PlusAchtergrond

Amsterdamse vrienden willen de wereld veroveren met eigen gingerbeer - na vallen, opstaan en een lockdown

De oprichters van Super Soda (v.l.n.r.): Arash Idora, Joel Ribeiro en Mohamed Nawari. Beeld Jakob van Vliet
De oprichters van Super Soda (v.l.n.r.): Arash Idora, Joel Ribeiro en Mohamed Nawari.Beeld Jakob van Vliet

Drie vrienden maakten hun eigen gingerbeer van gemberoverschot. Net toen ze daar de wereld mee wilden veroveren, ging de horeca op slot. Nu is er een tweede smaak en kan Super Soda vol gaan bruisen.

Gilles van der Loo

“Twaalfduizend flesjes hadden we gebotteld,” zegt Arash Idora (33). Zijn grijzende krullen deinen bij elk woord. Hoewel de anekdote tragisch is, glimmen zijn ogen. “We zijn nog op die dozenberg geklommen voor een foto. ­Februari 2020. Even later ging de horeca op slot.”

Met al dat gingerbeer hadden de mannen achter het nieuwe merk Super Soda Nederland moeten veroveren. Een gemberbier dat minder zoet is, zo duurzaam mogelijk geproduceerd wordt en grotendeels bereid wordt van gemberoverschot uit de supermarkt. De crowdfunding hadden Idora en zijn vrienden Mohamed (“Zeg maar Mo”) Nawari (37) en Joel Ribeiro (33) binnen de kortste keren rond.

“Het is allemaal begonnen op een feestje,” zegt de Frans-Portugese Ribeiro. “We leerden elkaar tien jaar geleden in Amsterdam kennen en gingen veel uit. De Moscow mule was onze favoriete cocktail, maar we vonden het gemberbier dat daarin hoort te zoet. Om een goeie mule voor ons drieën te maken had je drie shots wodka nodig, één gemberbier en bruiswater. Bij café Waterkant aan de Marnixstraat hadden ze toevallig huisgemaakt gemberbier. Toen dachten we: dat kunnen wij dus ook.”

De vrienden experimenteerden er bij de Sudanees-Engelse Nawari thuis op los. Nawari: “Om een of andere reden is het altijd mijn keuken die het moet ontgelden. Kilo’s gember hebben we gehakt. Allemaal kleine batches die als een gek gingen gisten of om een andere reden tegenvielen. In 2018 gaf ik een huisfeestje voordat we naar het Amsterdam Dance Event gingen. Daar hebben we de eerste gingerbeer geschonken waar we echt tevreden over waren. ­Iedereen vond het lekker.”

Een verdienmodel zagen de mannen toen nog niet, maar er volgden nog vele feestjes – Idora organiseert die graag – waarop hun gemberbier geschonken werd. Vooral het bottelen ging met vallen en opstaan. Bij het maken van frisdrank wordt niet, zoals bij bier, koolzuur opgebouwd door vergisting in de fles. Daar is een tegendrukvuller nodig. Zo’n apparaat met grote capaciteit stond alleen bij bottelaars die minimaal tienduizend flessen wilden bottelen.

“Fusten met bruislimonade laten vullen kon wel, bij een kleine brouwer. Daar gingen we dus voor,” zegt Idora. “We namen er een paar mee naar een feestje in Noord. Het was een succes, maar niet alles ging op. Ik wilde er een hebben voor thuis, en toen ik die uit de auto wilde halen gleed ie uit mijn handen. Een enorme knal en hij schoot tegen mijn buik aan. Helemaal blauw, de volgende dag.” Maar goed, zegt Nawari: “Door het aan veel mensen te schenken, waren we erachter dat ons gemberbier een goede vervanging is voor alcoholische drankjes. En we wisten dat we dit spul in flesjes met een eigen label wilden.”

Met de hand gebotteld

De verhoudingen in hun recept zijn geheim, maar de compagnons doen niet geheimzinnig over ingrediënten. ­Ribeiro: “Ik ben altijd degene geweest die zorg droeg voor de smaakontwikkeling van mijn vrienden, om het maar zo te zeggen. Citroengras is een van de dingen die ons gemberbier bijzonder maken. Als je het drinkt, proef je dat niet direct, maar het heeft een functie. Suiker dient als een soort vulling – probeer je daar veel minder van te gebruiken, dan loop je het gevaar dat je drankje waterig overkomt. Citroengrasextract ondervangt dat.”

