan. Gelukkig is er toen niks gebeurd, ik had alleen een geschaafde knie en daarna kreeg ik een ijsje.”

Annabel Koops (38), assistent-cameravrouw, fotograaf, tekstschrijver, stylist
Boris Wittkampf (8), groep 5 ASVO
Lowe Wittkampf (5), groep 2 ASVO

Het gezin woont in een koophuis in het centrum.