Tugrul Cirakoglu. Beeld Nosh Neneh
Tugrul Cirakoglu.Beeld Nosh Neneh

Alsof iemand emmers bloed tegen de muren had gesmeten

PlusTuğrul Çirakoğlu

Tugrul Çirakoglu

De kleine, oubollig ingerichte hotelkamer stond in groot contrast met zijn jetsetleven van vroeger. Het geld kon destijds niet op. Keihard werken, nog harder feesten. Snuiven, zuipen en uit zijn plaat gaan met de rich and famous van Nederland.

Op zijn 49ste ging hij voor de spiegel staan en stak hij zichzelf meerdere malen in zijn borst. Hij overleefde. Achteraf vertelde hij tegen vrienden dat hij de mes­steken niet eens had gevoeld. Zijn inner­lijke leed was groter dan de fysieke pijn.

Zes jaar later was er niks meer over van het luxe leven van voorheen. Tijdens een aantal psychotische periodes had hij al zijn geld en bezittingen weggegeven. Nu had hij voor het eerst in zijn bestaan schulden. Enkele tienduizenden euro’s, geleend van vrienden en bekenden. Hij durfde niet meer over straat, angstig dat mensen hem zouden veroordelen.

Door de automutilatie zaten zijn armen onder de verwondingen. Na een paar weken waarin hij zichzelf lichamelijke schade had toegebracht, besloot hij nogmaals een poging te wagen. Wederom stak hij zichzelf meerdere malen in de borst terwijl hij voor de spiegel stond. Ook deze poging overleefde hij.

Zijn vriendin, die hem in de hotelkamer had ondergebracht, was furieus. “Kon je niet beter je best doen?!” had ze na afloop tegen hem gezegd. Ze wilde hem niet dood zien, maar tegelijkertijd wist ze dat hij de wil om te leven jaren geleden was kwijt­geraakt. Het zou beter voor hem zijn als hij gewoon doodging, zei ze. Lachend voegde ze daar nog aan toe: “Dan hoefden wij nu deze rotzooi niet op te ruimen.”

Maar er viel niets te lachen. Ze kwam op mij over als een lieve vrouw. Waarschijnlijk was humor haar manier om met de situatie om te gaan. De kamer was al een tijdje afgesloten geweest. De hitte van de afge­lopen dagen had ook niet geholpen. De bloedgeur was misselijkmakend en deed me denken aan de lucht die vrijkomt bij het openen van een pot multivitaminen.

Het professionele koksmes waarmee hij de zelfmoordpoging had verricht, lag nog op het bureau. Ik pakte het op om eraan te voelen. Vlijmscherp. Geen wonder dat de hele kamer onder het bloed zat. Het leek haast in scène gezet. Alsof iemand emmers bloed tegen de muren had ­gesmeten.

Driemaal is scheepsrecht. Laten we hopen dat die derde keer nooit zal aan­breken.

Praten over zelfmoordgedachten kan anoniem met 113 Zelfmoordpreventie via chat op 113.nl, of telefonisch via 0800-0113 (gratis) of 113 (gebruikelijke telefoonkosten).

Tuğrul Çirakoğlu maakt met zijn bedrijf schoon in extreme ­situaties. Hij vertelt de verhalen achter het vuil. Lees al zijn verhalen hier terug.

null Beeld
Meer over