Met de flesjes kwam het goed, al hebben de mannen meermaals partijen van tweeduizend stuks met de hand gebotteld. Als ze daarover praten, lijken ze de blaren op hun vingers weer te voelen, maar er spreekt onmiskenbaar romantiek uit de verhalen. Van kleine batch naar kleine batch en van feestje naar feestje: het was hard werken en het was ook vaak feest.

In 2017 nam het drietal ontwerpbureau u-inc. in de arm, dat bedacht dat ze geld voor hun bedrijf konden ophalen door hun drankje te schenken op Koningsdag. Ze serveerden hun gemberbier in de Jordaan; de passant mocht betalen wat hij wilde. “We haalden twaalfhonderd euro op,” zegt Idora. “Dankzij het enthousiasme van u-inc. en die mensen op straat gingen we naar huis met genoeg motivatie om het professioneel aan te pakken. U-inc. bedacht de naam Super Soda en ontwierp ons eerste etiket.” Nawari: “We wisten nu dat we nog meer geld moesten ophalen om echt te kunnen starten, en een betere manier moesten vinden om te bottelen.”

Het jaar daarop haalden ze via het platform Crowd­AboutNow 25.000 euro op. De eerste investeerder was FC Hyena in Noord, en de eerste levering ­Super Soda ging dan ook naar deze bioscoop met restaurant. Nu konden de vrienden batches maken van twaalfduizend flessen, maar voor grotere aantallen moesten ze naar het buitenland. “Je stuurt je recept of drank naar Oostenrijk,” zegt Idora, “dan krijg je het gebotteld terug. Maar onze frisdrank moest zo lokaal mogelijk zijn. Local, less sugar, no waste, dat zijn onze kernwaarden. Weinig suiker was gelukt, en via Thijs Afink van Thijstea (dat ijsthee maakt van fruit dat anders weggegooid zou worden, red.) konden we restgember krijgen. We wilden ook dat alles dichtbij gebotteld werd. Zo kwamen we bij de Loonbrouwerij in Utrecht.”

Flinke stappen

Na de grote launch party in FC Hyena in september 2019 ging het snel: binnen vier maanden werden twaalfduizend flesjes Super Soda verkocht. Een even grote hoeveelheid werd al snel gebotteld – en toen ging de horeca op slot. “Wij zijn tegen verspilling, en dat gold nu meer dan ooit,” zegt Idora, die jarenlang een eigen horeca-uitzendbureau had. De vrienden besloten hun gemberbier mee te geven bij maaltijden die door restaurants werden bereid voor thuisbezorging. Zesduizend flesjes gaven ze zo weg, met flyers waarop ze de klant bedankten voor het steunen van de horeca. “Particulieren begonnen toen ook te bestellen,” zegt ­Ribeiro. “Dat kan trouwens nog steeds, want eind van deze maand gaat onze webshop live.”

De tijd van het experimenteren is nu wel voorbij. De vrienden hebben hun werkwijze geprofessionaliseerd, hun frisdrank is nu verkrijgbaar op tachtig plekken in het land. En omdat er wereldwijd op jaarbasis 3,7 biljoen appels worden weggegooid, kwam er ook een nieuwe smaak: Apple Sour. In de nabije toekomst willen de ondernemers hun fris in blik verkopen, want dat is beter te recyclen. En feestjes? Hoe druk het ook wordt: die blijven ze natuurlijk geven.

Amsterdamse soda

De afgelopen jaren steeg het aantal Amsterdamse craft soda-makers flink. Zo zijn er de frisdranken van de ­Amsterdamse ­Frisdrank Fabriek en de drankjes met tropische smaken van het merk ­Kumasi. Leppa, Soof en Brouwerij Troost maken op kleine schaal frisdrank, en er zijn Amsterdamse limonadesiropen van Saru Soda. Gefermenteerde frisdrank, in het bijzonder kombucha is er van Kraanvogel Kombucha, Cultcha Kombucha, YAYA Kombucha en Butcha Kombucha.

Meer over